Ben Tanrı Olsaydım (Ortancalarımıza İyi Bak)

·
Okunma
·
Beğeni
·
12
Gösterim
Adı:
Ben Tanrı Olsaydım
Alt başlık:
Ortancalarımıza İyi Bak
Baskı tarihi:
Şubat 2018
Sayfa sayısı:
120
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789752441729
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Az Kitap
Altan için o gün odasında başucunda beklemek, kaderin son ilmeği olmalıydı. Anlındaki iki satırın ne kadar noktaları virgülleri varsa gözyaşıyla koyuyordu. İsminin yazılmış olduğu çekmecenin kenarından sarkan kâğıdı fark edip alakasız şekilde uzanırken, ilk kelimesi ilişiyordu gözüne. Hayatın acımasızlığı işlenmişti satırlara. Nur’un, Altan her bahçeyi düzenlediğinde söylediği sözler dökülmüştü satırlara.

“Ortancalarımıza iyi bak!

Ellerim satırlara dolaşıyor yazarken,

Kelimeler kesiyor nefesimi,

Gözyaşlarım mürekkebimden önce dökülüyor satırlara,

Matem karası yüreğimi döktüğüm beyaz sayfaya.

Koca bir yük var omuzlarımda şimdi,

Ağırlığımın milyon katı,

Ağız dolusu küsüyorum her kim varsa.

Çaresizlik değil satırlarım,

Çaresini bulmuş ki sitem edebiliyorum,

Sevmelerimi urganda sallandırıyorum,

Sevilmemi tebessümün şımartıyor.

Yanaklarımda al renkler,

Boynuna sarılsam,

Kollarımdan çekiniyorum,

Okuyamamışım meğer yüreğimdeki seni.

Ruhumu teslim edeceğim urgan bile kızgın bakıyor,

Gitmeleri anlamayacak kadar cahilim şimdi,

Kalmalarım, mükâfatında kayıp,

En çok da sen kızma ne olur,

Ölüm sessiz düşer bedene biliyorum.

Bu defa ikimiz de haberdarız birbirimizden.

En çok da sen affet beni…

Kardeşim Altan.”
Kitaba henüz inceleme eklenmedi.
Bankta oturan yaşlı adam, elindeki şemsiyesini baston yapmış,
hafif öne eğilerek yaslanıyordu. Yönünü Altan’dan tarafa
dönüp kıkırdamaya benzer tebessümle; “İyi yağmur toplamışsın
evladım.” dedi.
Altan, yaşlı adama, onu baştan aşağıya süzerek bakıyordu.
Islanmışlığın verdiği hiddetle; “Amca, bu yağmur iki saat önce
başladı, yarım saattir şiddetli yağıyor. İki saattir araç bekliyor
olamazsınız!”
“Hayır evladım, yeni geldim.”
“Peki, nasıl bir nasipsizlik, üzerinizde damlanın izi dahi
yok!”
Yaşlı adamın biraz önceki tebessümü hafif solarken, yüzü
önüne düşmüştü.
''Tesadüfen 'merhaba' dediğimiz kişiler, farkında olmadan
yön verir hayatımıza. Bütün yaşantımızı değiştirebilir. Ya huzuru
getirir bütün ömrümüze, ya da huzuru götürür, bir daha geri
gelmemek üzere''
"Hayatı nerede ne zaman nasıl öğreneceğinizi bilemeyiz evlat! Ne kadar kültürlü, eğitimli, donanımlı olursan ol, karıncayı incitme derlerse de ben sana öncelikle insanları incitme diyorum. Herkesi veli kendini deli gör. Üstünlük taslayanları o daha çok hoş gör. Gösterdiğin tevazudur dengeyi koruyacak olan. Bir gün tesadüfen merhaba dediğin kişi de gizlidir bütün yaşantın. O an başlayacaktır kim bilir belki de hayatın. İsterse yaşın 50 olsun, geride kalan yarım asrı belki hiç hatırlamayacaksın. Hayat, ölümden bir gün önce, her an yeni bir merhaba ile başlar."

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Ben Tanrı Olsaydım
Alt başlık:
Ortancalarımıza İyi Bak
Baskı tarihi:
Şubat 2018
Sayfa sayısı:
120
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789752441729
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Az Kitap
Altan için o gün odasında başucunda beklemek, kaderin son ilmeği olmalıydı. Anlındaki iki satırın ne kadar noktaları virgülleri varsa gözyaşıyla koyuyordu. İsminin yazılmış olduğu çekmecenin kenarından sarkan kâğıdı fark edip alakasız şekilde uzanırken, ilk kelimesi ilişiyordu gözüne. Hayatın acımasızlığı işlenmişti satırlara. Nur’un, Altan her bahçeyi düzenlediğinde söylediği sözler dökülmüştü satırlara.

“Ortancalarımıza iyi bak!

Ellerim satırlara dolaşıyor yazarken,

Kelimeler kesiyor nefesimi,

Gözyaşlarım mürekkebimden önce dökülüyor satırlara,

Matem karası yüreğimi döktüğüm beyaz sayfaya.

Koca bir yük var omuzlarımda şimdi,

Ağırlığımın milyon katı,

Ağız dolusu küsüyorum her kim varsa.

Çaresizlik değil satırlarım,

Çaresini bulmuş ki sitem edebiliyorum,

Sevmelerimi urganda sallandırıyorum,

Sevilmemi tebessümün şımartıyor.

Yanaklarımda al renkler,

Boynuna sarılsam,

Kollarımdan çekiniyorum,

Okuyamamışım meğer yüreğimdeki seni.

Ruhumu teslim edeceğim urgan bile kızgın bakıyor,

Gitmeleri anlamayacak kadar cahilim şimdi,

Kalmalarım, mükâfatında kayıp,

En çok da sen kızma ne olur,

Ölüm sessiz düşer bedene biliyorum.

Bu defa ikimiz de haberdarız birbirimizden.

En çok da sen affet beni…

Kardeşim Altan.”

Kitabı okuyanlar 2 okur

  • eri
  • Dilan Bahşi

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%100 (1)
9
%0
8
%0
7
%0
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0