Yazar:
Panait Istrati
Çevirmen:
Deniz Uçar
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
168
Basım Tarihi:
Kasım 2019
İlk Yayın Tarihi:
1923
Yayınevi:
Zeplin Kitap
Orijinal Adı:
Mikhaïl
ISBN:
9786057775245
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
18 diğer baskı · Tümünü Göster
Mihail
686 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2022 · 148 s.
Arkadaş
360 okunmaMitra Yayınları · Haziran 2013 · 160 s.
Arkadaş
296 okunmaVarlık Yayınları · Aralık 2012 · 158 s.
Mihail
170 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Haziran 2022 · 152 s.
Mihail
96 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022 · 152 s.
Arkadaş
86 okunmaDestek Yayınları · Mayıs 2019 · 200 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Derin arkadaşlıkPanait Istrati 
ArkadaşBener 
Egalité 18 yaşına gelmiş ve boyacılık yapan Adrien'in ideal arkadaşlık arayışı ve kötümser Mikhail ("dışında kargaşa ve karanlıktan başka bir şey bulunmayan gerçek hayat yolunu" gören) ile karşılaşıp çabayla oluşturdukları derin arkadaşlığı anlatan bir uzun öykü. Yazarın kendisi de metinde araya girerek bu "kimseye zararı dokunmayan" tutkulu, "kör ve sağır" arkadaş sevgisini olumlar. Bu yapıtta Mikhail üzerinden rahat yaşamanın zıddı olan emek sömürüsü, adaletsizlik, sefalet ve acı, ama bu olumsuzluklardan kazanıldığını iddia ettiği samimiyet gibi bir değer var önümüzde. (Başka bir önemli değer de yine Mikhail'e göre saygınlık. Bunun zıddı ise kıskançlık.) Bu bağlamda, limanda ve biraz sonra başlayan sağanak yağmur altında Mikhail'i arayan Adrie ve diğer sevgili arkadaşı Samolya ile birlikte işçilerin kölece çalışma şartlarına tanık oluyoruz. Ayrıca yine aynı konuda Mikhail'in anlattığı veremli kadın işçi ve genç yaşta ölen oğlunu trajik öyküsünü ögreniyoruz. Bu eserde Japon-Rus savaşı bağlamında basın eleştirisi de var. Sonlara doğru üç arkadaşın boyamak için gittiği papaz evindeki "çapkın" papaz ve "kıskanç" karısının komik öyküsü ise yapıttaki üzücü öykülerin ardından bizi gülümsetiyor.Edebiyat
Kitap bazı yayınevlerinde “Arkadaş” bazı yayınevlerinde “Mihail” isminde çıkmış. Bendeki Zeplin Yayınları’nın baskısıydı ve çevirisini hiç beğenmedim. Konusu iyi olsa da zaman zaman kitap mı sıkıcı yoksa çeviri mi kötü diye düşündürdü ve bu durum da okumamı çok böldü.
Arkadaş İstrati’den okuduğum ilk kitap. Olaylar düzenli bir işi olmayan, kafasına estiği gibi yaşayan ve okumayı çok seven ana karakter Adrien’ın, kendisi gibi okumayı çok seven Mihail’i kitap okurken görmesiyle başlıyor. Mihail Adrien’a kıyasla daha realist bir düşünce yapısına sahip. Adrien’a göre bir kişi önce sevilip sonra zamanla tanınırken Mihail önce tanıyıp zamanla o kişinin sevilebileceğini savunuyor.
Mihail toplum tarafından önyargıyla yaklaşılabilecek, saçları bitli, paspal giyinen, parasız ama aynı zamanda altı dil bilen ve çok derin birisi. Adrien’ın bitli biriyle arkadaşlık etmek istemesi çevresi tarafından çok tepki görüyor. Kitap bu durumla “elalem ne der?” gibi toplum baskılarına da gönderme yapıyor. Bunun yanında yoksulluk, sınıf ayrımı, daha iyi bir yaşam arayışı gibi temalara da değiniyor.
Çeviriden olsa gerek kitabı akıcı bulmadım. Bence bu kitap için Türkiye İş Bankası Kültür Yayınlarınınki tercih edilmeli. Ayrıca çeviri dışında yazar bazı yerleri gereksiz uzatmış. Yine de düşündürücü bir kitap olduğu için okunmaya değer olduğu fikrindeyim.
Puan vermedi
Adrian ve Mihail
Bu kitap, iki gencin, Adrian ve Mihail’in hikâyesidir. Ama sanma ki sadece bir gezi hikâyesi. Bu, dünyanın binbir türlü kahrına karşı el ele vermiş iki canın, birbirine dayanak oluşunun hikayesidir. Istrati’nin kahramanları saraylarda değil, han köşelerinde, tozlu yollarda, liman işçilerinin arasında yaşar. Bir somun ekmeği bölüşmenin, bir yudum suyu paylaşmanın kutsallığını anlatır.
Kitap bize şunu der: "Evladım, akrabalık kanda değil, candadır." Adrian ve Mihail, birbirlerinin hem yarası hem merhemi olurlar.
Istrati’nin dili öyle süslü püslü değildir; sanki kahvehanede yanına oturmuş, ceketinin önünü ilikleyip sana içini döküyor gibidir.
Kitapta sadece dostluk yok, bir de o dönemin (Romanya ve Balkanlar) adaletsizliği, fakirliği, insanların hor görülmesi var. Ama yazar bunu bir siyasetçi gibi değil, bir dost gibi anlatır.
Bu arkadaşlar, boyunlarına zincir vurulmasına gelemezler. Onlar için hürriyet, gökyüzündeki kuşlar kadar tabiidir.
Şu modern dünyada herkesin çıkarı kadar arkadaş olduğu bir zamanda, Istrati’nin bu eseri insana ilaç gibi gelir.
"Bak," der kitap, "İnsan bazen her şeyini kaybeder ama yanında hakiki bir arkadaşı varsa, aslında hiçbir şeyini kaybetmemiştir."
Arkadaş, içinde hüzün olan ama sonunda insana "İyi ki insanım, iyi ki sevebiliyorum" dedirten bir kitaptır.
Nice insanlar gördüm, üzerinde elbisesi yok;
Nice elbiseler gördüm, içinde insan yok." Hz.Mevlânâ
Süslü elbiseleri olmayan Mihailin kitabı… İnsanın içini ısıtan, dumanı tüten, isi tozu bulaşan bi hikaye… Bu cümleyle başlamak istedim yorumuma. Öyle güzel anımsattı ki dostluğu, koşulsuz sevgiyi . Bu konuda Mihail kadar Adrien’ inde hakkını vermek gerek… Adrien’ın kitap okuyan birini(Mihail) görünce başlayan hikayeleri. Kararlı , vazgeçmeyen, hisseden , birbirini anlamak isteyen , sevmeyi bilen bi hikaye… Son satırları okurken keşke devam etseydi birazda eksik kalmış gibi dediğim , sonrasında belki de birini tanımak için soyunu, nereden geldiğini bilmenin anlamsızlığını anlatmak istediğini düşündürdü… Keyifle okuduğum 7 den 70 e herkese önerebiliceğim bi kitap okumanın keyfiyle sonlansın sözcükler madem :)
Sevgi, gerçekten anlamaya dayanmadıkça iyileştirici olmaz.İnsan ve Duygular
Mihail, yoksulluğun ve aşağılanmanın bir insanda açtığı iç yarayı anlatan bir kitap. Açlıktan çok, anlaşılmadan yaşamanın insanı nasıl yorduğunu gösteriyor.
Mihail acıya alışmış ama sevgiye alışamamış biri bu yüzden iyilik bile ona tehdit gibi geliyor. Okurken yer yer Mihail’e kızdım kendini sabote ettiğini düşündüm ama empati kurunca anladım ki toplum tarafından anlaşılmamış ve aşağılanmış bu yüzden Adrien’in sevgisine direniyor. Acıma duygusunun getirdiği bir sevgiyi istemiyor bu ona borç gibi geliyor.
Kitabın başlarında beni rahatsız eden şey ise Adrien’in neredeyse kendini Mihail’e adaması ve bunu onu gördüğü andan itibaren yapması. Bu orantısız sevgisi Mihail’i rahatsız eden o “acıma” hissini besledi.
Okurken düşündürdü, bitirdikten sonra ise duvarı izletti.
Ben genel olarak kitabı çok sevdim, birçok yerin altını çizdim yazarla tanıştığım kitaptı diğer eserlerini de mutlaka okuyacağım.
Annesinin ve mahallelinin, hayatta iyi bir yer edinmesi yönündeki baskılarına baş kaldıran; okumaya, gezmeye ve düşlerine tutkuyla bağlı olan genç Adrien, hiç tanımadığı yoksul bir adamın ruhunun güzelliğini görerek ona derin bir dostluk ile bağlanır. Pastanede çırak olan Mihail, başkalarına muhtaç olmadan yaşamayı seçmiş olan ve dostluğuna ortak olmak isteyenlere kalbini hemen açmayı reddeden gizemli bir adamdır. Dostluk üzerine yazılmış güzel bir kitaptı benim için.
Yalnızlığın yalınlığı...İnsan
İnsanın çoğullukları ile çıktığı yaşam yolculuğundaki aldatmacalı çokluklarından arınışının beden bulmuş hali Mihail...Yoksulluk mu, yoksa yoksunluk mu getirir bu bilgeliği bilinmez ama yalnızlığındaki yalınlığı keşfetmiş bu adamın esrarengizliğine kapılan Adrien in yolculuğu ise dostluk tanımlamasına ışık tutacak nitelikte der arınmalı okumalar dilerim :)
Anlamını yitirmişliğin, hiçliğin ortasında salınan bir kelime; arkadaş!Edebiyat
"Çünkü o bir hiçle yetinen ebediyetten bir parçadır...."
Panait Istrati'nin adını ilk kez, Cüneyt Arkın'ın Radikal'de yayınlanan söyleşisinde duydum.Şöyle diyordu Cüneyt
Bir "Arkadaş" bulmak mümkün mü?Edebiyat
Adrien hayatı diğer insanlar gibi yaşamayı reddeden kendini okumaya adayan bir genç. Hiçbir işte yer edinmemiş bulduğu tek liman kitaplardan ibaret olmuş biri. Tek isteği hayatı kendi gibi gören gerçek yaşamı öğrenmekte, sonsuz bilgi edinmekte olan bir arkadaş bulma isteği. Bu isteğini zor da olsa Mihail ile gerçekleştiriyor. Mihail sırlarla dolu bir bilge ve onun gizemli dünyasına inmek oldukça güç olsa da Adrien bunu gerçekleştirdi. Kendimize Mihail ve Adrien gibi dostlar bulmak dileğiyle...
Yazar Hakkında
Panait IstratiYazar · 23 kitap
Romanya'nın bir liman kenti olan İbrail'de doğan yazar, gençliğini, aralarında İstanbul'un da olduğu pek çok Osmanlı kentinde geçirdi. Babası Yunandır. Mısır'ı, Lübnan'ı, Suriye'yi gezdi. Bu dönemde, bulduğu bir sözlük sayesinde Fransızca öğrendi. 1921 yılında, Fransa'nın Nice kentine giderken, yalnızlığı dolayısıyla intihar girişiminde bulundu. O sırada üzerinde Romain Rolland'a yazılmış fakat henüz göndermemiş olduğu bir mektup bulunuyordu.
İlk romanı Kira Kiralina (Yaşar Nabi Nayır tarafından Türkçeye çevrilmiştir) 1923 yılında Romain Rolland'ın yazdığı önsözüyle birlikte basılmıştır. Panait Istrati tüm eserlerini anadili olan Rumence değil, Fransızca olarak yazmıştır. Türkçeye de çevrilmiş önemli eserleri arasında, Arkadaş (Mihail), Akdeniz, Sokak Kızı (Nerantsula), Angel Dayı, Kodin, Baragan'ın Devedikenleri, Uşak (Méditerranée) ve Sünger Avcıları gelir.
Gençlik yıllarında devrimci hareketlerin etkisine kapılmış olan Istrati, 1929'da Komünist Partinin daveti üzerine Sovyetler Birliği'ni gezdikten sonra umutsuzluğa kapılmış ve politik mücadelenin dünyada bir şeyleri değiştirmek için yetersiz olduğu fikrini edinmiştir. Pek çok romanında da politikadan, politik mücadeleden çok insanı insan yapan değerler üzerinde durması bu yüzdendir. Panait Istrati romanlarının çoğunda yaptığı yolculukları anlatır. Fakat gezdiği ülkeler değil, tanıdığı insanlar ön plandadır. Istrati'nin eserlerinde gerçek bir insan sevgisi hissedilir. Bu karşılıksız ve koşulsuz sevginin hikâyesindeki kahramanların başına getirdiği belalar kadar, onlara yaptığı katkı da nesnel bir biçimde anlatılır.
Panait Istrati'nin şaheseri olarak Arkadaş (Mihail) adlı kitabı gösterilebilir. Bu kitapta, Panait Istrati'nin pek çok başka romanındaki başkahramanı da olan Adrian Zografi ile Mihail'in arkadaşlığı anlatılır. Bu arkadaşlık, ideal bir sevgi görüşünü simgelemek için kullanılmıştır. Istrati birçok başka eserinde de arkadaşlık temasını kullanmıştır. Hatta bu eserlerin çoğunda büyük, efsanevi aşklar bile arkadaşlıklar uğruna feda edilmişlerdir.
