Duino Ağıtları
Rainer Maria Rilke
Bak, yaşamımı sürdürüyorum. Ama nasıl? Ne çocukluk azalıyor ne de gelecek... Gereğinden fazla canlılık fışkırıyor yüreğimden.
Öyle vermişti ki özünü. Sevmişti..
Reklam
Evet , sensiz olamıyordu baharlar, hissedilmeye beklemişti bazı yıldızlar; bir dalga yükselmişti senin kıyına yada vardığında pencerenin bucağına, bir keman kendini sana sunmuştu..
Ah, sonunda ölü olmak ve sonsuza kadar bilmek tüm yıldızları : çünkü nasıl unutulur onlar, nasıl, nasıl !
Ah her soluk verişte eksilmeler, korlaştıkça süzülen kokumuz...
Reklam
Reklam