çünkü birini önemsemek, pençeleri olan bir şeydi; pençelerini size batırır ve bir türlü çıkarmazdı. birini önemsemek bacağa saplanan bir bıçaktan, kırılan birkaç kaburgadan, kanayan ya da kırılan ve tekrar iyileşen her şeyden daha fazla acı verirdi. önemsemek geride temiz bir yara bırakmazdı. yerine oturmamış bir kemik, kapanmayacak bir kesikti.
Derin bir yarayla can çekişiyor
Yalandan gülümsüyorum
..Yüreksiz bir ölümlü oluyorum
Günahlarla örtülü karanlıklar da kayıp, Aranıyorum… Korkuyorum!
..sesimi yalnız kendim işiterek uzun uzun ağlamak
..İçimde artarak kanayan kesikler
Acemisi olduğum hüzün
Dudaklarım büklüm büklüm
Üzüntümü saklama niyetim yok
..Ayrı bir benle kavgalardayım
..Sokakta düşen çocukları kaldıran insanların
Hayatta düşen insanları görmediğini
Büyüyünce bu kadar çok şey öğreneceğimi
Ve insanlığımdan utanacağımı bilmiyordum
Reklam
Kariyer olarak bir yerlere geleceğimden emin olsam da, duygusal yönden aynı mutluluğu yakalayabileceğimden şüpheliyim. Görmezden geldiğim yaralı, durmadan kanayan bir yüreğim var. Ve bu yüreğin içine sinmiş, ne yapsam atamadığım bir sevdalı!
Herkesin yarım kalmış bir yanı,kanayan bir yarası ya da dinmeyen bir acısı vardı.
Reklam
Reklam