Beşinci Köşe

7,0/10  (2 Oy) · 
4 okunma  · 
3 beğeni  · 
278 gösterim
"Öyle mi? diyorum umursamazca, "Pek çok filmde var asansörlü sahneler. Hatta birinde adamla kadın asansörde kalıyorlar, binerken sevgililer ama…"

Tuzağa düşmediğimi görünce ilgisini yitiriyor. Yüzüne vuran loş gölgeler bile değişen bakışlarını gizleyemiyor. İçindeki labirentler gözlerinde şimdi. Adımımı attığım an kaybolacağım. Kaptığım dar köşeye iyice sinip bekliyorum. Asansörün çınlaması haince "5"i ilan ederken, "Seyretmeyeceksen geri ver," diyor.

"Şaşırtıcı bir biçimde, bir merdivenin basamaklarını inercesine hemen hemen her birinde kendimden bir parça bulduğum eşsiz bir öykü demeti."
-Nazli Eray-

"Gamze Güller, öykü dilini düşünerek/bilerek/severek oluşturuyor. Kıvamında bir olgunluk ve farkındalıkla kuruyor öyküyü."
-Çiğdem Ülker-

"Bakmakla görmek farklıdır. Herkes bakar, ama görenlerin sayısı azdır. Gamze Güller mimar gözüyle yakaladığı ayrıntıları yazar eliyle kâğıda aktarırken, sözcüklerle resimler çiziyor. Pırıl pırıl, canlı, inandırıcı..."
-Attilâ Şenkon-
  • Baskı Tarihi:
    Mayıs 2012
  • Sayfa Sayısı:
    183
  • ISBN:
    9786056280061
  • Yayınevi:
    Dedalus
  • Kitabın Türü:

2013 Orhan Kemal Öykü Yarışmasında birincilik ödülü almış bu kitap.
Bu kitaptaki hikayelerinde yazar, kadın-erkek ilişkilerini, tüketilmiş sevgileri,acı veren evlilikleri anlatmış.

Özellikle öykülerinde en çok hoşuma giden özellik, yazarın kısacık hikayelere bir ömür sığdırması. Anların güzelliğini sunması.

Hikayelerin sonunda ise bir şey olmasını bekliyorsunuz ama yazar, bir anda öyküyü bitirerek sizi şaşırtıyor
ya da beklemediğiniz bir sonu elinize tutuşturup yolluyor sizi iç aleminize.

Samimi diline hayran kaldığım , akıcı hikayelerin bulunduğu bir kitaptı diyebilirim.

Bir de 'Beşinci Köşe' öyküsünden bir alıntı eklemek istedim:

"Küçükken, oturduğumuz apartmanın asansöründe köşe kapmaca oynardık ve olur olmaz asansörde kalırdık. Asansörler garip bir şekilde bu oyunu hatırlatır bana. Çocukların çoğu, alan çok dar olduğu için köşelerini değiştirmeye yanaşmazlardı kolay kolay. Kaptırmaktan korkarlardı. Ben her nedense ataktım bu konuda. Pervasızca terkediverirdim köşemi. Ama sonuçta hep ortada kalırdım. Şimdi de öyle. Ben hayattaki beşinci köşeyim. Herkes tuttuğu köşelere sıkı sıkı sarılmışken ben sürekli elimdekileri bırakıp ortaya atıyorum kendimi."

Kitaptan 2 Alıntı

Küçükken, oturduğumuz apartmanın asansöründe köşe kapmaca oynardık ve olur olmaz asansörde kalırdık. Asansörler garip bir şekilde bu oyunu hatırlatır bana. Çocukların çoğu, alan çok dar olduğu için köşelerini değiştirmeye yanaşmazlardı kolay kolay. Kaptırmaktan korkarlardı. Ben her nedense ataktım bu konuda. Pervasızca terkediverirdim köşemi. Ama sonuçta hep ortada kalırdım. Şimdi de öyle. Ben hayattaki beşinci köşeyim. Herkes tuttuğu köşelere sıkı sıkı sarılmışken ben sürekli elimdekileri bırakıp ortaya atıyorum kendimi.

Beşinci Köşe, Gamze GüllerBeşinci Köşe, Gamze Güller

Meltem'i yazmak istiyor, ama tarafsızlığını koruyamamaktan korkuyor. Onu tarif etmek, ince ince çözümlemek, ondan yeni bir Meltem yaratmak... Resmini çizmek, ona besteler yapmak, onu sayfa sayfa anlatmak istiyor. Ama kafasının içindeki sınırlardan bir türlü kurtulamıyor. Yazdıkları, içi boş cümlelere dönüşüyor kalemin ucunda; anlattığı Meltem olmuyor. Yazdığı Meltem, aslının yakınından bile geçmiyor. Sonunda, kafasında oynattığı çirkin bir kuklaya dönüşüyor... Ön sözünü bile yazmayı beceremediği bir roman Meltem. Daha ilk sayfasında tıkandığı bir muamma...

Beşinci Köşe, Gamze GüllerBeşinci Köşe, Gamze Güller