Destansı Öykü

·
Okunma
·
Beğeni
·
40
Gösterim
Adı:
Destansı Öykü
Baskı tarihi:
1965
Sayfa sayısı:
32
Format:
Karton kapak
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
De Yayınevi
Kuzeye doğru yol aldık uyandığımızda,
lekesiz kanatlarıyla bizi sislere salan
kuğuların yaraladığı yabancılardık.
Uluyan gündoğusu çıldırttı bizi kış gecelerinde,
yazları, ölmeyen günün acısında yitirdik kendimizi
Kuyu ağzında parmaklar, ozanın deyişiyle.
Bir an taşın serinliğini duyuyor parmaklar
Ve taşa geçiyor gövdenin sıcaklığı,
Batıyorum gözlere, ne açık ne kapalı,
Konuşmağa çalışan ağıza konuşuyorum
Tutuyorum derinin ötesine çökmüş yanakları
Gücüm fazlasına yetmiyor
Yeniden açılıyor göğsümdeki o yara
Yıldızlar kaybolarak gövdemle birleşirken,
Ardından ayak seslerinin yayılırken sessizlik.
Yıllara gömülen bu taşlar,
Nereye sürükler beni de birlikte?
Denizi, denizi kim kurutabilir?
Görüyorum her tanda doğanı, akbabayı çağıran elleri,
Ben, acılarımla benim olan bu kayaya bağlı,
Görüyorum ölümün karanlık erincini soluyan ağaçları
Ve durgun gülümsemelerini yontuların.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Destansı Öykü
Baskı tarihi:
1965
Sayfa sayısı:
32
Format:
Karton kapak
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
De Yayınevi

Kitabı okuyanlar 5 okur

  • Vincenzo Mizar
  • poena
  • Anıl Kaya
  • Haticeee
  • Necmettin Zafer

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%50 (1)
9
%0
8
%0
7
%0
6
%0
5
%0
4
%50 (1)
3
%0
2
%0
1
%0