Küçük kasabalar, tren istasyonları ve yollarda geçen, hiçbir yere tutunamayan, kısa ama ismi gibi hissettirdikleri uzun olan bir hikâye bu..
Kelimeler kifayetsiz kaldığında susar ya insan, boşver der, derin bir nefes alır, "Uzun Hikaye" der. Okuyucuya tam olarak hissettirdikleri de bu işte.
Yine sonunda kavuşmak nasip olmayan, kitap sayfaları arasında başlayıp ahirete kalan yarım bir sevda, hazin bir hikâye.. Onun adı, "Uzun Hikâye"....
"Gerçekten sevince insan, yanındayken de özlüyorsun zaten. Evet, sevdiğin insan yanındayken bile özlersin. Ama giderse, o özlemek değil, eksik kalmaktır. Bir gün sen gidersen, özlemem. Eksik kalırım."
FesleğenHikmet Anıl Öztekin · Hayy Kitap · 201717,2bin okunma