Beni her şey kızdırıyordu. Her şeyde bir boşluk, bir anlamsızlık, bir hiçlik görüyordum. O zaman döner, uyumak isterdim. Uyumak!.. Zaten uyumuyor muydum?
İnsanların yaradılışındaki korkaklık son nefeslerinde anlaşılır, bugün ben yiğitçe ölüyorum. Her gün bırakılmasına hazır olduğumuz geçici bir rüyayı mutlaka ulaşacağımız bir son için neden zorlukla feda etmelidir?..