• 58 syf.
    Telefon çalıyor yine…En beklenmedik bu saatte..
    Acı bir haber gelecek çok eminim hem de…
    Öyle durduk yerde, bu saatte çalmaz telefonum bilirim, vardır mutlaka bir sebebi. Yıllar önce de böyle çalarak acı bir haberi verdiği gibi.
    Bazen uykum kaçar ve düşünmek zorunda kalırım çoktandır görmezden geldiklerimi. Bir günü uğurlayıp , başka bir günü henüz karşılamamışken. Zaman tam da arafta kaldığı yeri göstermekteyken.
    Uyuyamayacağımı bile bile yatağın içine girmek kadar anlamsız başka bir eylem daha var mıdır acaba? Sağa dönüyorum geleceğim, sola dönüyorum geçmişim karşımda. Tavana ise nedense bakmaya korkuyorum. Uyuyabilmek adına okumaya çalıştığım roman kahramanlarının simaları değişiyor bir süre sonra, hepsi de zamanında hayatıma bir şekilde girmiş olan insanların yüzlerine dönüşüyor… Dehşetle açıyorum zorlaya zorlaya kapattığım gözlerimi…
    Tam da işte bu saatte gecenin kör bir vaktinde gelir bütün sorular beynime. Neler geçmez ki aklımdan ; kaybettiklerimin acabaları, belkileri, arkasından huysuzluğumun keşkeleri ile didişirken , birkaç iyi ki ortaya çıkıp savunmaya başlar da beni avuturum kendimi…
    Ne karmaşık bir hayat düzenim var, ne uyumama izin veriyor, ne de uyanık kalmama.
    Ömrüm geçiyor düşünceli davranarak. Sonra dönüp bir bakıyorum geriye, hakikatten ne işe yaradı diye.
    Anlamsız saçma sapan bir boşluk…
    Güzel bir şarkı denk geldi bugün radyo kanallarında gezinirken:
    ''Geçip giden her günüme ömrüme bir acı değer
    Yine gece çöker nasıl olsa uyurum geçer
    Dünya çok zor lakin derdine de değer ''
    https://www.youtube.com/watch?v=BZZ4NZ-je9o
    Şimdilik yeterli sanırım bu kadar, affedin telefon çalıyor yine acı bir haber verecekçesine, açabilecek miyim bilmiyorum..
    İyi haberler alacağınız aranmalarınız olsun efendim.
    Keyifli okumalar.