Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu

·
Okunma
·
Beğeni
·
13,9bin
Gösterim
Adı:
Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu
Baskı tarihi:
2015
Sayfa sayısı:
249
Format:
Karton kapak
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Baskılar:
Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu
Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu
Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu
If on a Winter
249 syf.
·14 günde·Beğendi·9/10 puan
Cumartesi akşamüstü bilgisayarın başına oturdun, ya da akşam yemeğinden sonra açtın telefonunda 1000 kitap uygulamasını. Akışında gezinirken başka bir inceleme gördün. Özellikle incelemelere de bakıyor olabilirsin, ya da can sıkıntısından geziniyorsundur sadece sitede. Italo Calvino diye bir yazar, İtalyan muhtemelen. Italo Calvino bildiğin bir yazardır belki de, ya da – hatta büyük bir ihtimalle- sadece kulağına çalınmıştır. Belki de zamanında bir kitap okuma grubunda konuşmuşsunuzdur arkadaşlarınla. Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu - evet, belki de yazardan bağımsız olarak dikkatini çekti, ya da uzun zaman önce gördüğün ve hala unutamadığın bir kitap ismi. Ama okuyamadın henüz, incelemelere de bakamadın hiç, çoğunda “spoiler ibaresini gördüğün için. Belki de Erhan adındaki bu kullanıcının daha önce yazdığı incelemeleri şu ya da bu sebepten beğenmişsindir sadece, kitapla hiç bir ilgin yoktur. “Bu kez ne yumurtlayacak acaba, nasıl bir inceleme yazacak, yine yazara mı öykünmeye çalışacak, başka bir şey beceremeyince “ diye düşünüp okumaya başlamışsındır incelemeyi.
Her ne sebeple olursa olsun (Belki de daha önce paylaşılan alıntılardan sadece- mıknatısvari alıntılar var kitaptan sitede, Örneğin: #35032572 ) başladın bir kez incelemeye ve kolayca bırakanlardan değilsen eğer sonuna kadar buradasın ki normal bir okuma hızıyla en az yedi dakika demektir bu. (Belki şimdi de, “Ne kadar yazacağını önceden planlıyor mu bu adam?” diye düşünmektesin, öyle olmadığını umuyordun halbuki daha önceki okumalarında) Hayatının, boş vaktinin, cumartesi ya da pazar gününün, ya da siteye sürekli giren birisi değilsen veya bu aralar diğer işlerle fazlasıyla meşgulsen, hafta içi bir gününün nispeten rahat yedi dakikasını bu incelemeye ayırıyorsan kitaplara gerçekten ilgi duyuyorsun demektir. Ne büyük tespit, değil mi? Her 1000kitap kullanıcısı gibi ana odağının kitap olduğunu ve böyle dahice tespitlere aşina olduğunu yüzüne vurmak istiyorsun yazarın. Eski bir kullanıcıysan, incelemelerin gün geçtikçe bozulduğundan da dem vuruyor olabilirsin. Üçüncü paragrafa gelmene rağmen kitap hakkında bir fikir sahibi olamaman da cabası. Ama yarım bırakmadın hiç bir şeyi, burayı da okumaya kararlısın ne kadar boş cümlelerle doldurulmaya çalışılsa da.

Italo Calvino'yu hatırlamaya çalışıyorsun, İtalyan olduğunu tahmin etmiştin zaten. Postmoderndi galiba. Sıkıcı olmalı bu kitap diye yaftalayabilirsin hemen, çoğunluğun yaptığı gibi. Hem postmodernizm neydi, kendinin göstermeye çalışan bir takım ilgi budalalarının yaptığı türlü türlü şebekliklerin diğer adıydı, değil mi? Sanmıyorum diyorsun, ayıplıyorsun bu “Erhan“ kişisini Umberto Eco, Paul Auster, Georges Perec, hatta hayran olduğun Orhan Pamuk gibi önemli kişilere şebek dediği için. Sonra aklına başka bir şey geliyor, belki bu da postmodern bir incelemedir diye düşünüyorsun ama hemen vazgeçiyorsun. İncelemeye odaklanmalı ama nasıl, daha kitaba bile gelemedi ki adam?

Koca koca “Kahramanı siz olan bir labirent” ibaresini okuyorsun önce. Labirentleri seversin, bulmacaları da öyle. “Kahramanı ben nasıl oluyorum acaba ?“diyorsun, “Nasıl tahmin edebilir ki benim hayatımı bu Calvino yazarı?” Yavaş yavaş aşağıya inmeye devam ediyor gözlerin, “Erkek okur” diye birinin varlığı çıkıyor ortaya. “Herhalde bu benim”diyorsun ya da “erkek okur diyorsan ben bu işte yokum Italo" diye trip atıyorsun yazara. Ama bir iki satır aşağıda bayan okurun da bir yerlerden hikayeye dahil olduğunu öğrenip, gizli bir tatmin duygusu yaşıyorsun.

“Başlayan, ama bitmeyen öyküler dünyasında yaşıyoruz,” diye bir alıntı var incelemenin bir yerinde. Daha önce duyduğun bir şeyi hatırlıyorsun birden. Hem postmodernizmle, hem de bu kitapla ilgili. Metinlerarası diye bir terim vardı değil mi, kitap içinde kitap, öykü içinde öykü gibi bir şeyler ya da. Bunun için de birisi söylemişti, belki de bu siteden birisi , başlangıçlar kitabı diye. Evet, belki de en başta seni bu incelemeyi okumaya iten ana sebep buydu sevgili okur. Sevgili okur mu? Birden kendini incelemenin içinde hissettin değil mi? Yok ama, olsa olsa başka bir oyundur bu.

Okumaya devam ediyorsun bu oyunlarla dolu kitabın biraz lakayt incelemesini. Sen'in yani erkek okurun uzun bir kitap alma serüveninden sonra (#32562993) ulaştığı bir kitapla (Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu) başlayan , ama bitemeyen bir öykü olduğunu öğreniyorsun kitabın. Kitabın sonunu arayışında bu erkek okurun (kimi zaman bayan okur) 10 farklı kitaba başladığını ama bitiremediğini söylüyor incelemenin yazarı. Neden böyle kitaplar yazarlar diye düşünmeden edemiyorsun ama ilgini de çekiyor biraz.

"Konu mu önemli bir kitapta yoksa kurgu mu?" diye bir soru atıyor ortaya sonra “Erhan”. Çok saçma bir şey, konu ile kurgu bir bütün değil mi zaten. Yine yer doldurma amacıyla yazdığı bir şey olduğunu anlıyorsun hemen, ama kitabın konusunun yetersizliğiyle ilgili bir gönderme mi yaptığını düşünmeden de edemiyorsun. Ya da kurgulamanın hatta üstkurmacanın en üst düzeyini göreceğini düşünerek seviniyorsun bir an.

Yavaş yavaş incelemenin sonuna geldiğini fark ediyorsun ama hala kitap hakkında fazla bir fikir edinemediğin için biraz rahatsızsın . Bir iki alıntı daha görüyorsun son kısımlarda (#35079981 , #35242849) Galiba kitabın konusu bu diyorsun , sadece başlangıçlar olan, ama herşeyin birbiriyle ilintili olduğu bir kitap. Tam da postmodernlere göre. Okumak ve Yazmak üzerine bir kitap ya da, herkese göre. Evet bir şans verebilirim belki diye düşünüyorsun sonunda, film arasında çıkanlara rağmen.Sen bırakmayan birisin zaten. En azından güzel alıntılar var kitapta.

Erhan mı? Fazla katkısı yok bu işte, Italo Calvino gördü bütün işi alıntılanan cümleleriyle. O incelemede paylaştığı, kitaptan etkilenerek yazdığını söylediği saçma yazı (#33895429) bile bir şeye benzemiyor zaten. Kitabı okusaydın bile alakasız bulacağına eminsin. Neden tekrar gündeme getirdiğine eminsin adın gibi. Onun kitaptaki okur türlerinden Lotario gibi olduğunu düşünüyorsun – hani şu kitaplarla değil sadece bilimsel incelemeleriyle ilgilenen kız. Neyse, mutlusun her zamanki gibi . Bir incelemeyi daha, sıkmasına rağmen, duraksamadan bitirdin ve okunacak yeni bir kitap buldun. Binbir gece masalları da olabilir tabi ya da Don Quijote. Hangisiydi peki? Ha evet, diyorsun aşağıya bir göz gezdirdikten sonra, Bir Kış Gecesi . Birden aklına geliyor ve saatine bakıyorsun. 7 dakikayı çoktan geçmiş. Mağrur bir şekilde gülümseyerek başka bir inceleme açıyorsun.
249 syf.
·93 günde·8/10 puan
GÖVDE GÖSTERİSİ
Bu incelemeyi (?) daha çok kitabı okuyan ve yarım bırakan arkadaşlar için yazıyorum. Sürprizbozan içerebilir demek istiyorum ama hangi sürprizi bozabiliriz ki diye diyemiyorum. Yani okumamak size kalmış. Bu kitap gibi, daha az kişiyi hedef alarak kaleme alıyorum. https://1000kitap.com/Muratsezgin'in #27798378'in incelemesini de okursanız da kitap açısından daha yardımcı olucaktır.

Post modern edebiyat... Nedir bu? Bunu anlayabildiğimizde ki bu bile oldukça zor -bence- bu türdeki okumaların amacı ve sonucu daha anlamlı bir yere gelir. İnternette bu konuda yaptığım araştırmalar neticesinde kopyala yapıştırla, post modern edebiyatı biraz daha anlama kavuşturmaya çalışacağım. -Umarım.-
1)''Postmodern yazın, modern anlayıştan farklı olarak öz ve biçimde yeni bir yaklaşımı beraberinde getirmiştir. Buna göre tür ayrımı ortadan kalkmıştır. Modern yapıtta yorumlanabilirlik sınırlandırıldığı halde, postmodern yapıtta okuyucu, okuduğu sırada metni yeniden yazma durumuna geçer. Modernlikte yapıt anlamlılık taşımaktayken, postmodern yapıt söz söyleme sanatıyla (retorik) bezenmiştir. Dil oyunlarına geniş yer verme ve zaman-yer bütünlüğünden uzaklaşma görülür. Postmodern yazında konu bağlarında geriye dönüşler vardır. Daha önce yazılmış metinlerden yola çıkarak yeni metinler üretilir. Hem sorgulama, hem de yanıt arama bir arada görülür.''
Calvino ne yapmıştır peki? Daha önce yazılmış metinleri kendisi yazmıştır. 10 romanın ilk bölümleri, bunun örneğidir.

2)''Modernizm, nesnelerin, varlıkların, durumların göründükleri gibi olmadıkları düşüncesine dayalıdır.'' Bütün bir kitap boyunca, sırtımızda kitaptan bir pelerin, soyut bir yerlerde gezerken, tam olarak bu özelliği hissediyoruz. Bu kitap öyle elime alayım hadi okuyayım denebilecek bir kitap değil. Tam olarak entelektüel insanların kalemi bir kitap.

3)''Klasik (geleneksel) roman; dış dünyayı, çevreyi ve toplumsal olanı önemser, dışa dönük bir özelliğe sahiptir. Modern roman ise içe dönüktür. Bireyin iç dünyasına, ruhuna, bilinçaltına eğilir.'' İkinci tekil şahıs kullanılarak yazılmış bu kitapta, size ne düşündüğünüzü ve düşüneceğinizi anlatan cümleler var. Karşı koyamadan okuyorken, birden karşı koyarken buluyorsunuz kendinizi.
Nedense geleneksel tavrı, bu modern dünyada biraz küçümseme içererek kullanırız. Ben, klasik olanı da modern olanı da tercih ederim. Bence klasik olan da sadece toplumsal yazılmıyor. Aklıma İnsancıklar ve Anna Karenina geldi. Bunlar bireyin hem içini hem dışını önemseyerek yazılmış klasik eserler. Ama bu kitap, tamamen içe dönük bir kitap. Post modernizm adına verilen örneklerin içinde zirve sanırım James Joyce'a ait. Ama onun da övdüğü biri var. İrlanda'lı yazar Flann O'Brien. Üçüncü Polis Bu kitaba nazaran okuması daha kolay bir kitap olduğunu düşünüyorum. Post modernizmden hoşlanan ve bununla ilgilenenlerin ıskalamaması gereken bir eserdir. Tavsiye ederim.

4)Bu madde için kopyala yapıştır yaptığım siteye nasıl bir minnet duydum, şu anda anlatamam. Çünkü ben de bilinçakışı var diyeceğim ama tam olarak Körleşme ya da Tutunamayanlar'daki gibi de değildi. Bu yüzden yazarsam ''Hadi canım!'' diyen olur diye vazgeçmiştim. Teşekkürler yazan kişi! :) Kendimle de övündüm böyle düşündüğüm için :) ''Öykülemede diyalog ve hikâye etme yerine bilinç akışını kullanır. Dolaşık ve karmaşık anlatım yöntemlerini dener. Simgelere, mitolojiye, efsanelere, mistisizme, nihilizme, fanteziye yönelir.'' BİLİNCİNİZ AKIYOOOOR. Calvino bu kitapta, zihnimizi bir muhallabi misali akışkan ama yeteri ısıyı bırakırsa donacağını bilen bir eminlikle oradan oraya akıtıyor.

Post modernizm ile ilgili bu kadar yazmak yeterli. Şimdi kendi notlarıma döneceğim. Aşağıya da yararlandığım sitenin linkini bırakacağım. Benim okuduğum tek site bu olmadı. Ama en güzeli. Siz de okumalısınız. Buradaki her madde bu kitabı daha anlaşılır kılıcak.
https://www.turkedebiyati.org/...modern-edebiyat.html

***

Kitap okurken not alıyorum. Bunu da bu siteden öğrendim. Hatta yanılmıyorsam Hakan S. abi bunu yazmıştı bir yere. O gün bu gündür, elimde bir cep ajandası okuduğum kitabın kankası olarak gezer, ben de yazdıkça yazarım ona. Bir kitabı okurken, düşündüğümüz binlerce şey var. Bunların bilincimizden öylece geçip gitmesine müsaade etmemeliyiz.

Kitapla ilgili 2 ayrı görüşüm olucak. İlki yarısına kadar düşündüklerim olucak. Bir noktaya kadar bilinçakışımsı tavrı sezdiğim ama kondurmakta emin olamadığım için ''Hah'' dedim, ''Yine, yeni, yeniden!'' Daha önce yazdıklarıma denk gelenler bilinçakışı tekniğini ne kadar sevdiğimi bilirler :)) Ben kaçtıkça o beni kovalıyor gibi bir durum... Neyse.. Açtım kitabı ilerlerken dedim ki; ''Ben bu tür kitapları sevmiyorum. Ne zaman başladı, ne anlattı, ne hayal ettirmek istedi, nereye sürüklemek istedi?'' Ayağı yere basmadan okumak gibi bu tür kitaplar. Bir şeyler havada. Birçok şey havada. Zihniniz havada. Ama.. Calvino yaa... Çok tatlı adam. İkiye Bölünen Vikont'u okumuştum. Bazı yerlerde çocuk kitabı diye geçiyor. Onlar nasıl çocuksa artık... Bu kitabı öneririm çok eğlenceli, akıcı, anlamlandırmakta kesinlikle zorlanmaycağınız ve konu olarak ilginç de bir kitap. Calvino ile böyle sempatik bir tanışma yaşayınca dedim ki ''Ben, bu yazarın en az 3-4 eserini daha okumalıyım. Çok beğendim.''

Calvino ilk yarıda beni zorlamadı. Aksine ne kadar kendimi Ay'da yürüyor gibi hissetsem de yap-boz misali geldi bu kitap. Sabırla, elime yap-boz parçaları gibi tutuşturduğu kelimeleri alıp, onları birleştireceğim ya da birleştimeyi umduğum zaman gelicek mi diye ilerledim. Kitapta altını çizdiğim çok fazla yer var. Alıntı paylaşmak çok yaptığım bir şey değil. Ama paylaşmaya kalksaydım, çok verimli bir kitaptı. Okuması zor bir eser olduğu için o altı çizili satırlara ancak dinç bir zihinle ulaşmak mümkündü. Bu yüzden 93 günde dura dinlene, sindire sindire okudum. Tabi kitap bittiğinde dahi vaaoov denecek satırlar beni bekliyormuş, tahmin etmedim. Kitap, bitince kendinize dondurma ısmarlamanız gereken bir kitap. Gidin doğru düzgün pastaneden alın, yürüyün az da bacaklarınız açılsın. Bu yangını ancak dondurma soğutur çünkü. Düşünürken başınızın fırına döndüğü çok olmuştur. O yüzden ''Beynim yandı.'' ifadesi vardır. :) Bu kitabı okurken, sık sık gökyüzüne baktım. Şehrin ışıklarının taarruz ettiği gökyüzüne, geceleri.. Belki bir yıldız görürüm dedim. Göremedim..

***
Calvino'nun kaleminde yer yer insana tebessüm ettiren bir yan var. Betimleme yaparken alıp başını gitmiyor. Eğlenceli, insanı allak bullak eden de bir yanı var. Tabi bu yorulmadan önce düşündüklerimdi.

Calvino, bu kitabıyla, edebiyat dünyasına GÖVDE GÖSTERİSİ yapmış, adeta meydan okumuştur. Kitaptaki 2 karakter, kitapçıdan bir kitap alırlar. İlk bölümden sonrası yoktur. Tekrardır. Bu, bu şekilde alınan her kitapta devam eder. Yarım kalan her roman, en heyecanlı yerinde kesilmiş ve okuyucuyu meraka düşürecek niteliktedir. Tam 10 kitap, 10 ilk bölüm içinde, ana bir romanın da bunların dışında şekillendiği bir kitap Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu. Yazar diyor ki: ''10 tane roman yazarım. 10'unu da aynı anda yazarım. 10'unu da sağlam bir temele oturturum. 10'unda da öyle farklı karakterler ve isimler bulurum ki şaşakalırsınız.'' Bence puro falan da içiyor olabilir. Dumanlarını insanın yüzüne yüzüne keyifle üfleyip, gülümseyecek bir adam gibi geldi bana. :)

Bu türde bir kitabı bana 2 sene önce verseler okumazdım. Zihnin en azından sabretmeye hazır olması gerekiyor. Her zaman söylüyorum, çok farklı özelliklere sahip insanlarız. Bu tür bir kitap daha ziyade entelektüel okumalar yapanlara hitap ediyor diye de; bu, o kişilerin üstün özelliklerine işaret etmiyor. Aksine, yine hitap konusu bu. Şahsen ben böyle bir eser karşısında klasikçi bir yaklaşım benimseyenlerdenim. Post modernciler yerine Dostoyevski, Victor Hugo ve diğerleri bana daha çok hitap ediyor.

***
Gelelim ikinci görüşüme, kitap sy. 167'de başlayan 8. bölümün bir kısmından sonra artık tadını kaçırdı. Bence burdan itibaren zorlama bir şekle girmiş. 10 kısa roman var bu kitapta demek daha çekici gelmiş olmalı. Lakin okuyucu için 7. bölümden sonra yürünen yol, yol değil, çıkılan bir yokuş olmuş. Hele ki; ana romanın kendisi de son 4 yarım roman da iyice insanı sıkan, saçma sapan bir yere ulaşmış ki, artık okuyucunun yıldığı yerdir, bıktığı yerdir, vazgeçmek istediği demdir.

Kitabın sonuna geldiğimde ise... Şaşırdım itiraf ediyorum. Sürprizbozan geliyor: 10 hikayenin ismi birleşip, anlamlı bir cümle oluyor'u okumuştum ama bana yine de anlamlı gelmemişti. Meğer cümle 10'u ile bitmiyormuş. Calvinoooo. Seni seni. Ne oyuncu adamsın yahu. :)

Bir Kış Gecesi eğer bir yolcu; Malbork kasabasının dışında, sarp yamaçtan sarkarken, rüzgardan ve baş dönmesinden korkmadan gölgelerin yoğunlaştığı aşağıya bakarak birbirine bağlanan çizgilerin ağında, birbiriyle kesişen çizgiler ağında ay ışığıyla aydınlanan yapraklardan halının üstünde, boş bir mezarın çevresinde ''Oracıkta sonunu bekleyen öykü hangisi?'' diye, öyküyü dinleme sabırsızlığı içinde sorarsa.

İşte bütün mevzu buydu okuyucular. Ama mevzu neydi hala net bir cevap veremiyorum.
  • Görünmez Kentler
    7.7/10 (334 Oy)280 beğeni1.090 okunma1.825 alıntı11,9bin gösterim
  • Kum Kitabı
    7.7/10 (251 Oy)228 beğeni929 okunma1.394 alıntı8,8bin gösterim
  • Ses ve Öfke
    7.5/10 (348 Oy)326 beğeni1.136 okunma1.477 alıntı18,5bin gösterim
  • Swann'ların Tarafı
    8.9/10 (682 Oy)725 beğeni1.849 okunma8,1bin alıntı34,2bin gösterim
  • Venedik'te Ölüm
    7.1/10 (504 Oy)327 beğeni1.562 okunma1.304 alıntı11,7bin gösterim
  • Körleşme
    8.6/10 (651 Oy)769 beğeni1.802 okunma6,7bin alıntı32,7bin gösterim
  • Hakkari'de Bir Mevsim
    8.8/10 (1.914 Oy)1.949 beğeni5,3bin okunma10,2bin alıntı46,3bin gösterim
  • Parasız Yatılı
    7.9/10 (510 Oy)418 beğeni1.608 okunma2.158 alıntı16,4bin gösterim
  • Gece
    8.1/10 (277 Oy)292 beğeni1.001 okunma1.959 alıntı11bin gösterim
  • Dublinliler
    7.6/10 (373 Oy)296 beğeni1.093 okunma1.215 alıntı12,2bin gösterim
249 syf.
·6 günde·Beğendi·10/10 puan
Bu incelemede kitabın içeriğiyle ilgili önemli noktalar olabilir!

Eğer kitabı okumayı düşünüyorsanız ve etkilenmeyeceğinize inanıyorsanız okumaya devam edin.
Ya da yine okumayı düşünüyor ve etkilenmenize rağmen kitabı okuyacağınız süreye kadar hafızanızdan atabileceğinize inanıyorsanız yine devam edin.
Ya da sadece bu incelemeyi ben yaptığım için okumak istiyorsanız yine okumaya devam edin.
Ya da bu müthiş kitabı hiç okumayın ve aşağıda bahsedeceğim şeylerin çok daha detaylısını tatma zevkinden kendinizi mahrum bırakın.
Ya da bu kitabı okuyun ve sonrasında keyifle üzerine konuşalım.

Hala incelemeyi okumayı sürdüryorsanız başka bir ihtimal sizi cezbetmiş olabilir.
Ya da sadece merak ediyorsunuz.
Ya da sadece okumak istiyorsunuz.
O halde tercih sizin...

Bir kış gecesi eğer bir yolcu; Malbork kasabasının dışında, sarp yamaçtan sarkarken, rüzgardan ve baş dönmesinden korkmadan gölgenin yoğunlaştığı aşağıya bakarak birbirine bağlanan çizgilerin ağında, birbiriyle kesişen çizgiler ağında ay ışığında aydınlanan yapraklardan halının üstünde, boş bir mezarın çevresinde "Oracıkta somunu bekleyen öykü hangisi?"

Yukarıdaki başlangıç bu kitabın başlangıcı değil. Bu cümleler kitabın içindeki öykü başlıklarının birleşimini oluşturuyor ve gayet anlamlı bir roman başlangıcı değil mi?

Başlangıç demişken kitabın "Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu" adlı ilk hikayesinden önce sizi müthiş karşılayan bir Calvino var. Seçerek yaptığım alıntıları okuduğunuzda eminim siz de sorarsınız kendinize nasıl bir kitap bu? ( #18459454 , #18459903 , #18461065 ,
#18463098 )

Henüz kitaba başlamadan aldığım müthiş bir gazla kitaba hemen devam edip hunharca sayfalara daldığımı düşünüyorsunuz değil mi? Hayır. Önce bu farklılığın keyfini çıkardım, ilk kez karşılaştığım bir hazırlıktı bu; hem de yazar tarafından! Bu özgüven, bu cümleler, bu daha girişte bile insanı cezbeden anlatım nereden geliyordu? Nasıl bir kitap böyle bir giriş barındıyordur? Ne amaçla?...

Bu bana Zweig'ın satranç kitabına, bir kitaba ulaşan ve onun ne kitabını olduğunu hemen öğrenmesini bastırarak onu elde etmenin vermiş olduğu hazzı yaşamak isteyen Dr. B'yi anımsattı.

Calvino daha girişte bu etkiyle sizi öyle konsantre bir şekilde kitaba başlatıyor ki resmen her kelimeyi yutmak istiyorsunuz. Yazar dikkatinizi çekti, sizi uyardı, gerçekten uyardı, hatta sigara içtiğinizi bilip küllüğünüze kadar uyardı. Bu girift ve katmanlı romanın okunmasını sağlamak için bunu yapmak zorundaydı. Nitekim ilk öyküsüyle de karanlık bir giriş yaparak konsantrasyonunuzu iyice tavana çıkardı ancak hikaye asıl şimdi başlıyordu.

Gayet normal bir romanın akıl dolu cümleleri arasında ilerlerken Calvino romanın karakteri olarak 'sen'i kullanıyor ve artık kitaba okurun gözünden devam ediliyor. Bu okurun cinsiyeti erkek.

Malbork Kasabasının Dışında'da artık bir de bayan okur var. Ancak erkek okur bundan habersiz. O sadece yarıda kalan Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu'nun devamının okunması ve bayan okurun cazibesine kapılmasında. Bununla başlayan serüvende Calvino bir ara aynayı bayan okura çeviriyor. Çok küçük bir bölüm de olsa bu kez bayan okurun gözünden ve hatta ikisinin ve tabiki yazarla birlikte üçünün gözünden ilerleyen bir roman haline geliyor.

Erkek okur bu serüvende kitapta on farklı öyküde on farklı karakterde karşımızda. Ancak bu karakterler arasında benzerlikler, öykülerde zihinsel geçişler söz konusu. Bunlar o kadar ince ince ve özenle yerleştirilmiş ki karşınıza çıktığında enteresan bir gülümseme oluşuyor yüzünüzde. Bazen kızıyorsunuz, bazen yok artık diyorsunuz. Kitabı fırlatıp atasınız geliyor. Ancak tahminimce de yazar bu kısımlar okunurken size kıs kıs gülüyor :)

Varysayımlar, kurgu ve zekanın müthiş birleşimi. Sadece ortada bir roman yok, on hikayelik bir kitap da; yazmanın, yazarın, okurun önemi var.

Eğer iyi bir yazar olmak istiyorsam bu kitabı mutlaka okurdum.
Daha iyi bir okur olmak istiyorsam da.

Calvino'nun yeri geldiğinde delirten, yoran (ama gerçekten yoran), ciddi konsantrasyon isteyen (girişte yazar bunu sizden bizzat istedi) bu kitabını kesinlikle tavsiye ediyorum.

Herkese keyifli okumalar...
249 syf.
·3 günde·Beğendi·9/10 puan
İtalo Calvino'nun Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu romanının incelemesini okumaya başlamak üzeresin.

Öncesinde spot ışıklarımızı bu kitaba yoğunlaştıran Esther. Sema/Duvar/ ya teşekkür edelim. Kendisinin incelemesi üzerine kitabı okumaya karar vermiştim. Ama gecikti.

İtalo Calvino'yu tanımak için bekletirken kendimi, Pelin Batu'nun kütüphanesini tanıtan bir videoya denk geldim. Halbuki ben onun şehla gözleriyle ilgileniyordum. Kütüphane de nereden çıktı! Orjinal dillerinde yazılan kitapları görünce de benim normal ela gözler şaşkınlıktan açıldı. Hepsini de aslından okuyormuş. İnsanlar kaç dil biliyor, bir de sana bak diye kendime kızarken, en sevdiği yazarlardan bir tanesinin İtalo Calvino olduğunu söyledi.

Artık zamanının geldiğini düşünerek başladım Calvino'ya. Ben mi başladım Calvino mu orası karışık. Çünkü o ne samimi bir başlangıçtı. ONEO reklamlarındaki gibi o ne özgüvendi o! "İşte artık kitabın ilk sayfalarına gömülmeye hazırsın. Yazarın benzersiz tarzıyla buluşmak için ilk adımını atıyorsun." gibi bir cümle durumu açıklıyordur heralde.

Daha önce hiçbir kitapta böyle bir başlangıç görmedim. Siz de görmemişsinizdir. Efsane bir başlangıcı vardı kitabın.

Girişi yaptıktan sonra aslında bunun tek bir kitap olmadığını kitap içinde kitap olduğunu hatta kitaplar olduğunu göreceksiniz. Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu gibi enteresan isimleri olan ve hep yarım kalmış hikayeler ve hikayeler hep birbiriyle bağlantılı. Aralarındaki bağı kurmak bir oyun gibi. Yazar bizimle kitap boyunca oyun oynuyor, yarıda kalmışlığı siz tamamlayın dercesine.

Her öyküyü sanki farklı bir yazar yazmış gibi tarzları birbirinden tamamen farklı. Postmodern olarak yazılmış bir kitap zaten. Metinlerarası geçişler söz konusu kendi hikayeleri arasında. Başlangıçta anlaması zor bir kitap. O yüzden Calvino uyarmıştı: "Rahatla. Toparlan. Zihnindeki bütün düşünceleri kov gitsin. Seni çevreleyen dünya bırak belirsizlik içinde yok oluversin. Kapıyı kapasan iyi olur; öte yanda mutlaka çalışmakta olan bir televizyon vardır. Hemen seslen ötekilere: "Hayır, televizyon seyretmek istemiyorum!" Sesini yükseltmezsen duymazlar seni. "Kitap okuyorum, rahatsız edilmek istemiyorum!" O gürültü arasında seni işitmemiş olabilirler, daha yüksek sesle söyle, bağır hatta: "Ben İtalo Calvino'nun yeni romanını okumaya başlıyorum!" Bunu söylemek istemiyorsan, seni huzur içinde bırakmalarını umut edelim."

Sanki bizim evlerimizi gözetliyormuş da yazmış gibi değil mi?

Ben de Calvino'nun tavsiyesine uyarak yan tarafta yüksek sesle Hint dizisi seyreden babaannemi uyardım. Fayda etmedi tabi. Huzur içinde de bırakmadı. Ben de daha çok geceleri okudum. Geceler hayırlı, geceler sessiz, geceler huzurlu.

Nev'i şahsına münhasır bir roman okumak isterseniz istikametiniz "İtalo Calvino", adresiniz "Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu" olsun.
251 syf.
·5 günde·9/10 puan
İstanbul'da soğuk ve karsız geçen bir kış günü. Oysa düşlerim lapa lapa kar... Bacadan yükselen dumanlar, sise boğulan hava... İçeriyi aydınlatan, duvarları kavuran, kor ateşiyle geceye ses veren soba...
Düşlerimde yeşerttiğim mekana bir kitap eşlik etsin istiyorum, kitaplığımı karıştırıyorum, ismiyle düşlerime uygun olduğunu düşündüğüm Italo Calvino'nun "Bir kış gecesi eğer bir yolcu" kitabını seçiyorum. Kitabın arkasındaki yazıyı okuyorum, " Italo Calvino'nun Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu adlı yeni romanını okumaya başlamak üzeresin. Rahatla. Toparlan. Zihnindeki bütün düşünceleri kov gitsin. Seni çevreleyen dünya bırak belirsizlik içinde yok oluversin." işte aradığım huzur(kitap) bu diyorum.
Sunuşu en sona bırakıyorum, başlıyorum okumaya ve sonu bilinmeyen öyküler dünyasında buluyorum kendimi.

Yazarın deyimiyle 'bitmemiş' değil 'yarıda kesilerek bitirilmiş' olan; 'sonu gizli ya da okunmaz olan bir bitiştir' sonu olmayan on roman. Her biri farklı bir yazar(kurgu) tarafından yazılan romanlar arasında bir bağlantı kurmaya çalışırken aslında hiçbirinin birbiriyle bağlantılı olmadığını anlıyorum.
Erkek Okur kahramanın söylediği gibi;
"Hepsinin en heyecanlı yerinde yarıda bırakmak zorunda kaldım. Şimdi kaldığım yerden devam etmeye can atıyorum, ama tam kitabı açıp okumaya başladığımda kendimi yepyeni bir kitapla karşı karşıya buluyorum."

Italo Calvino 192. sayfada eserini başka bir kahramanın şu cümleleriyle özetler;
"Romanların yalnızca başlangıçlarından oluşan bir kitap yazmaya karar verdim. Kahramanı, sürekli kitabı yarıda kalan bir Erkek Okur olacaktı. Erkek Okur Z yazarının A romanını satın alacaktı. Ama bu kusurlu bir kopya çıktığı için okumayı sürdüremeyecekti...Kitabı değiştirmek için kitapçıya gidecekti...Hepsini ikinci tekil şahısla yazabilirdim: sen Erkek Okur...Hatta işin içine bir Kadına Okur, düzenbaz bir çevirmen, günce tutan yaşlı bir yazar da katabilirdim..."

Her biri farklı tarzda yazılan, sonu belirsiz on farklı roman bizi başlayan, ama bitmeyen öyküler dünyasına sürüklüyor.
Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu eseri için okuduğum en farklı üsluba sahip kitaplardan biri diyebilirim. Peki Sevgili Yazar amacın neydi? "Özellikle vurgulamak istediğim her kitabın başka kitapların varlığıyla can bulduğu; onlarla ilişki ve karşılaştırma içinde bulunduğu noktasıydı." diye cevaplar biz sevgili okurlarını...

Okumanın büyüsüne kapılmış, yenilik arayan, farklı tarzları bir arada görmek isteyen her okurun keyifle okuyacağı bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Yazarın ilk sayfalarda özellikle biz okurlardan istediği zihnimizi boşaltmamız ve tamamen kitaba konsantre olmamız. Bu isteğe uymak da fayda var yoksa kitap bütünüyle eksik kalacaktır.
Keyifli okumalar diliyorum..
249 syf.
·664 günde·2/10 puan
Beynim kazan ben kepçe gidiyorum gündüz gece sayfa sayfa okuyorum okuduğumu akşamına unutuyorum haybeden kaybedenler güruhunda yol alıyorum ne kadar sıkıcı ne kadar felsefik anlam veremediğim helezonlar yaşıyorum ben yandım sizler yanmayın diyorum :((
267 syf.
·6 günde·5/10 puan
Italo Calvino’nun romanı Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu’nun incelemesini okumak üzeresin. Rahatla, Dikkatini okuduğun yazıya iyice bir ver. Diğer tüm düşünceleri at kafandan. Bırak çevrendeki dünya kararıp gitsin. En iyisi kapıları kilitle; yan odada siyasetten, davalardan bahseden TV’nin sesini duymak zorunda kalırsın yoksa.
Büyük bir heyecan ile kitabı elime alıp pencere kenarındaki koltuğuma iyice yayılmış bir haldeyim. Bir tarafımda kahve varken kitabın ilk satırlarını okurken heyecanlanıyorum. Kitap gerçekten bana bir şeyler katacak diye heyecanlanıyorum. Hızlı hızlı okumaya devam ederken bir saniye diyorum, bir saniye...
Her bir satırda yazar beni anlatıyor, nasıl ya????
Oturduğum koltuktaki yayılma şeklimden tut kitabı nasıl aldığıma kadar her konuda okur olan benden bahsediyor!
Biraz heyecanla beraber biraz da sinirleniyorum.Yazar beni nasıl bilebilir!!
Sonralarında devam ediyorum, hala benden bahsediyor ve beni okur olarak değil de kitabın ana karakteri olarak görüyor. Burada biraz gurur yapıyorum ve kitabı okumaya devam ediyorum.
İlk hikayeyi okuyorum ve seviyorum sonra bir şey oluyor aniden. Pat diye yazar kapıları yüzüme kapatıyor ve ben hikayenin sonuna ulaşamıyorum. Sonra bir diğer hikaye başlıyor ve yine ben yarım kalıyorum. Her hikayede yazar benden bir parça koparıyor sanki ve ben her hikayede eksiliyorum. Sinirlenmeye başlıyorum kitaba.
Palyaço şiirindeki denildiği gibi
"ben bazen eksilirim biraz
aslında hepimiz eksilirmişiz biraz
bunu sonradan öğrendim"
Her neyse diyerek okumaya devam ediyorum ve günler sonra okumam bitip son sayfayı da kapatırken içimden şu sözleri tekrarlıyorum,What the fuck??
Binbir Gece masallarını birinin size anlattığını düşünün ama burada her masal bitmeden bitiyor sizin için. İşte Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu size bu tadı veriyor. Kitap bittiği anda benim gibi;Nasıl bitti ya bu kitap, Böyle bir sonu mu olmalıydı diyecek ve kendinizi derin bir boşlukta bulacaksınız.
Son sözüm ise kitabın 181. sayfasındaki kısımdır. Aman aman değil ama hoşlanıyor...
188. sayfa çok sıkıntılı bir kısım ve okuyan kişiler ile tartışmak isterim.
Okunabilecek türden ve ilginç bir kitap ama ben birisinin, beni, bana anlatmasını sevmem bu yüzden puan kırdım.
Herkese iyi okumalar dilerim :)
249 syf.
·Puan vermedi
Geleneksel anlatımdan çok uzak olan ‘Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu’ benim için, kurgusu ve anlatımıyla çok farklı bir kitap oldu.
Yarım kalmış farklı öykülerle sanki anlamlar birbirine bağlanmak istenmiş. Yazar sanki kurgusuyla kendi kitabını irdeliyor. Erkek okur ve Kadın okur olarak seslendiği karakterle, okur ve metin arasında bir çeşit ilişki kurmuş. Kitabın sonunda da evlenmişler( sanırım kimilerine göre mutlu son??) Ya da yarım kalmış bi roman mı??
Belki daha önce böyle bir kitap okumadığımdandır; çok yorucu oldu bu kitabı okumak.Belki daha sonra yeniden, tekrar okunmalı.
Okurunu düşündüren bambaşka postmodern bir roman..
“Okumaktan yorulmadın mı?” (Syf: 249)
diye sesleniyor Ludmilla ki; işte o an ben de yüksek sesle -Hem de çokkkkk yoruldum, diye seslendim...
Yaratıcı okurlara tavsiyemdir.
Kitapla Kalın
249 syf.
·6/10 puan
Hayatımdaki ve zihnimdeki karmaşadan biraz olsun uzaklaşabilmek için kitap okuyanlardanım ben ve bu demek oluyor ki kitaplığımda kaosa yer yok. Sayfaları çevirirken kulağıma dalga sesleri gelmeli, huzur dolmalıyım diye düşünüyorum.
Pekiiii bu kitap nasıl? Bu kitap post-modern edebiyatın örneklerinden. Konusuna en genel haliyle yazarın ve okurun kişiliklerinin incelenmesi, karakterleri üzerine felsefi sorgulama yapılması diyebiliriz.Ama gelin görün ki konudan konuya, karakterden karaktere, olaydan olaya atlıyoruz hep beraber. Yoruluyoruz. Bir yerde hata yaptığımızı düşünüp birkaç sayfa geri gitmek zorunda kalıyoruz bağlantı bulamayıp. Okuma stilimiz 2 ileri 1 geri halini almak zorunda kalıyor. Anlamak çözmeye yetmiyor ve alışmak sevmekten daha zor geliyor :) Okumayın diyemem, bu kadar seveni olan bir kitap için kötü de asla diyemem. Bugünkü ruh halimde eminim ki hiç benim tarzım değil ileride belki sakin kafayla tekrar okunmalıdır.
O âna dek bildiğim her şeyi çok uzun bir süre için yitirmek üzereydim -bana öyle geliyordu- ve geri döndüğümde ben dahil olmak üzere artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.
“Kimi zaman anlamsız bir arzuya kapılıyorum: Yazmak üzere olduğum cümlenin, kadının şu anda okuduğu cümle olmasını istiyorum. Bu düşünce beni öyle heyecanlandırıyor ki, gerçek olduğuna inanıyorum.”

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu
Baskı tarihi:
2015
Sayfa sayısı:
249
Format:
Karton kapak
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Baskılar:
Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu
Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu
Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu
If on a Winter

Kitabı okuyanlar 1.124 okur

  • MDK
  • nocomment
  • saliha
  • ayşenur paker binici
  • Mevakitap
  • Saffet Özcan
  • özlem
  • Yunus
  • Gözde Gördey Sari
  • gamze yıldızoğlu

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%0
9
%0.5 (2)
8
%0.8 (3)
7
%0.3 (1)
6
%0.3 (1)
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0.3 (1)
1
%0

Kitabın sıralamaları