Kenan Kaya
@kenankayaaa
28 Temmuz
21 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
İkinci Yeni akımının en önemli temsilcilerinden biri olan Cemal Süreya’nın 1958’ de yayınlanan ilk şiir kitabı.
Öncelikle şunu belirtmeliyim ki, şiirlerin bazı dizelerini çok beğenirken, bazı dizlerinden rahatsızlık duydum. Örneğin hepimiz Aşk şiirinden şu dizeleri mutlaka duymuşuzdur;
“Seni bir kere öpsem ikinin hatrı kalıyordu
İki kere öpeyim desem üçün boynu büyük”
Evet bir çoğumuz duyduk öyle değil mi? Ama çok azımız bu dizelerin şu şekilde devam ettiğini bilir;
“Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde
Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra
Sonrası iyilik güzellik.”
İşte tam da bundan rahatsız olmaktan söz ediyorum. Bu tarz şeyleri okurken gerçekten irite oldum. Şimdi aşkın bu olduğunu düşünmüyorum diyeceğim. Ama aşkın ne olduğunu bilmiyorum ki, aşk bu değil diyeyim. O yüzden bu konuda yorum yapmak istemiyorum.
Yalnızca şunun farkındayım, bu tarz söylemler kadınların, toplum içerisindeki duruşunu oldukça etkiliyor.
Onun dışında kitapta en çok beğendiğim şiirleri sıralayacak olursam, Güzelleme, Sizin hiç babanız öldü mü?, Balzamin şiirlerini beğendim. Ve tabi ki favori şiirim olan Üvercinka. Bayılıyorum, bayılıyorum bu şiire. O kadar seviyorum ki açıp dinlerken ki surat ifademi görmeyin :) Gözlerimi parlatıyor o anki sevincim.
Hatta size bir link bırakayım, Umut Tugay’dan dinleyin birde.
m.youtube.com/watch?v=P_FTx0x...
Kenan Kaya
Cemal sureya yi anlayabilmek için öncelikle aşka bakış açısını bilmek gerekiyor sanirim . Çoğu insan kadına /erkeğe ulasmak için aşkı aracı olarak görürken cemal abimiz aşka ulaşmak için daima kadınları aracı olarak görmüştür ki bu yüzden hayati boyunca hic bir kadina sadik kalmamis hatta şiddet uyguladığı bile söylenir. Ne zaman o tutkuyu heyecanı kaybetse soluğu başka bir aşkta bulmuştur.
1949 yılında yazılmış distopik roman. İkinci dünya savaşı sonrası dünyanın siyasi olarak üçe bölündüğü bir zaman diliminde bu kitabı yazabilmek büyük cesaret örneği bana göre!
Nitekim ki kitaptaki dünya da üçe bölünmüş. Sınırlar çizilmiş. Taraflar belirlenmiş.
Orwell tek bir tarafa saldırmamış. Sosyalizme, kapitalizme ve proleter denilen tarafsızlara hepsine giydirmiş.
Ağzım açık, dehşete düşerek okudum kitabı.
Yazılanlar ile şimdiki zamanı karşılaştırınca "kesinlikle bunu yaşıyoruz" dedim.
Sürekli izlenen bir toplumda geçen bu romanda devrim diye bir şey yok. Öyle ki devrim kelimesi bile yok.
Cümlelerimi toparlamakta güçlük çekiyorum. Kusura bakmayın.
Tek aklıma gelen Orwell'in 1984'ü; Huxley'in "Yeni Cesur Dünya" sı hayatımızın içinde.
Kabul etmesi zor ama hepimiz bir distopyanın içerisinde yaşıyoruz.
Kenan Kaya
Kitabın ikinci bölümü birinci bölümüne göre bana oldukça sıkıcı geldi ilk bölüme nazaran ama kesinlikle bir başyapıt