Hiçlik varlığını varlıktan alır, onun sahip olduğu varlık hiçliği ile ancak varlığın sınırları içinde karşılaşılır; ve varlığın tümden yok oluşu varlık-olmayanın saltanatının başlangıcı değil, tersine, hiçliğin de aynı anda silinip gidişi olur: varlık - olmayan ancak varlığın yüzeyinde vardır.
Özel ya da kamusal yaşamın çok belirli olayları hakkında sorgulanan kişi şu yanıtı verir ‘hiçbir şey bilmiyorum’ ve bu hiçbir şey onun sorgulandığı olguların bütününü içerir. Socrates bile ünlü ‘hiçbir şey bilmediğimi biliyorum’ tümcesindeki o hiçbir şeyle kesin bir şekilde hakikat olarak düşünülen varlığın tümüne işaret etmektedir.
Bilinç şunu gerektirir: görünenin varlığı yalnızca göründüğü sürece varolmamalıdır. Bilinç için olanın fenomenötesi varlığının ta kendisi, kendindedir.