Ama Fareler Uyurlar Gece

10,0/10  (1 Oy) · 
3 okunma  · 
2 beğeni  · 
424 gösterim
Ölümün kovaladığı, ama bir türlü başa çıkamadığı, her defasında artan bir öfkeyle ve başka kılıklara bürünerek peşine düştüğü öyküler. Ölüm, önce infazına ramak kalmış idam cezası, ardından Rus cephesi ve nihayet amansız bir hastalık olarak kovalayacaktır Borchert'in öykülerini. Binlerce yıllık varoluş öykümüzün dibe vurduğu, insanın bir tür olarak kendine inancını yitirdiği sahnelerden geçerek. Geceleyin karısından gizli fazladan bir dilim ekmek veren karısı, yıkıntılar arasında kalmış kardeşinin cesedini farelerden korumak için günlerce orada bekleyen dokuz yaşında bir çocuk, ellerinde kalan tek şeye, sokaklara kargalar gibi tünemiş savaş arttığı yorgun askerler, verecek bir ipek çorabı olmadığı için sevdiği kadının yataktaki sıcaklığından mahrum kalan bir adam, çevresindeki sevdiği kadının yataktaki sıcaklığından mahrum kalan bir adam, çevresindeki her şeyi bir anda silip, evrenin en önemli ve en güzel şeyine dönüşen hapishane avlusundaki sarı çiçekli karahindiba...
  • Baskı Tarihi:
    Ekim 2003
  • Sayfa Sayısı:
    332
  • ISBN:
    9789752931541
  • Çeviri:
    Kamuran Şipal
  • Yayınevi:
    Doğan Kitap
  • Kitabın Türü:
S. Burak Manav 
25 Ağu 21:57 · Kitabı okudu · 8 günde · Beğendi · 10/10 puan

Wolfgang Borchert 1947 yılında öldü. 26 yıl nefes alıp vermişti dünyada. 26. Bu kısa hayata cepheler, hapishaneler ve hastaneler sığmıştı ama. Bedeni 26 yaşındaydı belki evet. Ama ruhu kim bilir hangi ihtiyarla yaşıttı. Eserlerini 2 yılda yazmıştı. Şiirlerini, öykülerini ve oyunlarını. O ve akranlarının yazdıklarına, edebiyat tarihçileri "yıkıntı edebiyatı" diyeceklerdi. Tam isabet. Metinleri bi yıkıntı tasvir eder çünkü. Kentlerin, ailelerin, gençliklerin, bedenlerin, hayallerin ve insanlığın yıkıntısını.

Kitaptan 29 Alıntı

S. Burak Manav 
22 Ağu 16:52 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

"Nereye?
Hiçliğe. Kaçılacak başka yer yok. Nereye gitsem kendimle karşılaşıyorum. En çok da geceleyin."

Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 58 - YKY)Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 58 - YKY)
S. Burak Manav 
22 Ağu 16:46 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

"Irmaklar ve caddeler fazlasıyla yavaş bizler için. Fazlasıyla eğrı büğrü. Çünkü biz eve gitmek istiyoruz. Nerede olduğunu bildiğimiz yok evin. Ama gitmek istiyoruz. Ve caddeler ve ırmaklar fazlasıyla eğri büğrü bizler için."

Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 51 - YKY)Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 51 - YKY)
S. Burak Manav 
22 Ağu 16:49 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

"İnsansın sen, beynin zürafa yalnızlığında, sonsuz uzunluktaki boynunun yukarısında bir yerdedir. Ve kimse tam olarak bilmez nerededir kalbin."

Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 54 - YKY)Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 54 - YKY)
S. Burak Manav 
24 Ağu 23:52 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

"Tanrı'nın yüzü yoktu. Onun için kulakları da olamazdı. İşte buydu onların en büyük öksüzlüğü: Zalim ve yüce. Ve onlar da soluyordu. Çılgınca, açgözlü, obur. Ama yalnız, cılız bir sesle yalnız. Çünkü çığlıkları, korkunç çığlıkları yanı başlarında, aynı masada oturanlara bile ulaşamıyordu. Kulaksız Tanrı'ya ulaşamıyordu. Yanı başlarında aynı masada oturanlara bile. Aynı masada oturan. Yanı başlarında. Aynı masada."

Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 123 - YKY)Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 123 - YKY)
S. Burak Manav 
25 Ağu 00:02 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

"Düşündüğünüzü öylece söylemeye kalksanız, kimse dayanabilir mi buna ha?"

Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 124 - YKY)Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 124 - YKY)
S. Burak Manav 
22 Ağu 16:51 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

"Çünkü korkunç bir sesi vardır zifiri karanlığın."

Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 55 - YKY)Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 55 - YKY)

"Rüzgar ilk ve son senfonisidir yaşamın, soluğu beşik ve tabutlar üzerinde işitilen ezeli melodidir. Onun mırıltısı, uğultusu, hışırtısı, gürleyişi ve ıslık çalışı dışında hiçbir şey, hatta ölüm bile kalıcı değildir. Ölüm bile; çünkü rüzgar haçlar ve kemikler üzerinde söyler ezgisini ve ezgisini söylediği yerde hayat vardır, çünkü çiçekler onun avucundadır ve hem rüzgar hem çiçekler gülüp geçerler kemiksi ölüme. Rüzgar bilgedir, çünkü yaşam kadar gün görmüştür."

Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang BorchertAma Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert
S. Burak Manav 
22 Ağu 16:43 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

"Bizler veda nedir bilmeyen bir kuşağız; ama biliyoruz ki, tüm varışlar bizimdir."

Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 50 - YKY)Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 50 - YKY)
S. Burak Manav 
18 Ağu 13:58 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

"Biliyor musun hani, bir duygu vardır, babacan bir duygu, diyelim biriyle bozuşmuşsundur ve bozuştuğun kişi de, sen de uzlaşmazlığın canlı örneklerisinizdir. Derken komik bir şey olur ve ikinizi de gülmeye zorlar; gülmek istemezsiniz gerçekte, hayır. Ama yine de gevşer, yayılır yüzünüz ve en doğrusu 'buruk sırıtış' deyimiyle nitelenecek bir ifadeye bürünür."

Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 25 - YKY)Ama Fareler Uyurlar Gece, Wolfgang Borchert (Sayfa 25 - YKY)
3 /