Evvelotel

8,4/10  (11 Oy) · 
28 okunma  · 
7 beğeni  · 
882 gösterim
Evvel Otel'e geldik. Annem babana bu otelin sahibi kim? diye sordu. Baban benim dedi. Annem babandan babamı aşağıya çağırmasını istedi. Baban hanım git işine dedi. Annem ben onun karısıyım deyince baban bembeyaz oldu. O sırada babamla o kadın merdivenlerden iniyorlardı, el ele tutuşmuşlardı. Babam durdu, baban durdu, o kadın durdu, annem, ben, dünya, kâinat her şey durdu bir an. Annem elimi öyle bir sıktı ki, acıdan soluğum kesildi. Anneme baktım, babama bakıyordu. Babam onu seviyorum dedi, başıyla kadını işaret ederek. O kadar. Annem bayılırken çığlık attım, çünkü elimi sıkı sıkı tutan eli bir anda boşalmış, yumuşak, soğuk bir ölü eli olmuştu. Baban koştu, annemi kaldırdı. Ben annemin başında hüngür hüngür ağlıyordum. Ağlarken koskoca çocuk olduğumu düşünüyordum.
  • Baskı Tarihi:
    Ağustos 2016
  • Sayfa Sayısı:
    248
  • ISBN:
    9789750717871
  • Yayınevi:
    Can Yayınları
  • Kitabın Türü:
Mehmet Y. 
 16 Haz 14:12 · Kitabı okudu · 4 günde · Puan vermedi

İlki 1980'lerde, diğeri ise 2000'lerde yazılmış olan iki farklı kitap bir arada. Ancak iki farklı döneme ait olsalar dahi birbirlerinden beslenen hikayeler de var. Örneğin 1988 yılına ait Ay Bakıyor ile 2005'teki Hiç Bir Hikaye Göründüğü Kadar Masum Değildir, aynı hikayenin, aynı kahramanların iki farklı açıdan anlatımı...

Genel duruma gelirsek, ben kısa hikayeleri pek seven bir okur değilim. Zevk meselesi... Ayfer Tunç'un kalemi çok güçlü, çok beğeniyorum zaten. Hikayelerde tabiri caizse buram buram edebiyat kokuyor. Lakin beni çok cezbetti diyemem; iz bırakan bir kitap olmadı.

Evren Erarslan 
13 Tem 22:01 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Öncelikle Saklı kitabını okudum. İlk kitabı olduğunu öğrendikten sonra öyküleri derinlemesine okumaya başlamıştım. Hikayeler belli bir yüzeyin üstünden kaymağını alır gibi, derine iniyor fakat okurken zorlanıyordum. Ancak Evvelotel'i de okuyunca çark tamamlandı. Yıllar sonra yazdığı kitap ile birlikte tamamlayıcı bir yapı geliştirmiş Ayfer Tunç. Evvelotel ile Saklı'daki her hikaye birbirleriyle birleşiyor. Saklı'da gizli kalan tüm hikayeler Evvelotel'de çözülüyor. Öyle cümleler geliyor ki bazı hikayelere, tatsız tutsuz öykülere resmen can geliyor, kan geliyor. Genel anlamda hikayeler sevgisizlik ve yabancılaşma içeriyor. Bazıları gerçekten ağır biçimde buhranlara sahip. Pembe hikayeleri sevenlere değil yani. Değişik tarzlar denemesi de takdire şayan.
Çok başarılı bir yazar Ayfer Tunç, bu kitapta da hikayeleri müthiş biçimde bağlayarak sürekliliği sağlamış. Eğer elinize geçerse mutlaka okuyun. Bence önce Saklı hikayelerini sonra Evvelotel'i okuyun.

Scorpıon 
04 Tem 00:05 · Kitabı okudu · 12 günde · Puan vermedi

Yoğunluktan okumam uzun sürdü :)) fakat iki kitabın birleşiminden oluşan kitap yazılma zamanlarindaki yıl farkını hissettiriyor. Bana göre Ayfer Tunç yazdikca kalemi güçlenenlerden, ben yazarın her kitabını severek okuyorum, cumlelerindeki akıcılık ve hayatın içinde iliklerimize kadar zaman zaman hissettiğimiz karamsarlığı seviyorum. Saklı kısmı beni ortalarında biraz sıktı 1989 da yazılmış , ama evvelotel bir çırpıda okunur. Yazarı tavsiye ederim, bu kitabın yarısına kefil olabilirim ancak:))) keyifli okumalar.

Gülçehre Aydın 
21 Eyl 2016 · Kitabı okudu · 3 günde · Beğendi · 10/10 puan

İki bağımsız kitabın bir araya getirilmesi ile oluşturulmuş bir yapıt: Evvelotel-Saklı. Okuduğum en etkileyici hikayelerdi. Günlük hayatta da görülebilen, hatta yer yer bu ne kadar da bana benziyor ya da böyle bir şey benim başımdan da geçmişti, diyeceğiniz bir eser.
Elinizden bırakamayacağınız ve her hikayede biraz daha hayatın gerçeklerine yaklaşacağınız, insanların ne denli yalnız olduğunu ve bu yalnızlıkta nasıl yok olduğunu anlayacağınız etkileyici bir kitap.
"Saklı" adlı kitapla ödül almış ve "Evvelotel" ile bunu birleştirmeyi düşünüp hikayelerin nasıl da birbirini tamamladığını gösteren bir yazar var karşımızda. Okuyun, okutturun!

Ayfer Tunç’un yalnızlığa, deliliğe, yabancılaşmaya yönelik ilginç ve bir o kadar ağır öykülerinden oluşan eseri. 9 öyküden oluşan Evvelotel devamında ilk öykü kitabı Saklı’yı da barındırıyor içinde. Ve işin tuhaf yanı Evvelotel’deki öykü kahramanlarıyla yeniden karşılaşıyorsunuz Saklı’da. Birbirinin devamı gibi görünse bile aslında birbirinden ayrı öyküler, Evvelotel’de üçüncü şahısla anlatılan hikayeler, Saklı’da birinci şahsın ağzından anlatılıyor. Ayfer Tunç’un yaklaşık on yıl aradan sonra yazdığı Evvelotel’de gerek cümle kurmada, gerek olay kurgusunda ne kadar ustalaştığını görmenizi de sağlıyor iki ayrı öykünün aynı kitapta buluşması. Saklı’da yavan çabuk biten öyküler Evvelotel’de daha ağır, usta işi cümleler ile kendini gösteriyor.
Ayfer Tunç’un karakterleri bana sıklıkla Camus’un Yabancı’daki unutulmaz karakteri Mersault’u çağrıştırdı. Her öyküde, hayattan kopmuş, bezgin, yalnızlığa hapsedilmiş ve kendi tercihi ile yalnız kalan ve delilik sınırında dolaşan karakterleri anlatıyor Ayfer Tunç ki bu da dünyaya umursamaz gözlerle bakan Mersault’u getiriyor aklınıza ister istemez. Ayfer Tunç’un şehrin gri boşluğuna kendisini bırakmış ve her an intihara teşebbüs edecek kadar hayatı sorgulayan tipleri anlatışı sizi ümitsizliğe sürüklüyor ve ben Mustafa Kutlu ile kıyaslıyorum sıklıkla yazar Ayfer Tunç’u. Kutlu öykülerinde köylü, içten ve ufak şeylerden mutlu olmayı bilen Anadolu insanını anlatırken, Tunç modern şehirlerin yalnızlarını ve mutsuzlarını anlatıyor.
Evvelotel ve Saklı’yı peş peşe okurken aşkların,ayrılıkların insanlarda bıraktığı derin izleri göreceksiniz. Süslü’nün, Halas’ın, Neşide’nin, Selva Hanım'ın, Cafer’in ve diğer kahramanların acılarında hüzünlü bir yolculuk olacak sürekli. Ayfer Tunç’un güzel anlatımıyla ve Turgut Uyar şiirlerine yaptığı göndermelerle öykülerdeki hüznü daha bir derinden hissedeceğinize eminim. Her öyküde altı çizilecek pek çok satır bulabilirsiniz ama ben en çok şu paragrafa takıldım tüm öykülerin özeti gibi: "Ara sıra çıkarıyorum o gizlediklerimi kalbimin en derin yerinden. Yanımda kimselerin olmadığı, kahkahalarımın, gülüşlerimin bittiği zamanlarda. Ben çeşit çeşit gülüşlerimle ünlüyümdür. Hep neşeler gezdirmişimdir yanımda. Benimle birlikte olanlar, en çok neşemi severler, bilirim. Çünkü hüzünlü suskunluklar, ağlamaklı duruşlar insanlara kendi küçük acılarını hatırlatır…"
Ve nihayetinde şöyle bitirelim sözü; Kendinden bahsetmeyi sevmiyor, ama insan kendinden başka ne anlatabilir ki?

İlknur Tunçbilek 
24 Ağu 2015 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

cümleler o kadar özenle seçilmiş kelimelerden oluşmuşki anlatılmak istenileni insan yüreğinde hissediyor.Birden okur olmaktan çıkıp hikayeyi yaşıyorsunuz.Sonu hüzünle biten yada sonu gelmeyen hikayelerde kahraman siz, komşunuz , arkadaşınız, vs. oluyor. İşte bu yüzden seviyorum Ayfer TUNÇ 'u . Gizli olan beni ortaya çıkarıyor.Hikayeler artık benim parçam oluyor.

kevser 
01 Ağu 2015 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

9 adet öykü içeren bu kitapta Ayfer Tunç'un başarıyla anlattığı karamsar ve bir şekilde mutsuz olmuş insanların hikayeleri var. Bir Aziz Bey Hadisesi adlı öyküsü kadar olmasa da beğendiğimi belirtmeliyim.

Kitaptaki öykülerin bazıları birbirini tamamlayan aynı insanların aynı hikayelerinin farklı bir yönlerinin anlatılmasıyla oluşturulmuş. Oldukça değişik bir yöntem bu. Yani bazı öyküleri başka bir öyküde bazen geçmişe bazen ileriye giderek genişleterek anlatmış Ayfer Tunç. Önemli bir yazar, acıklı hikayeler. Fakat dediğim gibi Bir Aziz Bey Hadisesi değil.

Kitaptan 52 Alıntı

Gülçehre Aydın 
18 Eyl 2016 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

"Çok mu büyüktü aşkınız, dedim.
Hayır ikimiz de çok yalnızdık, dedi."

Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 83 - Can Yayınları)Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 83 - Can Yayınları)
TOUJOURS 
27 Ağu 18:29 · Kitabı okudu · 9/10 puan

...Ne çabuk değişiyordu insan. Ne çabuk yabancılaşıyordu.

Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 93 - Can Yayınları)Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 93 - Can Yayınları)
TOUJOURS 
10 Eyl 07:51 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Kimselerin bilmediği şiirlerimi pencelerinde oturup şimşeklerden korkmayanlara ithaf ediyorum...

Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 174 - Can Yayınları)Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 174 - Can Yayınları)
TOUJOURS 
 25 Ağu 19:39 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Bir arkadaşım olsa ne iyi olurdu dedim. Ama anlatacaklarından korkan insanların arkadaşları olmamalı...

Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 22 - Can Yayınları)Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 22 - Can Yayınları)
TOUJOURS 
11 Eyl 16:26 · Kitabı okudu · 9/10 puan

YALNIZDIK, İKİMİZDİK...
Yumuşacık uyurdu göğsümde, saçlarının diplerinde biriken terleri silerdim, ıslak alnını öperdim. Yalnızdık, ikimizdik.

Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 203 - Can Yayınları)Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 203 - Can Yayınları)
TOUJOURS 
27 Ağu 03:08 · Kitabı okudu · 9/10 puan

"Kendinizi kaybedecek kadar nesine bağlandınız dedim birden."
...
"Hiç düşünmedim dedi, varlığı yetiyordu."

Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 80 - Can Yayınları)Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 80 - Can Yayınları)
Mehmet Y. 
13 Haz 19:48 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Nereye konacağını tahmin edemediğimiz, küçük, haşarı kuşlara benzerdi sözleri, ordan oraya uçardı.

Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 30 - Can)Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 30 - Can)
TOUJOURS 
09 Eyl 23:56 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Tarihler geçer, yüzümüze çizgiler dolar, sırtımız ısınmak bilmez, yıllar geçer, aşklar nerdedir, bilinmez.

Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 168 - Can Yayınları)Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 168 - Can Yayınları)
TOUJOURS 
03 Eyl 00:14 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Geceler uyuyup uyanmakla bitmez, hep sabaha daha çok vardır.

Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 165 - Can Yayınları)Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 165 - Can Yayınları)
TOUJOURS 
28 Ağu 13:08 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Hangimizin halinin daha acıklı olduğuna karar veremiyorum. Ben erken münzeviyim, o sonsuz münzevi.

Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 137 - Can Yayınları)Evvelotel, Ayfer Tunç (Sayfa 137 - Can Yayınları)