nil
@katycap
68 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Ben bu kitabı sevdim. Yazarın diğer kitaplarını da okuduğum için düşük beklentiyle başlamıştım. Her şey tam beklediğim gibi ilerledi. Kızın tarzını çok anlayamadım kitap boyunca giysileri baya düşündüm yine anlamayınca yapay zekaya görsel oluşturayım dedim ama o da yazarın anlattığını yapamadı gibi.
SPOİLER VAR
Kızın kraldan hoşlanmasına rağmen sürekli birileriyle flörtleşmesi hoşuma gitmedi. Gölge kralda çok ezik kalmış, çok daha güçlü olduğu bölümler olabilirdi. Saraydaki muhafızları bile çok beceriksizdi.
Leandros'un katil olduğunu anlamıştım ama kralın kardeşi çıkmasını beklememiştim. Motivasyonu da çok zorlama olmuş gücü yok diye babası dövüp bir köşeye atmış o da intikam amaçlı ailesini öldürüp tahta geçmek istiyor falan. Ailesini öldürdüğünde çok kolay tahta geçebilecekken yıllarca kralın arkadaşı gibi rol yapıp hiçbir şey becerememesi de saçmaydı. Neyse yazardan çok bişey beklememiştim zaten ama azıcık kafasını çalıştırıp sonunu daha yaratıcı yazsaymış keşke.
SPOİLER VAR
İlk başta ne okuyorum ben dedim. Kitabı hiç anlamadım, gölgelerin olayını anlamadım. Nasıl gölge olunduğu anlatılacak mı? Gölgeleri nasıl hatırlamıyorlar? Gölgeye dönüşürken ne ara mektup yazıp bırakıyorlar? Neden üzülünce otomatik olarak gölge oluyorlar? Neden gölgeye dönüştükten sonra sevdiklerinin yanına geri dönüp onları takip falan ediyorlar? Bir süre biraksam mı devam mı etsem diye kararsızlıkla okudum. 100. sayfalara doğru baya bir açıldı kitap.
"Ya savaşları, açlığı, isyanları ve cinayetleri durdurmanın bir yolu olsaydı? Düşünsene, ya insan ırkını tüketen insanın kendisi değil de yaşadığı gezegense?" diye bir tanıtım olduğu için yeni gezegenlerine geçiş süreçleri yada yeni gezegene alışma süreçlerini falan da okuruz sanmıştım ama gezegenin dünyaya benzediğinden falan bahsedilmiş, dünyada hala her şeyin yaşandığını ama yeni gezegende yaşanmadığını öğrendik. Bu biraz hayal kırıklığı oldu çünkü fantastik kısım sadece gölgelerdi.
Almilam ilk başta sevdiğim bir karakter değildi çünkü en yakın arkadaşının sevgilisi olduğunu düşündüğü birisine aşık olmuş, çocuğu sapık gibi takip ediyor, resmini çiziyor ve onunla vakit geçirmek için uğraşıyordu. Polaris Capella ve Almilam arasındaki şeyleri de sürekli okumak sıktı bir süre sonra, çünkü bunlar kitabı gereksiz uzatmış bence. Birde neden tek yedikleri şey sandviç?
200. sayfadan sonra çok sıkılmaya başladım, her şey çok yavaş çözülüyor. Gölge olma olayı dışında bişey yok sürekli de mutsuz ve ağlaklar.
Bitirdim ama hala bazı şeyleri tam anlamlandıramadım. O yüzden çok beğenmedim.
Çok beğendiğim bir seri olmadı. İkinci kitaptan sonra buna başlayasım gelmedi ama seriyi bitirmiş olmak için okuyayım dedim. Her şey tahmin edilebilirdi. Yazarın hiç yaratıcılığı yokmuş watty kitaplarındaki olayları ters köşeleri falan çorlamış.
2. kitap bundan daha heyecanlı gelmişti ama bunu daha çok beğendim (Saat kulesi olayına kadar ondan sonrasını saldım). Gereksiz tartışma yoktu Orion önceki kitaba göre daha mantıklı davranıyordu. 2. kitapta kızın hiçbir şey bilmemesine gücünü kullanamamasına rağmen kraliçe olucam taht benim hakkım tavırları sinirimi bozmuştu. Bu kitapta kendini geliştirmek için çalışmasını ve ara sıra mantıklı konuşmasını sevdim
3 kitaptır yazar sırf olaylar uzasın yada ters köşe yaptığını sanalım diye saçma ve klişe şeyler ekliyor ilk iki kitapta dayandım ama bunda dayanamadım. Orion'un saat kulesinde buluşalım olayından sonra atlaya atlaya okudum zaten o kadar saçmaydı ki, bıktım artık bunları okumaktan.
Sonunu da beğenmedim onu da yarım yamalak okudum zaten.
Kitapların kapaklarını çok beğenmiştim keşke güzel olsalardı satın alıp kitaplığıma koyardım :(
