Arjantinli-İspanyol yazar Andrés Neuman'ın kaleminden çıkan ve Türkçeye Kırılma adıyla çevrilen orijinal adı "Fractura" oldukça derin ve sarsıcı bir roman.
Neuman Roberto Boleno tarafından da sevilen bir yazar.
Roman, 1945'te Hiroşima'ya atom bombası atıldığında orada olan ve sağ kurtulan bir "hibakuşa" olan;
( Hibakuşa "patlamadan etkilenmiş kişi" demek ),
Yoshie Watanabe'nin hayat hikayesi. Ancak hikaye sadece geçmişte kalmıyor; 2011 yılındaki Fukuşima nükleer felaketine kadar uzanan geniş bir zaman dilimini kapsıyor.
Kitabı farklı kılan; Yoshie 'nin hayatında yer edinen dört kadın üzerinden okuyor olmamız.
Dört farklı şehir, dört farklı kadın.
Watanabe’nin hayatını, onunla farklı dönemlerde ilişki kurmuş kadınlar üzerinden okurken, kahramanı dışarıdan bakan bir gözle tanıma fırsatı buluyoruz.
Roman sadece nükleer trajedileri anlatmıyor; aynı zamanda aşkın, yaşlanmanın ve aidiyetin de haritasını çıkarıyor.
Kitabı sadece bir "tarihi roman" olmaktan çıkaran birkaç önemli özellik var;
Kintsugi Felsefesi: Kitabın ismi ve kapak tasarımı, Japonların kırılan seramikleri altınla birleştirerek daha değerli hale getirme sanatı olan Kintsugi'ye atıfta bulunuyor.
Neuman, bu felsefeyi insan ruhuna ve toplumsal hafızaya uygulamış;
Kırıldığımız yerlerden nasıl
iyileşiriz?
Tarihin en büyük yıkımlarından birini yaşamış bir insan kalan ömrünü nasıl şekillendirir?
Benim için çok kıymetli bir okuma oldu.
Gönülden tavsiyemdir.