Şeyma

"Keşke biraz daha dost canlısı olsaydın Sapphy. Sen, ne bileyim, denizşakayığı gibisin. Birisi yanına yaklaşır yaklaşmaz, hemen kendini kapatıveriyorsun." "Ama denizşakayıkları öyle hayatta kalıyor." dedim.
Sayfa 60·Kitabı okudu
Reklam
Birisi bir anda, hiçbir uyarıda bulunmadan sizi terk ederse, insan kendini böyle hissediyordu. İçinizde bir şeyler kırılmış, yırtılmış gibi hissederdiniz.
Sayfa 304·Kitabı okudu
Conor yine eskisi gibi arkadaşımdı. Kulağa tuhaf geliyor olabilir. İnsanın ağabeyi nasıl arkadaşı olmazdı ki?
Sayfa 205·Kitabı okudu
Ama bazen gerçekle hayal arasındaki farkı ayırt etmek güçtü ve gerçekleri birazcık değiştirince hayat daha kolay hale gelirdi.
Sayfa 195·Kitabı okudu
Zamanın bir kağıt parçasından yapılan pervaneler gibi katlanıp açıldığını hayal ettim. Zaman tıpkı katlı duran bir pervane gibi sımsıkı katlanıyor, sonra da açılıyordu. Ama kağıt katlı da olsa, açık da olsa aslında boyutu değişmiyordu.
Sayfa 184·Kitabı okudu
Reklam