Yazar:
Pınar Öğünç
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 24 dk.
Sayfa Sayısı:
120
Basım Tarihi:
Haziran 2025
Yayınevi:
Kolektif Kitap
ISBN:
9786256896314
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hikayeye, romana göre daha mesafeliydim. Her zaman daha zor gelmiştir bana hikaye belki kısa olmasından. Belki derdini anlatmaya yetmez diye, romanda özgürsün uzun uzun istediğin detayı verir derdini illa anlatırsın diye düşünürdüm. Öyle güzel hikayeler okudum ki önyargım kırılmıştı. Bu kitabın da reklamı çok mu yapıldı bilmiyorum sürekli karşıma çıktı bir şekilde aldım fakat tanıtıldığı kadar iyi gelmedi bana. Etkileyen bir hikaye olmadı. Bilmiyorum, ben beğenemedim aslında yer yer farklı güzel fikirler var gibiydi ama sanki biraz daha dinlenmesi ya da demlenmesi mi gerekirdi. Öyle hissettirdi.
Pınar Öğünç kitap boyunca bu küçük ömürleri anlatmaya devam ediyor. Tablonun ayrıntılarını boyuyor. “Ağrı Eşiği”nde hislerini olması gereken zamanda ifade edemeyenlerin ağrılarının büyüyüşünü anlatıyor mesela. Nostalji ve daimi mutluluk yalanına sığınanların susmaya zorladığı kurbanlardan birini anlatıyor. “Her şeyi büyüten sıfatlar” sesleri sustursalar da, insan hafızası bir şekilde hatırlar ve “Bir ovada iki saat süren üç yüz kişilik savaş yüz yıldır yöneteni değiştirmeye yeter.”
Aksi Gibi ile tanıdım Pınar Öğünç'ü. O kitabın kendine has bir karamizahı vardı diye hatırlıyorum. Uzun süre sonra yeniden bir kitabını daha edindim ve bu sefer olmuş dedim. Hikayeleri yaşamın içinden çıkarıp, biraz da acı bir romantizm katmış. Umutlar var, bir beklentiye sarılış var, mevsimler geçerken kaybedişler var. Keyifli bir okuma süreci oldu. Tüm hikayeleri beğendim. Ama ilk hikaye çok etkileyici idi.
Bir çok şey yaşayabiliriz! Ama beterin de beteri var.
Bu bir tehdit mi, telkin mi?
Her bedene uyan kıyafetler misali her durumda sıkça kullandığımız tabir.... beterin de beteri var!
Şimdi durum tespitten yeme kısmına geçmek istiyorum: yersen!
Bir bitki, ot o bu durumda “beter’i” belirleyen bir varlık. Ama ne yemek mümkün ne de yememek. Çünkü o otu hazmetmenin bir zamanı var, yani bir durumu sindirmenin olduğu gibi.
Doğada böyle bir ot yok, fakat edebiyat da öyle bir kitap var...
“Beterotu”
Hikâye’ye, romana göre daha mesafeliydim. Her zaman daha az ikna edici gelmiştir bana. Ama son zamanlarda gayet başarılı hikâyeler okudum, bunlardan biri de bu eser.
Kitabı on hikâye oluşturuyor, hepsi
günlük hayatta, şehirlerde yaşayan dar gelirli ya da orta sınıftan insanların başlarına gelebilecek ya da şahit oldukları, duyduklarında şaşırmayacakları olayları içeriyor.
Çağdaş Türk yazarlardan öykü okumayı çok seven bir okur olarak Pınar Öğünç’ün Beterotu öykü kitabını da büyük bir hevesle okudum. Fakat aradığımı bulamadım maalesef.
Okuduğum öykülerin romanlardan farklı olarak daha vurucu olmasını bekliyorum. Kısa ama etkili öyküler beni daha çok etkiliyor. Bu kitapta ki en büyük sorun bence öykülerin etkileyici olmaması. Çok sıradan ve basit konular da etkileyici bir anlatımla vurucu hale getirilebilir ancak Beterotu kitabı böyle bir anlatıma sahip değil bence.
Toplamda on öyküden yalnızca bir öyküyü çok severek okudum.
Yazarın dilini, üslubunu seviyorsanız kitaba şans verebilirsiniz.
Okuyacak olan herkese şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
Pınar Öğünç ile tavsiye üzerine yolum kesişti. İyi ki de tanışmışım. Niye mi şöyle anlatayım:Eserde geçen öyküler hem çok doğal hem çok sıradan. Buradaki sıradanlık basitlik manasında değil tabi ki. Öykülerde ya yaşadığınız olaylara benzer ya da tanık olduğunuz durumlar veya kişiler karşınıza çıkıyor sanki. "Ben bunu yaşamıştım" ya da "aa bu da doğru, denk gelmiştim" dediğiniz o kadar unsur var ki. Yaşam devam ederken kitapta geçen öykü kahramanlarıyla ortak bir paydada buluşuyor okuyucu.
Bir öykücü olarak şimdi yaşanılan hayatı kurguya dökmek zordur ve risklidir çünkü okur açısından geri tepebilir. Pınar Öğünç de geri tepmiyor. Bilakis insanı germeden, sıkmadan günlük hayatın, büyük şehrin hengamesi içinde akıp giden hayatlarla yaşanılan anlara tanıklık ediyoruz.
Toplam 10 öykü var eserde. 122 sayfa ama ciddi emek verilmiş, sıcacık bir anlatımla karşı karşıyayız. Eser monolog tarzı ilerliyor. Yer yer bilinç akışı bu monologu destekliyor ama okurken de beyniniz yanmıyor:)
"Fazla erkekler, fazlasını isteyen kadınlar, komşular... Plazaların oksijen vakitleri, otobanların çiçekleri, ailelere mahsus adım sürüyüşleri... Gökyüzünden yağan kapılar, kendi bahçemizde biten beterotları..." diye devam ediyor arka kapak yazısı. Tanışmadıysanız başlangıç kitabı olarak tavsiye ederim. Bir kitabını daha aldım" Aksi Gibi" yakın zamanda onu da okuyacağım.
İlk kez okuduğum yazarın anlatım tarzına bayıldım. Anlattığı hikâyeler günlük hayattan. Yeni kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum. Umarım hikayeleri devam eder.
Yazar Hakkında
Pınar ÖğünçYazar · 8 kitap
1975 İstanbul doğumlu. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü mezunu. 22 yaşında, bir haber dergisindeki iş görüşmesine yazdığı hikâyelerle giderek gazeteciliğe başladı. 1997’den bu yana çeşitli dergi ve gazetelerde muhabir, editör, köşeyazarı olarak çalıştı. Jet Rejisör (Roll Yayınları, 2006), İnce İş (İletişim Yayınları, 2009), Asker Doğmayanlar (Hrant Dink Vakfı Yayınları, 2013) adlı kitapların yazarı.
