Ağladı ve Gözyaşlarını Öptüm

8,0/10  (9 Oy) · 
24 okunma  · 
7 beğeni  · 
548 gösterim
Hayat genç bir yazarı yolculuklara zorluyorsa, Aytuğ Akdoğan valizini çoktan hazırlamış. Onun ufkunu maceralar, rotasını ise merak belirleyecek. Gittiği yerden döner mi: Aklı bedenini bağışlarsa oralarda kalacaktır. Yazdıkları bunun ipuçlarını taşıyor çünkü."
Küçük İskender.
Kitap, ilk cümlesinden itibaren toplumsallaşmış ya da toplumsallaşamamış insanın sahip olabileceği kimlikleri sorgular ve ironik bir biçimde "serseri" ruhlu bir genç tarafından, yirmi birinci yüzyılın "modern" insanına ve hayatına eleştirel bir bakış getirir. Henüz on dokuz yaşındaki bir gencin aykırı varoluşunu keşfetme ve hakikat arayışındaki yolculuğunda edindiği gözlem ve yorumlar, kitabı üç bölümden oluşan psikolojik bir deneme-roman haline getirir; yazar, bir şeyler anlatırken aynı zamanda bir şeyler söylemeyi de arzular. Yıllarca yalnız yaşamasına izin verildiğinden dolayı içinde oluşan intikam ve şiddet duygusu yüzünden ise kitabın sonlarına doğru artık ufak ufak delirmeye başlar; okur bu sonlarla beraber yazarın bilinci ile kendi sorgusu arasında gidip gelir. Kitabı bitirdiğinizde ise yazarın deyimiyle "kendinizi gerçekleştirmek için" yazarı öldürmüş olursunuz.
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    2014
  • Sayfa Sayısı:
    142
  • ISBN:
    6051281544
  • Yayınevi:
    İkinci Adam Yayınları
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 24 Alıntı

İnsanlar süregelen dünyayı beğenmedikleri için kendi dünyalarını kurup bir roman yazıyorlar, resim çiziyorlar, şarkı besteliyorlar ya da bir film çekiyorlar. Sanat oluyor yaptıkları, onlar ise sanatçı. Her sanat eserinin ortaya çıkışında bir mutsuzluğun ya da kaçışın hikâyesi vardır.

Ağladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ Akdoğan (Sayfa 85)Ağladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ Akdoğan (Sayfa 85)

Ben ne pahasına olursa olsun eli silah değil kalem tutan bir adama güvenirim. (Polis ya da askerlerin olduğu yerde mi endişelenmeli insan yoksa olmadıkları mı?) Aynı şekilde benim kadınım en azından elinde bir kitapla oturur kanepemizde. İnsanlar sadece kan dökerek değil, düşünerek ve araştırarak da kendilerini ve o çok sevdikleri topraklarını kanıtlayabilirler.

Ağladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ AkdoğanAğladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ Akdoğan

Aslında ben hala o fahişenin odasındaki deri ceketli, pezevenk görünümlü, katil ruhlu pisliğim. Peki ya bazı sabahlar on yaşındaki bir oğlan çocuğu gibi anne ve babasının arasına girip yatan kim? En belalı şehirlerin en belalı serserileriyle pazarlık yapan ya da daha dilini ve hayatını bilmediği bir ülkenin fahişesiyle o yola çıkmayı anlamsızca göze alan kim? İyi bir roman yazmak için kendimi satabilirim, ama kendimi aldatmam. Kendimden saklanamam, hayır bu kadar güçlü değilim. Öyleyse hangisi benim? Hepsi benim.

Ağladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ Akdoğan (Sayfa 13)Ağladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ Akdoğan (Sayfa 13)

Benim gibi birini nasıl sevebilirsin? Bazen sadece benim gibi birini değil mi? Senin için bu kadar yeterli.

Ağladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ AkdoğanAğladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ Akdoğan
Efe T. 
01 Kas 2016 · Kitabı okudu · 6/10 puan

İletişime geçildiğinde bütün insanlar sevilebilir. Okunduğu takdirde çoğu yazar başarılıdır. Dinlendiğinde herkes haklı çıkabilir. Önemli olan yapmak. Bir şeyler yapmak.

Ağladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ Akdoğan (Sayfa 42)Ağladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ Akdoğan (Sayfa 42)

Ona tutunmaya çalışmak imkansızdı. Güzelden de öteydi. Birisi benim bebeğimi gördü mü? Onu buralarda gören var mı? Aşk gitti ve beni kör etti. Baktım ama bulamadım; kalabalıkta kayboldu. Bebeğimi kimse gördü mü? Kaybettim, kaybettim bir daha asla bulamayacağım. Belki de yüz binlerce kez seslenmeliydim.

The Rolling Stones / Anybody Seen My Baby

Ağladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ AkdoğanAğladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ Akdoğan
BGM 
19 Tem 2015 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Ve sayende bir avucun içinde başka bir avucun bu kadar güzel yer edinebildiğini öğrenmek.... Minnettarım sana.

Ağladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ AkdoğanAğladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ Akdoğan

Tanrım, beni neden bu şekilde yaptın? Mutsuz mu olmamı istedin, ibret mi yoksa sadece başarılı mı? Neden bu kadar hastayım ben, bu krizler de neyin nesi açıklayabilir misin, ben anlamlandıramıyorum artık. Başkalarını neden benden bu kadar ayrı tuttun? Yoksa sızlanmak için çok mu erken?
Bazen, biliyor musun? Birçok sorunun cevabı bu aslında: Bazen. Bazen senden nefret ediyorum ve senden de koptukça kendimden uzaklaşıyorum. Sen hiç ağladın mı mesela? Bazen mi? Ölmek bazen, öldürmek kendini. Yani düşünüyor ki insan tek bir hamleyle bütün sorunlarından kurtulabilir. Doğru mu? Benim için ne planlıyorsun? Dünya senin kadar temiz kalmayı beceremiyor ve sen suskunluğunu koruyorsun. Yalnız hissediyorum ben buradayken ve bu şekilde ağır geliyor bedenim, ruhum, bazen. Son nefesimde bile senin olmama ihtimalin korkutuyor.

Ağladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ AkdoğanAğladı ve Gözyaşlarını Öptüm, Aytuğ Akdoğan
3 /