Kitaptaki favori karakterim Henri'ydi. Onun başladığı hiçbir işin sonunu getirmemesi, her defasında mükemmele ulaşabilecekken ilerleyişini kesintiye uğratarak en baştan yeniden yeniden başlamasının nedeni belki de hedefine ulaştıktan sonrasının belirsizliğinin korkusuydu. Kayığını, tablolarını bitirdiğinde kaybolacaktı belki de. O, süreci yaşamaktan edindiği mutluluğu sonuca ulaştığında hissedemezdi bence. Yazar karakterlerin hayatının bir kesitinden yola çıkıyor ve bizlere diyor ki, herkes her daim bir yere ulaşmak veya bir ürün ortaya koymak zorunda değildir; hırsı olmayan insanlar hayatın sırrını çözmüş olan filozoflardır.