Bir Yazarın Romanı (Anton Çehov'un Yaşam Öyküsü)

·
Okunma
·
Beğeni
·
223
Gösterim
Adı:
Bir Yazarın Romanı
Alt başlık:
Anton Çehov'un Yaşam Öyküsü
Baskı tarihi:
1987
Sayfa sayısı:
157
Format:
Karton kapak
Kitabın türü:
Çeviri:
Oktay Akbal
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Cem Yayınevi
Rus asıllı Fransız yazarı İrene Nemirovsky’nin Çehov’un Hayatı nın ilk basımı 1950’de Milli Eğitim Bakanlığı Yayınevimiz bu değerli yapıtın 2. basımını tam 37 yıl sonra okurlarına sunuyor.
(bkz: 7. Yazar Kitapları Okuma Etkinliği: Anton Çehov)

Çehov'un eserlerini okuma etkinliğimiz olacağı için inceleme yazmak istemedim. Çünkü, etkinlik öncesi hiçbir okur diğerinden etkilenmeden önyargısızca okumaya başlayabilsin isterim. Yine de inceleme maksadıyla yazmıyorum, etkinlik sonrasında güncelleme yapıp tekrar paylaşacağım. Fakat vicdanım da el vermiyor. Çok isterim ki, eğer Çehov sözkonusuysa, bu kitab okunsun. Olabilir ama ben yine de zannetmiyorum ki Çehov'un bundan daha güzel "hikaye"si yazılmış olsun. Çehov severler ve etkinliğe katılacak olan okurlar için bu eser onu anlama ve yorumlama konusunda çok faydalı olacaktır. Kitabı okuma imkanınız varsa bu imkanınızı mutlaka değerlendirin derim...
27.10.2017

Zorluklar içinde büyüdü. Babasının dükkanında "denetimci"ydi. Yazar olduğunda hiç kimsenin tam şekilde anlayamadığı bir Çehov vardı ama çocukluğunda içine kapanık değildi, sefalet onu ağlatamamıştı. Şaşılacaktır, o tebessümü tercih etmişti, dik durmayı tercih etmişti, gerektiğinde maskaralığı..dışarıdan içine değil, içinden dışarıya yönelikti..(oyunculuk anlamında) taklidi severdi.. “Işıksız caddelerde karanlık bastıktan sonra kadınlar tek başına dolaşamazlardı. Anton'un kardeşi küçük Mişel Çehov bir akşam dadı ile kapının önünde dururlarken gözlerinin önünde bir kızın kaçırıldığını görmüşlerdi. Zavallının çığlıklarına rağmen bir pencere bile açılmamış, hiç kimse dörtnala giden bir arabaya atılan kadının imdadına koşmayı düşünmemişti. Dadı kulağının ardını örgü şişeyle kaşımış ve içini çekerek : - Bir kızı çaldılar, demişti. Bu kadınları esir olarak saraya gönderiyordular. Böyle hallere karşı hükümetin ve halkın lakaydisi fazlaydı." (s.31) XIX yüzyılda o bundan daha fazlasına mı şahit olsaydı?! Kederli görünmesi için yeterli değilmiydi?! Ama hiçbir şeyin itat altına alamadığı bir iç hüviyeti vardı..“harikulade bir iç hürlüğü"..“yaşayan bir şey“.. Kendisi: << Öyle sanıyorum ki çok neşeli veya çok kederli simamla insanları hep aldatıyorum.>> (s.80) demişti. Bu onun doğal yapısı mıydı yoksa bilinçli olarak mı kendini öyle yetiştirmişti fark etmez. Mesele, çözümü ağlamakta, "arabesk tavır"larda, sızlamakta, kimseden şikayet etmekte ve kimseyi övüp-kötülemekte aramayan bir Çehov yetişiyordu. Rusyan'ın Mevlanası gibiydi; "ne olursa olsun yine de umut" ölçüsünü benimsemişti. Piyeslerinde bunu görüyoruz.

Tolstoy'un bile tam çözemediği karakterdi Çehov ama onu anlamaya en yakın olanda oydu. Eğer ki edebiyat sınırlarını aşmayıp bu sınırlar içinde kalmış olsaydı. Doğal süreçti - edebiyatın islah edemediği toplum için ya din devreye girecekti ya da büyük bir devrim gerçekleşmeliydi. İşte bu yüzden Tolstoy edebiyatın dine kayan yüzü oldu, eserleri dinden izler taşıdı. Bu noktada eleştirmenlerin gözünde Çehov'la Tolstoy'un yıldızları barışmayabilir. Çehov ise edebiyat sınırlarını aşmadı. Edebiyatı edebiyatça kullandı, edebiyatla topluma ayna görevi yaptı. O sadece göstermek, yansıtmak istedi, farkettirmek istedi. Rus toplumunu tabloladı. Onun derdi işte bu "sadece"ydi; sadece ayna tutmak. İdealize edemezdi, edebiyat anlayışına aykırıydı. “Edebiyat gözlem yapmalı ama asla hüküm vermemeliydi." onun sözüdür. Çehov'un azda öz, yalın ve sade eserlerinde siz zannediyormusunuz ki Dostoyevski'nin psikolojik tahlilleri, Puşkinin romantizmi, Turgenev'in nihilzmi, Gonçarov'un oblamovculuğu, Tolstoy'un "vaazları" yoktur?! Hepsi vardır, herşey vardır!

Dostoyevski bireyi, Çehov cemiyeti, Tolstoy ise beşeriyeti yansıtır. Üçünü birbirinden ayırmak zor, o kadar iç içe ve o kadar bir bütündürler ki.. O kadar birbirini tamamlayıcıdırlar ki.. Petro'nun Avrupa'dan teslim aldığı "estafeti" Dostoyevski Çehov'a, o ise Tolstoy'a teslim etti. Tolstoy'dan da Lenin aldı (dikkat, Tolstoy vermedi, Lenin aldı). Dedim ya Tolstoy'da edbiyat bitiyor, din gözükmeye başlıyor. Ya o "vaazlarına" devam edecekti ya da devrim.. Yeni düzen, yeni edebiyat.. Çehov yaşayıp devrime şahit olsyadı hikayelerini arşivlerdi. Piyeslerine dokunmazdı. Çünkü piyeslerine, gizli "vaazcı" (daha doğrusu nasihatçi) sokmuştu. Bu tam olarak Tolstoy'daki gibi değildi. Daha çok bir umuttu, arzuydu. Devrim, bu arzuların zor gücüne inşasıydı. O "yaşamamalıydı". Eserleri yaşamalıydı.

Önce fert (Dostoyevski), sonra cemiyet (Çehov), daha sonra beşeriyet (Tolstoy) öldü. Nizam!..

Ne kadar büyük yazarlar vardır biliyorsunuz. Ben de biliyorum. Fakat şunu bilemiyorum ki neden Çehov? Neden o başka?

Onu bir ayrı seviyorum. Bambaşka seviyorum...

24.11.2017
#spoiler #
"Çehov " okuma etkinliği vesilesi ile elimin altında duran bu kitabı okuma listesinde ön sıralara alıp bir solukta bitirdim :) amacım Çehov'u sevebilmek:) ..görüntü itibariyle bu kibar duruşlu ,ufak tefek sanki dünyada hiç yer kaplamıyor gibi görünen yazarın ,edebiyat tarihinde nasıl olupta bir dev'e dönüştüğünü anlayabilmek ..öncelikle hikaye sevmeyen bir okuyucu olarak üç kitabını okuduğum Çehov en favori yazarlarımdan biri değil. .bunda bir yanlışlık olmalı, mutlaka bende bir sorun olmalı diyerek arastıriyorum ..Ankara devlet tiyatrosu yönetmenlerin dinliyorum anlata anlata bitiremiyorlar martı 'yı ,visne bahçesini, vanya dayı'yı..ha birde onlar Çehov 'a - Çekov diyorlar ...niyeyse :)

An itibarı ile okuduğum Vasili Grossman'ın "yaşam ve yazgısınında " Çehov ve Tolstoy övgü ile anılıyor..merakım daha da artıyor
ve kitaba nihayet başlıyorum..
... "Bir yazarın romanı " nin yazarı İrene Nemirovski nin yaşamı daha çok dikkatimi çekiveriyor 1942 de bir nazi kampında ölen Irenenin bir başka kitabı olan "Fransız suiti'ni de hemen alıp okumaya başlıyorum :)
Anton Çehov 'un yaşam öyküsü , çok sıkıntılı ve zor yaşam koşullarında başlıyor. Dindar bir baba ,6 çocuk ve yorgun bir anne ...uykusuz geceler, hasta bir hayat ki ölümü'de veremden oluyor ...ölüm anında kalbinin üzerine buz kırıp koymaya çalışan Olga'ya "boş bir kalbin üstüne buz konulmaz " diyor ...
hep bir boşluk duygusu hissettiriyor Çehov bende...sanki çok ta umurunda değilmiş hiç bir şey gibi ......yoksul rusyada evden eve koşan bir hekim ..oyunları ilk gosterimlerinde başarısızlığa uğrayan bir tiyatro yazarı. .Olga Knipper in pesinden koştuğu, tel çerçeveli gözlüklü, gülüşü yalan olan adam ...sürgün kentlerinde gönüllü gezen bir maceracı. ..

Kitap elinize geçerse mutlaka okuyun :..benim size söylemediğim çok şey var daha :))
Bir ana için yavrularını beslemek büyük bir teselliydi.
Irene Némirovsky
Sayfa 14 - Milli Eğitim Basımevi, İstanbul, 1950.
Yeryüzünün en ücra köşesi, en nasipsiz yeri bile bir çocuk için hayatla ve değişikliklerle doludur.
Irene Némirovsky
Sayfa 7 - Milli Eğitim Basımevi
Kendi eserini ölçecek bir tenkitçi anlayışa sahip olmadan yazı yazılamaz.
Irene Némirovsky
Sayfa 50 - Milli Eğitim Basımevi
En nafiz ve en kıymetli tenkitçilerinden olan Bunin, Çehov hakkında şüphe götürmeyen bir katılikle: "Kalbinin derinliklerinde olup bitenleri yakınlarından hiçbiri asla tamamen anlıyamadı." demişti.
Çehov da hususi defterine not ediyor:
"Mezarda nasıl yalnız yatacaksam kendi içimde de yalnız yaşıyorum."
Irene Némirovsky
Sayfa 74 - Milli Eğitim Basımevi, İstanbul, 1950
...yaşaması için en kötü gıda elemanlarını topraktan kendine çeken bir bitki gibi, bedbaht bir çocuk da her yanda seadet parçacıkları arar ve bulur.
Makyaj yapmayı, elbise giymeyi, yüzüne kömürden bıyık çizmeyi, insanlarla eğlenmeyi seviyordu. Bir gün dilenci kılığına girip bütün Taganrog şehrini geçip amcası Mitrofon'a gitmiş, dalgın (veya nazik) amca da ona üç kopek vermişti. Ne sevinçti bu! Sofrada irticalen komik sahneler yapıyor, bin çeşit maskaralık ediyordu. Ne kadar da gülmesini severdi o küçük Anton!
Irene Némirovsky
Sayfa 29 - Milli Eğitim Basımevi, 1950, İstanbul.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Bir Yazarın Romanı
Alt başlık:
Anton Çehov'un Yaşam Öyküsü
Baskı tarihi:
1987
Sayfa sayısı:
157
Format:
Karton kapak
Kitabın türü:
Çeviri:
Oktay Akbal
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Cem Yayınevi
Rus asıllı Fransız yazarı İrene Nemirovsky’nin Çehov’un Hayatı nın ilk basımı 1950’de Milli Eğitim Bakanlığı Yayınevimiz bu değerli yapıtın 2. basımını tam 37 yıl sonra okurlarına sunuyor.

Kitabı okuyanlar 7 okur

  • Mahir
  • Öznur Kaplan
  • Omer Chalhan
  • dostamisc
  • Burak İnan
  • Ferman Mamedov
  • Ebru Ince

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%40 (2)
9
%40 (2)
8
%20 (1)
7
%0
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0