Yazar:
Fatih Balkış
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Mutlaka Okuyun!!
Fars eserini satın alırken açıkçası, bu kadar keyif verici ve beni içine çekecek bir kitap olacağını düşünmemiştim! Bitirene kadar elimden bırakmak istemedim. Baş karakter üzerinden bir yol hikayesi okuyoruz bu eserde. Bir tiyatro grubunun oyunun sahnelenmesi için yapmış oldukları bir tren yolculuğunda, ekipten biri olan baş karakterimiz, yolculuk boyunca kendini soyutluyor ve kendi iç aleminde düşüncelere dalıyor. Düşüncelerin pek çoğu intihar eden arkadaşının ve tiyatroya duyduğu nefret üzerine. Arkadaşının hikayesini anlattığı (yani kitabın çoğu yeri) bana en çok etki eden sayfalar oldu. Öte yandan, Fars eserini okurken sanata doyuyoruz adeta.
Yazarı hiç duymamıştım ancak kitabı okudukça bu duruma içten içe pişman oldum. Kitap usta bir dile ile akıntıya kapılıyor, akıntıya kapılan her satır da ruhumuza işliyor. Birkaç sene sonra kitabı yine okumak isterim, aynı duyguları yaşar mıyım bilemem ancak depresif yanıma büyük bir eşlikçi olacağından hiç tereddütüm yok.
Son olarak; kitap için yapacağım belki de tek eleştiri; çok fazla “dedim kendi kendime” ve “diye düşündüm” sözlerinin kullanılması olmuş. Çok fazla kullanıldığı için akıcılık sekteye uğrayabiliyor ve okuru birazcık rahatsız etme düzeyine gelebiliyor.Edebiyat
Fars eserini satın alırken açıkçası, bu kadar keyif verici ve beni içine çekecek bir kitap olacağını düşünmemiştim! Bitirene kadar elimden bırakmak istemedim. Baş karakter üzerinden bir yol hikayesi okuyoruz bu eserde. Bir tiyatro grubunun oyunun sahnelenmesi için yapmış oldukları bir tren yolculuğunda, ekipten biri olan baş karakterimiz, yolculuk boyunca kendini soyutluyor ve kendi iç aleminde düşüncelere dalıyor. Düşüncelerin pek çoğu intihar eden arkadaşının ve tiyatroya duyduğu nefret üzerine. Arkadaşının hikayesini anlattığı (yani kitabın çoğu yeri) bana en çok etki eden sayfalar oldu. Öte yandan, Fars eserini okurken sanata doyuyoruz adeta.
Yazarı hiç duymamıştım ancak kitabı okudukça bu duruma içten içe pişman oldum. Kitap usta bir dile ile akıntıya kapılıyor, akıntıya kapılan her satır da ruhumuza işliyor. Birkaç sene sonra kitabı yine okumak isterim, aynı duyguları yaşar mıyım bilemem ancak depresif yanıma büyük bir eşlikçi olacağından hiç tereddütüm yok.
Son olarak; kitap için yapacağım belki de tek eleştiri; çok fazla “dedim kendi kendime” ve “diye düşündüm” sözlerinin kullanılması olmuş. Çok fazla kullanıldığı için akıcılık sekteye uğrayabiliyor ve okuru birazcık rahatsız etme düzeyine gelebiliyor.
İstanbul'dan Ankara'ya giden bir trenin yemek vagonunda bir tiyatro takımı... Çehov'un "Martı" oyununu sergilemek üzere yola çıkarlar. Başkişimiz, vagonda bir köşeye oturuyor ve çevresini gözlemlemeye başlıyor. Bunu yaparkende kendi anılarına dalıp çıkmaya başlıyor. Bilimyurdu yıllarında yaşadığı acıyla son bulmuş arkadaşlıklarına uzanıyor.
.
Bir yandan sanatı, toplumu eleştirirken kendisinin geçmişe bakışları onun bugününe yeni anlamlar kazandırıyor. Dokundurmaları ile kişiyi, devleti, sanatı ve toplumu ele alıyor Fatih Balkış. Bu kısa ama derinlikli öyküden oldukça yararlı çıkarımlar yaptım. Tümcelerin altını çizmek için eliniz kendiliğinden deviniyor. İç çözümlemeleriyle okuyucuyu satır aralarında sorgulatıyor da. Her alana yayılan haksızlık sanatta da mı var diye de inceliyor.
.
Yerli bir yazarımızın böylesi güzel bir yapıt çıkarması beni gururlandırdı. Eğer siz de gerçeklerle yüzleşmeyi, gözünüz açıkken bakmayı görmeyi öğrenmek istiyorsanız, okumanızı öneririm.
Geçmişimizi şimdi kendimize kalkan yapıyoruz.Edebiyat
Herkes tarafından pek bilinmeyen, okuyucusunu bulamamış ve hatta bazen öyle oluyor ki sadece yazıldığıyla kalmış kitaplara da bir şans verilmesi gerektiğini düşünüyorum. Evet belki çoğu iyi olmayabiliyor ama bazen içlerinden o kadar güzel kitaplar çıkıyor ki, keşke herkes okuyabilse diye düşünüyorsunuz.
Nitekim bu kitap da öyle oldu benim için. Çok bilinen veya tanınan bir kitap değil belki ama ben okurken çok keyif aldım.
Özellikle karakterin gözlemine, izlenimine dayalı kitapları okumaktan daha çok keyif alıyorum sanırım. Bu kitaptan sonra bunu fark ettim.
Kitap boyunca adını hiç bilemediğimiz başkarakterimiz, İstanbul'dan Ankara'ya gidecek olan bir trende, bir tiyatro grubunun içinde yer alıyor. Trene biner binmez kendine güzel bir köşe seçip oraya yerleşen başkarakterimiz, bir yandan etrafında olup bitenleri gözlemlerken bir yandan da kendi içine doğru sürekli bir yolculuğa çıkıp duruyor. Şimdi ve geçmiş arasında gidip gelen başkarakterimiz sanattan tiyatroya, toplumdan devlete kadar her şeyi eleştirmekten de geri durmuyor.
Kitapla ilgili eleştirim şu oldu;
Yazar kitapta çok fazla "dedim kendi kendime" cümlesine yer vermiş ve paragraflar arasında neredeyse hiçbir boşluk yok. Böyle olunca da kitabı biraz sıkıcı hale getirmiş. Belki de bu yüzden okuyucusuna hitap edemedi, bilemiyorum.
Ama yine de bir şans verip okunmaya değer diye düşünüyorum.
Tutunamayanlar replikası zaman kaybı bir kitapEdebiyat
--------------------- SPOİLERSIZ-----------------
Kitap için söyleyebileceğim çok bir şey yok. Uzun zamandır ilk defa bir kitabı okurken boğuluyormuş gibi hissettim ve çok sıkıldım. Kitabı kitapyurdu indiriminden 5 tane kitap 35 tl kampanyasından almıştım. Zaten pek bir beklentim yoktu ama tüm önyargılarımdan arınıp okumaya karar verdim. Kitabın ilk 50 sayfası akıcıydı anlayabiliyordum ama sonrasında uzun cümleler, ağdalı bir dil ve en önemlisi Tutunamayanlara olan benzerliğinden dolayı çok zorlanarak bitirdiğim bir kitap oldu. Başlarda güzel kelimelerle karşılaştığımı kabul ediyorum ama Tutunamayanlar'a olan benzerliğini fark ettikten sonra maalesef verimli bir şekilde okuyamadım. Hatta Oğuz Atay gibi burjuva kesiminin de eleştirildiği bir cümle dahi var.
Kitap İstanbul'dan Ankara'ya giden tiyatro ekibinin bir üyesinin ağzından anlatılıyor, aynı Tutunamayanlar'da olduğu gibi baş karakterimizin en yakın arkadaşı intihar etmiş ve bununla başa çıkmaya çalışıyor. Her şeye de bir eleştirisi ve bir görüşü var. Tiyatrodan tutun da devlete hatta konserde insanların öksürmesine kadar görüşleri var. Okurken sık sık ''gerçekten bu kadar detay gerekli mi?'' diye sordum. Belki Oğuz Atay'ı hiç okumamış olsaydım bunları hoş görebilirdim ama bana göre açık bir şekilde Oğuz Atay etkisi vardı. Oğuz Atay'ı bilenler bilir, olaylar anlamsız gibi görünür, karakter kendi içinde konuşmalar yapar zaman zaman bir şeyleri eleştirir ve tüm bunları yaparken de size düşünme fırsatı tanır. Sanırım yazar da bunu yapmaya çalışmış ama üzgünüm bana göre ortaya güzel bir eser çıkmamış.
FATİH BALKIŞ- FARS
Herkese selamlar
Nasılsınız, neler yapıyorsunuz?
Neler okuyorsunuz?
bugün sizlere benim için oldukça farklı olan bir okuma ile geldim. Kitapta yazar oldukça derin ve başarılı bir gözlemle anlatım yapmış. Konusuna gelecek olursak;
yazar karakterin gözünden şöyle anlatıyor: İstanbul'dan Ankara'ya giden bir trenin yemek vagonundayız. Bir tiyatro ekibi, Çehov'un Martı'sını sahnelemek üzere yola çıkmış. Kumpanya yemek vagonuna geçtiği zaman ekipten biri, köşeye oturuyor ve çevresini gözlemlemeye başlıyor; yazar, yönetmen, belgesel sinemacı ve oyuncular... Anlatıcımız, onları gözlemlerken giderek kendi anılarına, üniversite yıllarında yaşanmış, acıyla son bulmuş arkadaşlıklarına uzanıyor...
Bu kitabı okuduktan sonra eğer okumadıysanız Çehov'un Martı kitabına merak duyacaksınız çünkü ben fazlasıyla merak ettim. En kısa zamanda okumalıyım dediğim kitaplar arasına girdi.
Alıntılar
* "Hep böyle olmuştur. Siz uzakta ve bilinmezlikler içinde bir yaşam sürdüğünüzü düşünürsünüz, ama gerçekte küçük ve çevrelenmiş bir dünyanın içindesinizdir."
*"Her türlü duygusallık, insanı her türlü iğrenç şeyi yapmaya zorlar."
*"Hayatı öğrenmemize fırsat bırakmadan kendimizi en çetin hayat sorularıyla yüzleştiriyoruz. Hayatla en ilgili ama en işe yaramaz meseleleri saatlerce konuşuyoruz."
Neden paragrafsız bir şekilde yazıldığını anlamadım acaba sevdiği arkadaşı Can kadar özel olarak anlaşılmak mı istendi? Bazen o kadar derinlere iniyor ki bir an kopup ne okuduğumu düşünüp tekrar sayfa başına döndüm...
Hani bazı kitapları okumadan sıkıcı olduğunu anlarsınız ya. Sanki bu anlayışınız size kendini kanıtlamak istiyormuş gibi her cümlede o sıkıcılığı hissedersiniz. Bu kitapta öyle bir hava var. Çok hevesli başlamış olmama rağmen bana hoş gelmedi. Üzgünüm fatih başkan seni sevemedim. Ama yine de kitabın konusuyla alakalı bir arkadaşıma vererek seni daha içten ve önyargısız okutacağım. Bakalım o zaman ne olur.
Yazar Hakkında
Fatih BalkışYazar · 4 kitap
1977’de İstanbul’da doğdu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dramaturji ve Tiyatro Eleştirmenliği bölümünden 2002’de mezun oldu. Bir süre Bahçeşehir Üniversitesi’nde Sanat ve İletişim yüksek lisansına devam etti. Stüdyo Oyuncuları’na katıldı. Düzenli olarak Radikal Kitap, Yolculuk, Hürriyet Gösteri gibi dergi ve gazeteler için edebiyat eleştirileri yazdı ve yazarlarla söyleşiler yaptı. Halen Stüdyo Oyuncuları’nda “kurmacanın tasarımı” adlı bir ders veriyor ve metin yazarlığı yapıyor.
Edebiyatı; Tim Parks’ı, Salinger’ı, Jeff Noon’u, Laclavetine’i, Echenoz’u, Bernhard’ı, Kayacan’ı ve Sevim Burak’ı, oyunları; Marlowe’u, Stoppard’ı, Osborne’u, Aksal’ı, sinemayı; Wenders’i, Kurosava’y›, Hitchcock’u müziği; The Cinematic Orchestra’yı, The Smiths’i, New Order’ı, felsefe, sosyoloji ve antropolojiyi; Ortega y Gasset’yi, Schopenhauer’i, Harvey’i, Baumann’ı, Zerzan’ı kitap toplamayı, kentte bir flaneur olarak dolaflmayı, devleri ve cüceleri, İzlanda sagalarını, masalları, Beyaz Geceler’i ve kedileri seviyor.
