Değişim Zamanı

·
Okunma
·
Beğeni
·
51
Gösterim
Adı:
Değişim Zamanı
Baskı tarihi:
Mart 2019
Sayfa sayısı:
264
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786058166554
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Meriç Yayınları
“…yola çıktık. Köyün aşağısına, rampa yollara doğru gidiyorduk.
Arkadaşlarım arabanın ardında koşuyorlardı. En hızlıları Kenan’dı. Mihriban gerilerde kalmıştı. Ama hala koşuyordu. O koşuyordu biz hızla gidiyorduk. Başını önüne eğdiğinden zorda olsa topuzunu görebiliyordum…”
Giderken, arkada bırakılanların hüznüdür yüreğe oturan.
Ayakların geri geri gidişinin, durup durup iç çekişlerin nedeni bu histir.
Kalanlar uğurlamak zorundadır hep, gidenler ağlamamak…
İsmail bu yüzden ağlamayacaktır. Dik duracak, öyle gidecektir kaderinin peşinden. En azından gözden yitene dek güçlü görünecektir. Sonra?
Sonra, yıllarca ağlayacaktır zaten, üzülecektir…
Çünkü bazen vedalar ağlatır insanı, bazen üzer.
Belki başka bir şehirde, başka bir gönülde yeniden buluşurlar. Kim bilir?
264 syf.
·Beğendi·10/10
Okuduğum en güzel romanlardan. Yazarı tanımıyorum ama kitabı kurgusal yönden güzel yazmış. Geçişler ve betimlemeler ilgi çekici. 90'ların çocuğu olarak beni etkilemeyi başardı. Teşekkür ederim.
Benim payıma ise hayatın posası kalıyor... Kullanılmışı, ikinci eli… Onlar aydınlık evlerinde mutluluk içinde yüzerlerken ben karanlık odamın penceresinde hüznümü katlıyorum. Yetmiyor, kendimi tüketiyorum.
Bu ülkede zaten bekleyişler hiç bitmiyor. Gençler sevebileceği bir sevgiliyi, çocuklar büyümeyi, öğrenciler okulun bitmesini, askerler terhis olacakları günü, yaşlılar ölümü…

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Değişim Zamanı
Baskı tarihi:
Mart 2019
Sayfa sayısı:
264
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786058166554
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Meriç Yayınları
“…yola çıktık. Köyün aşağısına, rampa yollara doğru gidiyorduk.
Arkadaşlarım arabanın ardında koşuyorlardı. En hızlıları Kenan’dı. Mihriban gerilerde kalmıştı. Ama hala koşuyordu. O koşuyordu biz hızla gidiyorduk. Başını önüne eğdiğinden zorda olsa topuzunu görebiliyordum…”
Giderken, arkada bırakılanların hüznüdür yüreğe oturan.
Ayakların geri geri gidişinin, durup durup iç çekişlerin nedeni bu histir.
Kalanlar uğurlamak zorundadır hep, gidenler ağlamamak…
İsmail bu yüzden ağlamayacaktır. Dik duracak, öyle gidecektir kaderinin peşinden. En azından gözden yitene dek güçlü görünecektir. Sonra?
Sonra, yıllarca ağlayacaktır zaten, üzülecektir…
Çünkü bazen vedalar ağlatır insanı, bazen üzer.
Belki başka bir şehirde, başka bir gönülde yeniden buluşurlar. Kim bilir?

Kitabı okuyanlar 2 okur

  • Mehtap Sağ
  • Benim Adım Kırmızı

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%100 (2)
9
%0
8
%0
7
%0
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0