Cehennem Günlüğü

8,7/10  (3 Oy) · 
6 okunma  · 
1 beğeni  · 
381 gösterim
Önümde yükselen duvarları delip geçme ya da yıkıp yerle bir etme isteğiyle kuduruyorum. Akıl, varlık karmaşasını, yani kaosu bizden gizlemek için yükseltiyor bu duvarları. "Niye?" derseniz, bu duvarların ardında evrensel kaos ve yokluk, " hiçlik" var da ondan, Hiçbir şey yok arkasında duvarların. Onlar, birşeyler yapmayı başarabildiğimiz şu dünyayla " boşluk" arasına çekilmiş sınırlardır.
İçimin cehenemidir bu. Artık bunun bir cehennem olduğunu biliyorum.

Kitaptan 27 Alıntı

Ilgaz 
03 Nis 11:12 · Kitabı okuyor

Varlıklar şaşırtıcılığını kaybettiği an çocukluk da sırra kadem basmıştır artık.

Cehennem Günlüğü, Eugène Ionesco (Sayfa 43)Cehennem Günlüğü, Eugène Ionesco (Sayfa 43)
Ilgaz 
06 Nis 16:25 · Kitabı okuyor

Varlık ve yokluğun anlaşılmasından da önce, ölümün hakikati dert oldu bana.

Cehennem Günlüğü, Eugène Ionesco (Sayfa 55)Cehennem Günlüğü, Eugène Ionesco (Sayfa 55)
arden 
01 Tem 2015 · Kitabı okudu · 6/10 puan

Akıntıya kürek çeken küçük kurnaz insanlar her yerde kazanıyor. Onlar hep güçlünün yanındadırlar ve böylelikle sürekli başarılı olurlar. Her ne kadar, her zaman kazanılırsa da akıntı dışında da bir kişilikleri, bulundukları kaptan başka belli bir şekilleri olmadığından kendi başlarına da bir varlıkları yoktur.

Cehennem Günlüğü, Eugène IonescoCehennem Günlüğü, Eugène Ionesco
tabula rasa 
28 May 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Beni tüketen illetin ne olduğunu gitgide daha iyi anlıyorum: ‘’Kesin bir şüphe’’ bu. Kendimi bildim bileli ruhumda dal budak salmış, yakamı bir türlü bırakmayan evrensel bir soru: ‘’Neye yarar?’’ Ah, şayet bu ‘’Neye yarar?’’ sorusu benliğimde kökleşmemiş, her yeri kaplayıp bütün yeşilliklerimi kurutmamış olsaydı, geçenlerde birinin dediği gibi bambaşka bir insan olurdum. Bütün bahçelerin suyunu emip her şeyi kurutarak etrafı saran işte bu ayrık otları.

Cehennem Günlüğü, Eugène IonescoCehennem Günlüğü, Eugène Ionesco
Ilgaz 
16 Mar 11:00 · Kitabı okuyor

Zamanın geleceği kesinlikle söyleniyordu. Fakat bu "gelecek yıl" bir laftan ibaretti, gelecek yılın gelişini düşünsem de, bu bana öylesine uzak görü­nüyordu ki, "Düşünmeye değmez" diyordum kendi kendime. Gelmesi ümit edilen "sonsuz" kadar uzaklardaydı ve sanki artık gelmeyecekmiş gibiydi. Gelmeyecek kadar uzak olunca da, bir tasarı ya da herhangi bir şey yapılamıyordu.

Cehennem Günlüğü, Eugène Ionesco (Sayfa 22)Cehennem Günlüğü, Eugène Ionesco (Sayfa 22)
Ilgaz 
03 Nis 11:27 · Kitabı okuyor

Ölümün ve hiçliğin verdiği dehşetli korkuyla; ateşli, sabırsız, insanı sıkboğaz eden yaşama tutkusu arasında çarpılıp kalmış, kavrulmuş biriyim ben.

Cehennem Günlüğü, Eugène Ionesco (Sayfa 43)Cehennem Günlüğü, Eugène Ionesco (Sayfa 43)
arden 
01 Tem 2015 · Kitabı okudu · 6/10 puan

İlk olarak, zamanın geçmekte olduğunu ne zaman mı fark ettim? Zaman duygusunun ölüm düşüncesiyle doğrudan doğruya bir bağlantısı kalmayınca.

Cehennem Günlüğü, Eugène IonescoCehennem Günlüğü, Eugène Ionesco
Ilgaz 
 30 Mar 11:59 · Kitabı okuyor

Bilmenin yararsız olduğunu söylüyorum açıkça. Ve yine söylüyorum ki, bilimler insana bilinç kazandırmıyor. Hiç bilmemek­le bilmek birbirine denk bana kalırsa. Bilgi dünyalık birşey de ondan.
Dünyalık şeyler beni ilgilendirmiyorlar; yapmışlar, yap­mamışlar, şöyle olmuş, böyle olmuş falan, ne fark eder. Şu, insan­ların yerlerinde duramayışları, anlamsız gidiş gelişleri beni ilgi­lendirmiyor, ilgilendirmiyor efendim. Şu arkadaki, o ya da bu il­gimize değer mi; yalnız şu Bilinmeyen var ya !.. Bilim diye, tanıma diye bir şey yok. Tanıma olacak şey değil, imkansız. Fakat iş­te yalnız o'na, hapsolduğum o duvarlara dayanamıyorum. Bu du­varları anlayamamak yok mu, perişan ediyor beni, katlanamıyo­rum buna bir türlü.

Cehennem Günlüğü, Eugène Ionesco (Sayfa 35)Cehennem Günlüğü, Eugène Ionesco (Sayfa 35)
tabula rasa 
28 May 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Ölmek için hayattayız. Ölüm hayatın gayesidir. Bunlara beylik gerçekler denebilir. Bazen bu pespaye açıklamalar arasında beylik gerçekler kaybolurken birdenbire yepyeni bir gerçek ortaya çıkıveriyor. Kendi kendime ilk defa ‘’ölümün şu alemde sadece bir amaç uğruna gerekli olduğu’’ keşfinde bulduğumu sandığım anların birindeyim. Hiçbir şey yapılamaz, hiçbir şey yapılamaz, hiçbir şey yapılamaz, hiçbir şey yapılamaz. Fakat, nedir bu kukla oyunu, benimle ne hakla alay ediliyor?

Cehennem Günlüğü, Eugène IonescoCehennem Günlüğü, Eugène Ionesco
3 /