Benimse on metrekare bir odada okuduğum, okuyacağım kitaplarımdan; boşa geçirdiğim günlerimden başka bir şeyim yoktu! Hayata atılmak, darbe yemek, yere düşüp ayağa kalkmak, insanların arasına karışmak istiyordum.
Annemin, alt kattaki komşunun sesimizden rahatsız olmasından duyduğu endişe, sessizliğimizden duyduğu endişeyle ne zaman yer değiştirmişti? Hangi ara terlikle tehdit edilemeyecek kadar susmuştuk?