Bir Adam Girdi Şehre Koşarak

·
Okunma
·
Beğeni
·
16668
Gösterim
Adı:
Bir Adam Girdi Şehre Koşarak
Baskı tarihi:
Mayıs 2016
Sayfa sayısı:
120
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789759962814
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Profil Yayıncılık
MEKSİKA SINIRI ve KAFA DENGİ TELEVİZYON PROGRAMLARININ VAZGEÇİLMEZ SUNUCUSU TARIK TUFAN’DAN...

Camlardan ölesiye sarkan gündelikçi kadınlar, elindeki eczane poşetleriyle çaresiz bekleyen yaşlı adamlar, pazar yerlerinden artık toplayanlar, eskimiş kıyafetleriyle düğün salonlarında şarkı söyleyenler, sefer tasından utanan genç adam ve diğerleri.

Şehrin ötekileri yani. 

Biraz Raif Efendi, biraz Maria Puder, Sartre, Bachelard, Anna ve biraz Kudüs.

Karanlık, rutubetli, çok bağırışlı, çok nefessiz, çok sabahsız, çok aşksız, çok çiçeksiz, çok neşesiz, çok kitapsız bir şehirde hayatta kalabilmek için her şey.

Büyücülerin, haramilerin, borsacıların, reklamcıların, korsanların, işgalcilerin, bankacıların elinden kurtulabilmek için yani.

Tarık Tufan, “Bir Adam Girdi Şehre Koşarak” kitabında her şey hızla akarken, yavaş gidenleri, yorulanları, rekabete güç yetiremeyenleri ve onların mekanlarını anlatıyor.
120 syf.
·3 günde·9/10
Tarık Tufan şiirini kalemiyle değil yüreği yazıyor. Okurken dizeleri o ruh haline kendiliğinden giriveriyorsun. Sanayi devriminden muzdarip, matematikten anlamayanlarin çok seveceği bir eser..

Keyifli okumalar diler, böyle güzel bir mecrayı bizlere sunduğu için 1K ekibine teşekkür ederim.
120 syf.
·2 günde·Puan vermedi
Kitap üzerine detaylı bir inceleme yapmak yerine olabildiğince kısa tutarak aklımda kalanları toparlamak niyetindeyim...

Tarık Tufan çok sık karşıma çıkan bir yazardı. Bu kitabı da hakkında edebi anlamda fikir sahibi olmak için alıp okudum. Okumaya sabah başladım ve günün büyük bölümünde dışarıda olmama rağmen gece bitirdim. Kitapta 1-2 sayfalık (bazen 1-2 cümleden oluşan) toplam 68 deneme var. Pek çok farklı konuya değindiği için yazarı ve fikirlerini tanıma noktasında iyi bir başlangıç kitabı olabilir.

Ancak Cemil Meriç ya da Galeano seviyesinde deneme kitapları okuyanlar için bu kitap oldukça yavan gelebilir. Çünkü şahsen, bir deneme kitabı yazmak için daha fazla birikim, tecrübe ve zihin açan fikirler olması gerektiğini düşünüyorum. Mesela Eduardo Galeano , Aynalar kitabını ömrünün son demlerinde yazmış. Kitabın sayfalarında ilerledikçe, yılların verdiği bilgeliği ve oradan zihinlere yansıyanları berrak bir su gibi görebiliyorsunuz... Cemil Meriç 'i zaten konuşmaya gerek yok... Bir Cemil Meriç kitabı okumak, bir üniversite bitirmek gibi bir şey... Tarık Tufan’da ise böyle bir birikim ya da fikir üretkenliği göremedim açıkçası. Kitaba başlamadan önce nasılsam, bitirdikten sonra da öyleyim. Bana kattığı yeni bir bakış açısı olmadı. Oradaki eksikliği daha süslü cümlelerle, yani estetikle dengelemeye çalışmış.

Kitabın adı Yasin sûresinin 20-21. ayetlerinden geliyor. Kitapta yer yer İslami bakış açısına uygun fikir ve figürlere yer verilse de bu kitap sadece muhafazakarlar için yazılmış dersem yazara haksızlık etmiş olurum. Dediğim gibi, genele hitap eden pek çok konu var. Ancak Gazze, Kudüs gibi muhafazakar kesimin daha fazla hassasiyet gösterdiği bazı 'anahtar kelimeler' içi yeterince doldurulmadan denemelere özenle eklenmiş... Bu yüzden yazarı bazı konularda çok samimi bulduğumu söyleyemem... Bazı denemeler biraz 'tribünlere oynuyormuş' izlenimi verdi ve bu beni biraz rahatız etti...

Merkezinde kadın olan denemelere baktığımızda, kadınlara bakışı konusunda herhangi bir aşırılık ya da seksist bir ifade görmedim. Tam tersi, çok net bir duyarlılık var bazı denemelerde. (Örnek olarak, 29 ve 65. sayfalardaki denemeleri verebilirim.) Bu paragrafı yazma nedenim NigRa 'nın Ve Sen Kuş Olur Gidersin kitabına yaptığı #32932694 incelemede tartışılan bazı sorunlu ifadelerle alakalı... Hangisi yazarın bu konudaki gerçek fikirlerini yansıtıyor bilemiyorum. Amacım, sadece oradaki tartışmaya genişlik kazandırmaya çalışmaktan ibaret:)

Kitaptaki denemeler için 'aforizma peşinde koşmuş' dersem çok ağır ve haksız bir eleştiri olur. Ancak benim bir deneme kitabından beklentim fikirsel düzeyde olduğu için ve bu noktada kesinlikle tatmin olmadığım için geriye maalesef sadece bu süslü cümleler kalıyor dersem çok da abartmış sayılmam...

Kitapta en beğendiğim deneme 114. sayfada yer alan deneme oldu. (Bazı adamlar için yaşamak ne kadar zorlaşıyor farkında mısın? cümlesi ile başlayan...)

Netice itibariyle, artık Tarık tufan hakkında az da olsa bir fikir sahibi olduğumu düşünüyorum. Yine de yazarın 7 kitabı olduğunu ve romanlarının ayrıca değerlendirilmesi gerektiğini hatırlatmak isterim...

Benim bu kitap özelinde izlenimim yazarın oldukça abartıldığı yönünde... Siyasi duruşunun ve ülkemizde rüzgarın estiği yönün bu satış rakamlarında oldukça etkili olduğunu düşünüyorum... Siyasi iktidar, kendi tabanındaki Y ve Z kuşağına artık Necip Fazıl, Sezai Karakoç gibi isimlerle yeterince etkili bir şekilde ulaşamayacağının bilincinde ve uzun zamandır kendi pop-kültürünü ve kendi edebiyat aktörlerini oluşturmak için yoğun bir çaba sarf ediyor... Bu çabanın hedefe varması için alınması gereken uzun bir yol var... Bol Gazzeli, Kudüslü, bol süslü cümleler, başlangıç için fena bir tercih sayılmaz(!)... Bu serencamın sosyolojik analizini de başka bir incelemeye bırakalım...

Vakit ayırdığınız için teşekkür ederim...

Herkese keyifli okumalar...
120 syf.
·1 günde·Beğendi·Puan vermedi
Dün Yüksel Caddesi’ndeki Dost Kitabevi’ne girdim ve hemen soluğu görevlinin yanında aldım çünkü alacağım kitap belli , saat geç, en çok satanlara en çok okunanlara falan bakmaya vaktim yok anlayacağınız.
Yazarın Beni Onlara Verme kitabını sordum, düştü önüme görevli geldik orta bölümün sağında en baştaki kitapların önüne.... Yok , aradığım kitap yok, ama ben illa ki onu istiyorum , tükendi diyor... Çaresiz araya başka kitap alacağım diyerek mevzubahis kitabı alıyorum .
Sitede fark edenler oldu, tarzımın tamamen dışında bir kitap ve
ilk kez okunan yazar...

TARIK TUFAN...
YARAYA TUZ BASAN ADAM...
Yakasına yapışmış cümleler, öyle diyor.... Tamam da benim suçum ne? :)
Bir yumrukla ve kavgayla hallolacak konu taaaa nerelere geldi! :))
Beyaz bir at üzerinde siyah giysiler içinde (BEŞİKTAŞLI ) bir şehre girdi bir kahraman...
Beyaz atlı prensin bir misyonu var.
Elçinin elçisi o ...
Kahramanımız atına atlayıp banka baskını yaptı ve görevlileri halkı soymakla suçladı ve onları öldürmekle tehdit etti diye kitap fantastik sanmayınız. Görevli ile arasında geçen son derece gerçekçi diyaloglarla büyülü gerçekçi derseniz daha isabetli olur.

BU KİTAP BİR SAYIKLAMA KİTABI
Virgüllerle çoğaltılmış, depresif, küskün, kırgın, naif bir adamın sayıklamaları...
İSYAN EDİYOR
Savaşa...
Kapitalizme...
Çocuk istismarına...
Kadına şiddete...
Yalana....
Kaybolmuş şehirlere...
Satılmış hayallere...
Tanrı’yı matematikle hesaplamak isteyenlere...
Kalpte birikenlerin , aklı işgal eden fikirlerin kağıda dökülmemesine...
Müslüm ve Orhan Baba sevmeyenlere...
Neşet Ertaş’la unuttuklarını hatırlamayanlara...
İçimizde sıkıştırdığımız karanlıklara...
Cevapsız sorulara...
Aşksız yaşamlara...
Uzun hesaplara...
Botoksa... ( bu isyanı çok gereksiz buldum)
Okşanmayan saçlara...
Dua etmeyen dillere...
Merhameti unutanlara...
Masumiyeti kaybetmelere...
Sonu mutsuz biten masallara...
Yitip gitmelere...
İnsanın kayboluşuna.....
Sana, bana, ona...
Kendine...

Kitap ne modernist ne postmodern ne egzistansiyalist ne natüralist....

Ne yaşıyorsak o!
Ne yaşamışsak o!
Ne gördüysek o!

Dua ile biten bölüm ayrıca takdire şayan: Elimizden tut ...

Dipçe: Mistik yönü ağır basanlar, bu beyaz atlı kahramana kapınızı açın.
120 syf.
·9/10
Merhabalar Tarık Tufan’ın ilk okuduğum kitabı olan Bir Adam Girdi Şehre Koşarak kısa hikayelerden,şiirlerden ve deneme tarzında yazılardan oluşan muhteşem bir eserdi.Yazarın dili çok akıcı ve sadeydi.Kitabın en beğendiğim özelliği okurken yazarın içtenlik ve samimiyet ile yazdığını anlayabiliyorsunuz.Kitap ince bir şey tek solukta okuyup ve bol bol altını çizeceğiniz cümlelerle karşılaşacağınız bir eserdir.Tarık Tufan’ı okurken Cahit Zarifoğlu’nun tarzına yakın hissettim.Eserde altını çizdiğim satırlar şunlardır;
“İnsanın kötülük yapmak İçin sebebe ihtiyaç yoktur.”
“Ölüme gözyaşı dökmenin derecesi,ölümün kendi benliğine yakınlaşma derecesidir.Bu yüzden en çok kendi benliğimize yakınlaşan varlıkların ölümüne ağlıyor insan.”
“Bir gün,yani üşümem geçtiğinde yani soğuk yakamı bırakıp başka ayaklara musallat olduğunda bedenimi ruhumdan soyup yürüyeceğim öylesine çırılçıplak...
Keyifli Okumalar Dilerim
120 syf.
·3 günde·Beğendi
Farklı tarz yazar ve kitaplar okumaz isek nasıl değişebilir ve gelişebiliriz? Hep aynı tarz ve kitap okumak tekrar değil de nedir?


Tarık Tufan'a Nephren Ka 'nın alıntılarını gördükten sonra ilgi duydum ve ardından bazı kitaplarını aldım.Şanslıyım ki, bu kitaba önyargısız olarak başladım. Şayet sitedeki incelemeleri okuyup kitaba başlasaydım belki kitap hakkında düşüncelerim farklı olabilirdi. Çünkü, incelemelerine değer verdiğim insanlar yazara ve kitaplarına karşı çok farklı açıdan yaklaşmışlardı. Kimisi beğenmiş, kimisi beğenmemişti. Ama arkadaşlar farklı düşüncelerini belirtirken, olması gerektiği gibi gayet saygılı bir biçimde eleştirilerini yazmışlardı. Ama dikkatimi çeken ve beni üzen, Tarık Tufancılar ve olmayanlar gibi bir gruplaşma olması. Ben bu bağlamda hiçbir gruba ait değilim. Zaten yeteri kadar ayrışmışız. Birde böyle ayrışma olmasın bari. Dünyaya soldan bakan bir insan olarak Tarık Tufan'la ortak noktada buluştuğumuzu söyleyebilirim.

Kitap, yazarın ''Yakama yapışan cümleleri yazdım. Bir cümle insanın yakasına yapışır mı demeyin, yapışır." cümleleri ile başlıyor. Ardından yakasına yapışan süslü cümleler ile okuru sokakta, okulda,fabrikada, metroda, otobüste, vapurda gezdirmeye başlıyor.

Yazar kitabında " Ötekiler" den bahsetmiş. Ötekilerin hayatını denemeler yoluyla anlatmış.Bu anlamda Eduardo Galeano'nun " Ve Günler Yürümeye Başladı" kitabına benzettim. Kesinlikle iki yazarın aynı seviyede olduğunu söylemiyorum ama anlattıkları aynı: Ötekileştirilenler, dışlananlar, ezilenler...

Peki kim bu ötekiler? Yoksullar, gündelikçide çalışan kadınlar, sefer tası taşımaktan utanan insanlar, tabiri yerindeyse kendileri giymeyip çocuklarına giydiren anneler ve babalar, savaşta ölen çocuklar, şiddet gören kadınlar, taciz gören çocuklar, kapitalizmde ezilen insanlar, çekip giden ve bir daha gelmeyecek olan sevgililer... Yani biz, hepimiz.

Yazarı ve anlatımını sevdim. Cümleleri kurarken yaptığı süslü anlatımlar da hoşuma gitti. Ayrıca dilinin farklı bir mizâhi yapısı vardı. Kendimi de ötekilerden ve ötekilerinin yanında biri olarak gördüğüm için hiçbir sayfasında rahatsız olmadım. Eduardo Galeano neler anlatmışsa Tarık Tufan' da benzer konulara değinmiş.İnsanlığın ortak kaygıları.


Farklı yazar ve kitapların okunması gerektiğini tekrar söylüyorum. O yüzden okumayı düşünmeyenlerin yazara bir şans vermesi gerektiğini söylüyorum. Herkese ön yargısız okumalar diliyorum.
120 syf.
·4 günde·Beğendi·9/10
O sırada şehrin öbür ucundan bir adam koşarak geldi; şöyle dedi: "Ey kavmim! Bu elçilere uyun. ﴾20﴿ (DİB. Kur’an-i Kerim Meali, Yâsin Suresi, 20)

Merhaba kitapsever arkadaşlar, küresel dünyada uzun zamandır kendisini tanısam da bu, yazarın okuduğum ilk kitabı. Kitap içerisinde “spoiler” -okurbozan, okurkaçıran ya da okurayartan- vardır.

Kitap ismini yukarıda yazmış olduğum ayetten almakta ve bana göre her ne kadar şehrin öbür uçundan koşarak gelmese de, modern/kentli hayatın tam göbeğinden fırlamış ve bu misyonu yüklenmiş bir kitaptır kendisi. İçerisinde, modern hayatın hengâmesinden kendini kaybeden insana nahif bir şekilde seslenen birbirinden güzel denemeler var. Denemeler son derece kısa ama içerik olarak dolu ve net.
Yazarımız Tarık Tufan ilksöz’üne; “Yakama yapışan cümleleri yazdım. Bir cümle insanın yakasına yapışır mı demeyin, yapışır.” diyerek başlıyor ve adeta kendi yakasına yapışan cümleleri hissettirmeden bizim yakamıza iliştiriyor. İşte günümüz toplumda kanayan bir yara olarak yakamıza yapışan bir kelime; “Çünkü en iyi o kadınlar bilirler ki, bu ülkenin genç ve güzel kızları hüzne en yakın insanlardır. Bu topraklar da güzel kadınların yaşamaları muhtemel çok acı vardır.” Bu alıntı daha önce üçüncü sayfa, son zamanlarda birinci ve ikince sayfa çıkan “kadına şiddet” haberlerine ne kadar da uyuyor. Şiddetin kadını, erkeği, çocuğu ve hatta hiçbir meramını anlatamayan hayvana yapılanı bile olmaz biliyorum ama bazı coğrafyalarda kadın olmak gerçekten zor. Daha doğrusu artık kadın olsun erkek olsun modern insan için daha zor olanı galiba sadece İNSAN olmak, evet sadece İNSAN OLMAK.

Tarık Tufan’ın sesinde bir taşralılık hissettim ben. Bu ses, kentli yaşamından sıkılmış kendini bir an önce toprağa yani öze, insanın kendisine salmak istiyor. Taşra deyince aklıma iflah olmaz bir taşra savunucusu olan Anadolu’nun güzel hikâyecisi Mustafa Kutlu geliyor hemen. (Kutlu okumaya açık davettir. :D)

Yazarımız modern hayatta her şeyin otomatik olduğunu ancak aşkın ve dostlukların kurmalı saat gibi sürekli kurulması ve ilgilenilmesi gerektiğini şu ifadelerle çok güzel aktarmış bize. “Modern hayat; otomatik, mekanik, tekdüze, tek sesli, naylon, kokusuz, steril, tek frekanslı aşkları dayatıyor hepimize. Oysa aşk, masa üstündeki kurmalı saattir. Gözlerine bakmayı, ellerine dokunmayı gerektirir. Dostluklar da böyle bir yanıyla. Siz sanırsınız ki, o eski dostlar bıraktığınız yerde aynı mekanik döngüyü sürdürürler.
Öyle değil.
Dostlar da kurmalı saatler gibidir; onların da kalplerine dokunmalısınız.”

Şehrin öbür ucundaki adamı beklemeden kendimize, sevgimize ve sevdiklerimize sahip çıkmak dileği ile….
Sevgi ve saygılar.
120 syf.
·Beğendi·9/10
Tarık Tufan ın okuduğum bu ikinci kitabı.. sırada Ve Sen Kuş Olur Gidersin kitabı var..aldım bekliyor.. belli aralıklarla belli dozlarda alıyorum Tufan ın kitaplarını.. tek hatam okumaya ilk Beni onlara verme adlı son kitabından başlamak oldu.. yüksek dozda alınan kalp ilacı misali bana bi kaç gün kriz geçirtti.. Anladığınız üzere 2010 da yazılmış bu kitabı ilk okuduğum kitabından hem sayfa sayısı hem de içerik olarak biraz daha iyi geldi.. iyi derken yanlış anlaşılmasın içinde öyle yerler var ki yine can damarınıza denk geliyor..kudüse bosnaya afrikaya bağdata diyarbakıra ve aziz yurdumuzun en ücra köşelerine götürüyor sizi.. bir avuç insan manzarası gözünüzün önünden film şeridi gibi geçiyor.. o anları yaşamadığınız için şükr mü etseniz yaşayanlara yüreğinizi mi dağlasanız bilemiyorsunuz.. iki damla gözyaşı yeter mi bu kadar acıya.. bütün acılar aynıyken hiç yeni yıla girilir mi , girilen yıl yeni olur mu diyorsunuz onunla birlikte.. 'laf aramızda ben onlara hiç inanmıyorum' dediği yüksek ve gürültülü otobüslerden göğe selam verir gibi poz veren, çok küçük bedellerle sokaklarımızda umut satanlara siz de 'ben de inanmıyorum' diyorsunuz..onunla birlikte Bağdat a gidip soruyorsunuz onun gibi 'sahi kim bunlar camilere koşup da kendini patlatan? Bir o tarafa bir bu tarafa koşup ortalığı kana bulayan adamlar kim? Dualarımızı yarım bırakan adamlar..diyorsunuz..
Daha çook şey soruyor daha çok şeye cevap duymak istemeden suskunluğa gömülüyorsunuz onun gibi..
120 syf.
·7 günde·7/10
Merak ettiğim bir kalemdi Tarık Tufan.
Kitap fuarına gittim geçenlerde ve eli boş dönmek istemiyordum. Gözüme ilişince de... Alayım dedim.

Kitapta ne mi var?
Düşünce var, bakış açısı var, burukluk var, umut var;
Bu kitapta biz varız.

Kitap denemelerden meydana geliyor. Bir şarkının hissettirdiklerinden, biz sözün anlattıklarından, bir kitabın kahramanından, şehre koşarak giren bir elçiden...

Üslubu ve dilini değerli buldum. Üstelik bu denli ergen edebiyatı karanlığına maruz kaldığımız 'yazılar!' çağında, edebiyatımız adına umut veren bir kalem.

Okumalık :)
120 syf.
Final haftasında adeta ilaç gibi gelen bir Tarık Tufan eseri. Kekeme Çocuklar Korosundan sonra bir göz atmak için elime aldığım bu kitabı bir daha bırakamadım. Bir solukta bitti.

Yeni yeni tanıştığım yazarın her eseri bende ayrı bir yer edinecek sanırım.

Kitabın arka kapağında da söylediği gibi, hayat hızla akarken, yavaş gidenleri, yorulanları, rekabete güç yetiremeyenleri, yani bu düzeni kaldıramayanları anlatmış bizlere..
Yer yer Maria Puder, Sartre, Kafka, Raif Efendi gibi hayatlara değiniyor.
Yer yer Kudüs, Diyarbakır, Gazze veya İstanbul'da yorgun düşmüş hayatlara dokunuyor...

Kitaptan bazı alıntılarla devam edelim ,

**
"şehrin en uzak ucundan bir adam koşarak geldi ve; 'Ey kavmim!' dedi, :Bu elçilere uyun! Sizden hiçbir karşılık beklemeyen ve kendileri doğru yolda olan bu kimselere uyun! '" Yasin Suresi 20-21
...
Kavmi elçileri yalanladığında, uğursuzlukla itham ettiğinde, zarar vermeye hazırlandığında koşarak gelen adam benim kahramanım.
...
O adam bizim şehrimize de gelse.
Bütün kirlerimizden arındırsa bizi. Rahman'ı anlatsa. Bizden hiçbir karşılık beklemeyen mübarek Elçi'yi ve dostlarını. Haydar'ı Kerrar'ın cenklerini, Sıddık'ın geniş yüreğini, Hattab'ın oğlunun adaletini ve Zinnureyn'in utanma duygusunu...

Koşarak gelse. Biz tükenmeden, ruhumuzu tüketmeden önce gelse.

**

Bu mekanikleşen dünyaya bir adam girse koşarak...
Dünyada eksik kalan tüm bu duyguların canlı örneklerini sunmuş bizlere, kısa kısa denemeler halinde.

Çekilen acıları, bu döngüye ayak uyduramayanların ve yorgun düşen insanları kafamıza çaka çaka anlatmış.
Yeterince kendinizi vererek okursanız sizi ağlatabilecek, dünyanın gerçeklerinden bahsediyor... hem de her cümlesinden edebiyat akıtarak.

Her neyse bu kadar ip ucu yeter, kesinlikle alın okuyun derim hatta bununla birlikte Kekeme çocuklar korosunu da okuyun (hatta bana okumam için Tarık Tufan kitapları önerebilirsiniz de) ben henüz Tufan'ın iki kitabını okuma fırsatı bulabildim ama son olmayacağına eminim, beni kendine hayran etmeyi başardı yazarımız.
120 syf.
·4 günde
En sevdiğim üç beş kitaptan biridir Bir Adam Girdi Şehre Koşarak. 2012'de okuduğum için inceleme yapmamıştım. Zaman zaman beğendiğim yerleri açıp okurum. Bugün de bir otobüs yolculuğu yapmam gerekti o vesileyle tekrar okudum. Denemelerden oluşan bu kitap gerçekten çok farklı içerisinde en samimi en güzel duygular var, herkesin bildiği ama konuşmadığı hayatın acı gerçeklerini yüzüne vuran bir kitap. Bu kitapta kendinizden, hayattan bir çok şey bulabilirsiniz. Israrla bir kitap tavsiye etmeyi sevmem ama bu kitabı alın ve okuyun lütfen. Beğenmeme ihtimalinizi görmüyorum ama ola ki beğenmediniz aldığınız fiyat karşılığı bana gönderebilirsiniz, kargo da benden. Zira ben bu kitabı hediye etmeye bayılırım. Hediye edecek birilerini de bulurum.
120 syf.
·3 günde·Beğendi·10/10
Bazı şiirler vardır, hüzünlenmek istediğiniz vakit mısralarında kaybolmak istediğiniz. Kitabın içerisindeki "Anna" şiiri de benim için o şiirlerden..
"İşte böyle yaşıyoruz ve yaşamak da sana dair uzayıp giden bir özleme dönüşüyor...:
120 syf.
·2 günde
Tarık Tufan okumak bana ayrı bir huzur verir. Kaleminden edebiyat akan bu yazarı okumanızı tavsiye ederim.
Koşarak şehre giren Habibi Neccar kuran-ı mübin'de en çok ilgimi çeken olaylardan biridir. Kavminin islamı tebliğ için gelen elçilere zarar vermesinden korkup koşarak şehre giren Habibi Neccar. Kavminin iman etmelerini ve gelen elçilere inanmalarını çok ister. Ama kavmi onu dinlemez. Şimdilerde ne çok ihtiyacımız var yargılamadan bizleri uyaran,hakikatı anlatan bu insana.
Kitap birçok konuya değinen denemelerden oluşur. Edebiyat sevenlerin ilgisini çekecektir. Tavsiye ederim. Keyifli okumalar...
"Gözlerini kapat!" dedi kadın. "Gözlerini kapat. Beni düşün. Seni seven diğer kadınları düşün."
Adam gözlerini kapattı. Kadının boğazını sıkmaya devam etti.
Bir daha hiç ayrılmadılar.
''...Gidelim buradan;
Senin masumiyetini, bilgelik zamanlarından kalma sırları, dünyanın bütün sabahlarını yanımıza alıp da gidelim. Hesap etmeden, haritaya bakmadan gidelim...''

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Bir Adam Girdi Şehre Koşarak
Baskı tarihi:
Mayıs 2016
Sayfa sayısı:
120
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789759962814
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Profil Yayıncılık
MEKSİKA SINIRI ve KAFA DENGİ TELEVİZYON PROGRAMLARININ VAZGEÇİLMEZ SUNUCUSU TARIK TUFAN’DAN...

Camlardan ölesiye sarkan gündelikçi kadınlar, elindeki eczane poşetleriyle çaresiz bekleyen yaşlı adamlar, pazar yerlerinden artık toplayanlar, eskimiş kıyafetleriyle düğün salonlarında şarkı söyleyenler, sefer tasından utanan genç adam ve diğerleri.

Şehrin ötekileri yani. 

Biraz Raif Efendi, biraz Maria Puder, Sartre, Bachelard, Anna ve biraz Kudüs.

Karanlık, rutubetli, çok bağırışlı, çok nefessiz, çok sabahsız, çok aşksız, çok çiçeksiz, çok neşesiz, çok kitapsız bir şehirde hayatta kalabilmek için her şey.

Büyücülerin, haramilerin, borsacıların, reklamcıların, korsanların, işgalcilerin, bankacıların elinden kurtulabilmek için yani.

Tarık Tufan, “Bir Adam Girdi Şehre Koşarak” kitabında her şey hızla akarken, yavaş gidenleri, yorulanları, rekabete güç yetiremeyenleri ve onların mekanlarını anlatıyor.

Kitabı okuyanlar 3.630 okur

  • Seda
  • Revan
  • Yusuf
  • Zehra Nur
  • Fatma çakmak
  • Merve Safa
  • Kübra Nur
  • Esra Dinçbilek
  • Rümeysa özer
  • Yasemin

Yaş gruplarına göre okuyanlar

0-13 Yaş
%6.4
14-17 Yaş
%7.9
18-24 Yaş
%33.2
25-34 Yaş
%36.2
35-44 Yaş
%11.1
45-54 Yaş
%2.3
55-64 Yaş
%1.5
65+ Yaş
%1.5

Cinsiyetlerine göre okuyanlar

Kadın
%74.1
Erkek
%25.8

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%33.4 (315)
9
%17.9 (169)
8
%21.5 (203)
7
%13.9 (131)
6
%7.1 (67)
5
%2.4 (23)
4
%1.6 (15)
3
%1 (9)
2
%0.3 (3)
1
%1 (9)

Kitabın sıralamaları