Çağdaş Yenilgiler Ansiklopedisi

9,3/10  (3 Oy) · 
6 okunma  · 
1 beğeni  · 
491 gösterim
"Yalnızlığı çileden çıkaracak kadar yalnız"; ve ozan..."Seviyorum ülkemi, Sinoplu bir balıkçının sevdiği kadarAlnımda yağmur lekeleri; gözümde birzeytin tanesinin kederi dururSeviyorum ülkemi: Denizler, ırmaklar, dağlarKalbimde bir saka kuşu büyürAma yalnızım, konuşmuyor sokaklar""İşte pelikan dolmakalemimle üç kere yazıyorum:Şairler başkaldırın! Şairler başkaldırın!Şairler başkaldırın!Bu defilede hiç değilse boyunuz uzun görünür..."
 
  • Baskı Tarihi:
    Ekim 1997
  • Sayfa Sayısı:
    103
  • ISBN:
    9789754946277
  • Yayınevi:
    Bilgi
  • Kitabın Türü:
DUA 
 13 Oca 21:21 · 10/10 puan

Yine Istırapların insanı Mete Özgür kendisi gibi acı dolu bu kitapla, çektiğim gözünmez acıları bana hatırlattığı için kendisine teşekkür ediyorum.

Sene 2010 2012 arası. Arkadaşlarla bir radyo kurmuşuz. Türkiye'nin çeşit çeşit illerinden özellikle çoğunluğu Erzurum ve Van'da okuyan öğrenci arkadaşlar hep bizimle. Sabahlara kadar Ahmet Kaya şarkıları isterlerdi bende çalardım.

Onlarla beraber "Bugünde ölmedim anne" dinler hiç olmayan ölümlere üzülür her an ölecekmiş gibi kederlenir, bana böylesi garip duyguların nereden geldiğini anlamadan var olmayan sahte acılarımı yüreğimden beynime sızdırırdım.

Herhangi bir yerde herhangi bir insanın hayatına fazla gelen acılarını çekerdim sanki. Ben bilmezdim o şarkıdaki o şiir Ahmet Erhan şiiriymiş. Geçen gün Mete paylaşınca öğrendim. Uzun uzun baktım alıntısına. Üzerinden çok uzun zaman geçmemiş olsa da o günleri hatırladım. Sonra güldüm kendime. Her şeyi unutup bir kenara atmıştım ki Mete hissetmiş sanki kitaplarını bana hediye etti. Yine o günler geçti aklımdan. Hiç durmadan okudum kitabı. Bitti tekrar başa sardım.

Şiir az kelimeyle çok şey anlatarak insanın ruhuna ayna tutabiliyorsa başarılıdır bana göre. Yani eğer bu kitaptaki ölüm ilanı şiiri hayatta olan annemin öldüğünü düşündürüp beni kederlendirebiliyorsa bu şiir mükemmel bir şiir demektir.

Uzun uzun düşündüm ölümü. Uzun zamandır hiç düşünmemiştim. Biz insanlar bu dünya hayatının görkemine kapılıp sınırlı zamanımızı boş yere tüketip gidiyoruz. Tıpkı bir otobüs yolculuğundaymış gibi yaşamdan hızla geçip gidiyoruz ölümü hiç düşünmeden. Oysaki ölüm, yaşamın simetrisidir. Aldığımız her bir nefes bizim için yaşam demekse verilen her nefesinde ölüm olduğunu unutmamak gerekir. İste bu kitap bana unutmuş olduğum ölümü hatırlattı.

Umarım o ismini cismini hatırlayamadığım arkadaşlar okullarını bitirip iyi yerlere gelmişlerdir.

Ve inşallah Mete'de bir gün acı çekmeyi bir kenara bırakır. Ateş böcekleri ışıtır gecelerini. (syf 66)