Yazar:
Elio Vittorini
Çevirmen:
Gönül Çapan
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 19 dk.
Sayfa Sayısı:
82
İlk Yayın Tarihi:
1982
Yayınevi:
E Yayınları
Orijinal Adı:
Il Sempione Strizza L'occhio Al Frejus
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İlksöz:Yoksulluğun şiirselliği
İkinci Dünya Savaşı sonrası İtalyası. Yoksulluk İçinde yaşam mücadelesi veren bir aile. Anne, annenin yeni kocası, oğullar, gelinler, torunlar. Tüm aile fertleri içinde tek çalışan oğullardan biri. Onun bisikletçiden aldığı haftalıkla sadece ekmek alabilen bir aile. Bir de büyükbaba. Belki normal zamanda hiç umursanmayacak olsa da, böyle bir ortamda her boğaz bir dert olduğundan, büyükbabanın aile içindeki durumu: konuşmayan, fazla hareket etmeyen ama her seferinde yarım ekmek yiyen. Oturuşundan dolayı, ama sanki yoksulluğun çaresizliğinden dolayı, anne tarafından büyükbabaya takılan lakap 'fil'. Bu büyük ailenin, kendisi gibi büyük yoksulluklarına tanık oluyor, o 'mükellef sofra'ya oturuyoruz. Annenin isyanlarını, diğer aile fertlerinin çaresizliklerini, büyükbabanın da sessizliğini okuyoruz cümlelerde. Ne zaman ki, sokaklarındaki yol işçisi eve, sofraya konuk oluyor, bambaşka bir noktaya dönüyor her şey. Ve sonra....bildiğim ama hiç aklıma getirmediğim bir bilginin ortaya çıkışı.
Ne zamandır merak ettiğim kitabı büyük bir keyifle okudum. İlk sayfalardan evin içine dahil oldum anlatımla. Dahil olduğum evi, 'Charlie'nin Çikolata Fabrikası' filminde son bileti kapan çocuğun evi gibi, bir de şu bildik, yapbozu da olan, tüm aile fertlerinin tek bir yatakta yattığı o ev gibi hissettim. Hele o yol işçisi de gelip eve girince, içimdeki sıcaklık giderek arttı. Hele son....Okuyanlar, okuyacak olanlar, hikâyedeki ikinci fili de bulacaktır kolaylıkla. Yoksulluğun şiirsellliğini mutlaka okuyun. Sağlıcakla. Kitapla.
.
.
Sonsöz:
insan bazen sağır olmaz, sadece duymaktan bıkmış olabilir.
yaptıları ve söyledikleri her şey "hiçbir şey" diye tanımlanan küçük yoksul insanların romanı, küçük kendi halinde İtalyan ailenin ve büyükbabalarının hikayesi, az sözle çok şey anlatma sanatı, çok güzel
İtalyan yazar Elio Vittorini'nin tamamen rastgele elime aldığım iyi ki okumuşum dediğim kitabı.
Yazarın diğer kitaplarınıda okumayı düşünüyorum.
Bazı iyi yazarlar neden bu kadar az kitap bırakıyor ki arkasında?
Keşke yazar daha fazla eser bıraksaydı arkasında.
Elio Vittorini bu kitabında yoksulluk konusunu işlemiş dünyanın neresine giderseniz gidin hep o gözü yoksulluk yani açlık.
Fil derken kasdettiğinin büyük babasının olduğunu kimse tahmin etmemiştir herhalde büyükbabaya yiyip yattığı için fil deniliyor herhalde.
Bu hayatta çalışamıyorsan yaşlıysan ve durumun kötüyse işin zor demektir. İstenmeyen büyükbaba sonunda evden kaçar bir daha dönmez.
Yoksulluğun alay edilerek anlatıldığı
Hem komik hem hüzünlü müthiş bir kitap kesinlikle okuyun.
Yazardan ilk okumam oldu. Kendisini nereden keşfettim bilmiyorum, muhtemelen okuduğum bir başka kitapta adı geçmiştir ve ben hemen takip etmeye başlamışımdır. Bu kısa roman bize; fil ve insan tabiatının benzerliğini anlatmaya çalışmış. Fakir bir ailenin "fil" gibi cüssesi olan ve oldukça iştahlı olan, elden ayaktan düşmüş, yaşlı üyesinin etrafında geçen bir hikaye. Hayatta her zaman fil tabiatlı olmak gerek diyorum...
#spoiler #
Bir buçuk kilo ekmek yediği için adama söylemediğini bırakmadı ya hain kadın.
Tamam açlık her yerde açlık da ..çok içim acıdı :(
Büyükbaba kızının tanımıyla "fil" dir ..İri cüssesiyle yola düşer sabahın altısında. .Filler mezarlığına ulaşmak için ,öldüğünde cesedi yanlız kalmasın, ardında kalanlara yük olmasın diye :(
Küçücük bir vicdan hikayesi ..
Yaşamı sorgulamak için okuyunuz efendim ..
Büyüklere saygıyla. .
İtalyan Yeni Gerçekçilik akımının öncü yazarlarından Elio Vittorini, Fil’de kalabalık bir İtalyan ailesinin yaşam mücadelesini anlatıyor. Evin büyükbabası Fil, gençliğinde çok güçlü bir inşaat işçisidir; fakat yaşlanıp kötürüm olunca evin kendi karnını doyuramayan fertlerine doyurması zor, fazladan bir boğaz gibi gelmeye başlar. Yokluğu ve açlığı, duygu sömürüsü yapmadan, yalın ama şiirsel bir dille çok güzel anlatmış Vittorini. Bu yaşam mücadelesi anlatısında, insan doğasını ve aile içi ilişkilerdeki dinamikleri de katmayı unutmamış. Fil, kısa ama oldukça etkileyici bir metin. Çok sevdim. Yazarın Sicilya Konuşmaları adlı eserini de okuyacağım.
“.. insan bazen sağır olmaz, sadece duymaktan bıkmış olabilir.Böyle olunca da, hiç karşılık vermez kendisine söylenenlere. Ama bu gerçekten duymuyor demek değildir.”
.
Şimdi hayal edebileceğiniz en güçlü kişiyi düşünün.
Duvarları yerinden oynatabilecek birini. Kolu kadar yüreği de kuvvetli birini. Hani tek bir hareketiyle sizi alt üst edebilecek birini.
İşte o kişinin tüm gücünü elinden alın.
Bir baston verin eline, bir köşede oturmasını izleyin.
O engin bakışlı kişinin, günden güne, içten içe çürüyüşünü izleyin.
Bir karahindiba gibi. Üflediğinizde tüm heybetini yitiren.
.
İşte o kişi bir fil. Daha doğrusu ona fil diyorlar.
Heybetinden ve tabii çok yemesinden.
Kızı,torunları ve torunlarının çocukları ile büyük bir ailede yaşıyor.
Bir süre öncesine kadar; üç adamın aynı anda yapamadığı işi o,tek başına yaparak ailesine baktı.
Ancak hayat, elinde sonsuz gençlikle gelen bir misafir değil bizler için. O da yaşlandı.
Hesaba katmadığı, vicdanının almadığı şeyler de oldu.
.
Elio Vittorini, 2. Dünya Savaşı dönemindeki bir haneye çekiyor bizi. İşin, aşın olmadığı toprakların üzerinde duyguların da artık bir önemi kalmadığı döneme. Hızla yozlaşma ve bir o kadar hızlı unutuş..
En sonunda şöyle diyoruz:
“insan. insan böyle değil midir zaten?”
.
Vittorini ile tanışmak ne güzeldi..
Gönül Çapan çevirisi, Melike Oran kapak çalışmasıyla..
"... insan bazen sağır olmaz, sadece duymaktan bıkmış olabilir. Böyle olunca da, hiç karşılık vermez kendisine söylenenlere. Ama bu gerçekten duymuyor demek değildir.”
Fil olmak, sadece
30 kısa bölümden oluşan ve yazarın bir sayfalık notuyla son bulan Fil, beni çok etkileyen kitaplar arasında yerini aldı. 20.yy İtalya'sının kırsal kesiminde yaşayan yoksul bir aile üzerinden dönemin ekonomik şartlarını okura tüm gerçekliği ile yansıtmayı başarmış Elio Vittorini. Aslında amacı sadece gerçekçilik akımına uygun eser vermekten ziyade toplumun bir kesiminin yaşama tutunmaktaki zorluğunu bizlere hissettirmek ve bu gerçekliği kendi varsıllığımızla ölçmek.
Fil lakablı yaşlı bir adam ve onun orta yaşlı kızı ve ailesinin çevresinde gelişen olaylar kitabın üst metni. Bu yaşlı adama fil demelerinin sebebi gençliğinde bir fil gibi çok güçlü olması ve el ayaktan düşene dek durmadan çalışması.
Zaten kitabın alt metinde vermek istedikleri mesaj da işte bu filin el ayaktan düşmesinden sonra başlıyor. Yıllarca yılmadan çalışan insanların, yaşlanınca hiçbir yere sığamaması ve ülkenin ekonomik şartlarının ailelerin parçalanmasına sebep olması en baskın konusu kitabın.
Şöyle bir düşününce bu ailenin yaşadığı o yoksulluğu ne yüzyıllar öncesinden farklı ne de şimdiden. Sanırım insanoğlunun aşmayacağı ya da aşamayacağı, belki de aşmayı istemeyeceği tek şey eşit ekonomik dağılım.
Çok güzel, su gibi akıp giden ve çok etki bırakan bir kitaptı.
Tavsiyemdir dostlar
Puan vermedi·120 syf.··
Beğendi
·2020 251. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 22 Aralık 2020 21:10
Elio Vittorini’nin Fil’i defalarca okumak için elime alıp, son anda bıraktığım bir kitaptı.Yıl bitmeden okumayı başardığım Fil’i iyi ki okumuşum.
İtalya’nın kırsal kesiminde geçen Fil, dönemin işsizliğini, perişanlığını yoksulluğunu bir aile üzerinden çok etkileyici bir şekilde anlatıyor.
Ailesinin Fil olarak nitelendirdiği yaşlı adam, düşkün, sessizliğe gömülmüş biridir.Gençliğinde ekmeğini taştan çıkaracak kadar güçlü olan adam, kızının hem övünç kaynağı hem de iştahı nedeniyle sürekli şikayet odağıdır.
Fil lakabını da bu yüzden yakıştırmışlardır yaşlı adama.
Kitabı okurken açlığı iliklerimde hissettim.Karahindiba çorbası da aklıma kazındı.
Yaşlılık çok zor yoksullukla birlikteyse daha da zor.
Çok etkileyici bir kitaptı Fil.
Yazar Hakkında
Elio VittoriniYazar · 3 kitap
Elio Vittorini (d. 23 Temmuz 1908 - ö. 12 Şubat 1966) İtalyan yazar ve romancı.
Cesare Pavese'nin de çağdaşı olan yazarın en bilinen (Anti-Faşist) eseri Sicilya Konuşmaları'dır. Bu yüzden kitabın yayınladığı yıl Faşist dikta tarafından hapse atılmıştır. Diktatörlük zamanında eserleri sık sık sansüre uğramış ve yayınlanamamıştır. İspanya'daki sivil savaşta Cumhuriyetçiler'i destekleyen yazılarından dolayı Ulusal Faşist Parti tarafından kovulmuştur. 1939 yılında Milan'a taşındı ve tekrar Faşist yönetim tarafndan sansürlenen Amerikan Edebiyat Antolojisi'ni hazırladı. 1942 yılında Benito Mussolini'ye getirdiği eleştiriler yüzünden suçlandı ve tekrar cezaevine atıldı. Daha sonra İtalyan Komünist Partisi'ne katıldı ve Faşistlere karşı başlatlan ve bunu Uomini e no adlı romanına da konu eden harekette (Resistenza italiana ya da sadece Resistenza) aktif rol oynadı. Ayrıca 1945 yılında Komünist gazete L'Unità'nın editörü oldu. Savaştan sonra kendini daha çok editörülüğe ve aralarında Italo Calvino ve Beppe Fenoglio'nun da bulunduğu genç İtalyan yazarların gelişimine adadı. Yazarlığı bırakmasına da yarım kalan eserlerine de son vermesine neden olacak olan Macar Devrimi'nde gelişen olaylar Vittorini'nin Komünizme olan inancını derinden sarstı. Bundan sonraki hayatı boyunca editörlüğe devam etti ve 12 Şubat 1966'da Milan'da hayata gözlerini yumdu.
