Yazar:
Elio Vittorini
Çevirmen:
Gönül Çapan
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
108
Basım Tarihi:
2011
İlk Yayın Tarihi:
1982
Yayınevi:
Helikopter Yayınları
Orijinal Adı:
Il Sempione Strizza L'occhio Al Frejus
ISBN:
9786055819224
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
#spoiler #
Bir buçuk kilo ekmek yediği için adama söylemediğini bırakmadı ya hain kadın.
Tamam açlık her yerde açlık da ..çok içim acıdı :(
Büyükbaba kızının tanımıyla "fil" dir ..İri cüssesiyle yola düşer sabahın altısında. .Filler mezarlığına ulaşmak için ,öldüğünde cesedi yanlız kalmasın, ardında kalanlara yük olmasın diye :(
Küçücük bir vicdan hikayesi ..
Yaşamı sorgulamak için okuyunuz efendim ..
Büyüklere saygıyla. .
Elio Vittorini’nin 83 sayfalık kocaman romanı 8 kişilik bir ailenin yoksulluğunu anlatıyor. Ailenin tek çalışanı evin oğlu Euclide. Onun da kazandığı para büyükbabanın yediği ekmeğin parasını ancak yetiyor. Çünkü, büyükbaba haddinden fazla ekmek yiyor. Yaşlı ve iri yarı bir adam olan büyükbaba, evin annesi tarafından “Fil”e benzetiliyor. Kitabın adı da buradan gelmektedir.
Evin annesi dağlardan hindiba topluyor ve aile onun topladığı hindibalarla karnını doyuruyor. Zaten yarı aç yarı tok yaşayan ailenin yoksulluğu, eve gelen bir tanrı misafiri (Katransurat) ile daha da açığa çıkıyor. Hep birlikte akşam yemeği yeniyor. Misafirin yemek için yanında getirdiği küçük balık bölüşülüyor ve biraz da şarap içiliyor. Bazen sofradan aç ama mutlu olarak da kalkılabiliyor. Bir ekmeği bölüşmek ne demek ve ne kadar önemli görülüyor.
Vurucu dille yazılmış bir roman, Fil... Kitaptaki jest ve mimiklere kendinizi kaptırıyor ve romanın içine giriyorsunuz.
Elio Vittorini bu kitabında açlığı, yoksullukla mücadeleyi sade bir dille okura anlatmış. Ruhumu daraltan tek durum, üslubun soğuk bir dille yazılmış olması. Olası olmaması gereken durumların maalesef yaşanıyor olması.
Yoksulluk siyasetin değil edebiyatın da konusudur. Vittorini bunu çok güzel bir dille anlatıyor.
Kitapta en sevdiğim cümle; "Siz de bilirsiniz ya, insan bazen sağır olmaz, sadece duymaktan bıkmış olabilir."
Herkese rahat bir hayat içinde keyifli okumalar dilerim edebiyat sever güzel insanlar.
Fakirlik ve eski insanlar üzerine kurulu harika bir hikaye. Çok sevdim. Özellikle büyükbabayı... Belki benim dedem gibi dev bir adam olduğu için, belki de bana saygının hala yaşadığı zamanları hatırlattığı için gerçekten sevdim bu küçük kitabı.
okuduğum muhteşem kitaplardan biri. Bir italyan ailenin yaşamları , çaresizliği ve herşeye rağmen birbirlerine olan bağlılıkları anlatılıyor. Akıcı ve sade bir anlatımla altı çizilecek çok cümle varbu kitapta. Kaaçırmayın derim
Elli vittorini..
Yaşlılık ile ilgili kitapları arastırıp dururken denk geldiğim güzel bir kitaptı. Gayet akıcı ve aforizmik cümleler bulunan hoş bir kitaptı. Fil imgesi üzerinden kişisel benzetişimlerle birlikte insan ve doğa arasındaki ilgi çekici benzerlikler üzerinden keyifli bir yolculuk sunuyor.
Karekterlerin seçimi ve ev içerisinde konumlandırılışını da oldukça basarılı buldum. bir pazar günü yağmurlu camkenarı okuması için uygundur.
İtalyan Yeni Gerçekçilik akımının öncü yazarlarından Elio Vittorini, Fil’de kalabalık bir İtalyan ailesinin yaşam mücadelesini anlatıyor. Evin büyükbabası Fil, gençliğinde çok güçlü bir inşaat işçisidir; fakat yaşlanıp kötürüm olunca evin kendi karnını doyuramayan fertlerine doyurması zor, fazladan bir boğaz gibi gelmeye başlar. Yokluğu ve açlığı, duygu sömürüsü yapmadan, yalın ama şiirsel bir dille çok güzel anlatmış Vittorini. Bu yaşam mücadelesi anlatısında, insan doğasını ve aile içi ilişkilerdeki dinamikleri de katmayı unutmamış. Fil, kısa ama oldukça etkileyici bir metin. Çok sevdim. Yazarın Sicilya Konuşmaları adlı eserini de okuyacağım.
“.. insan bazen sağır olmaz, sadece duymaktan bıkmış olabilir.Böyle olunca da, hiç karşılık vermez kendisine söylenenlere. Ama bu gerçekten duymuyor demek değildir.”
.
Şimdi hayal edebileceğiniz en güçlü kişiyi düşünün.
Duvarları yerinden oynatabilecek birini. Kolu kadar yüreği de kuvvetli birini. Hani tek bir hareketiyle sizi alt üst edebilecek birini.
İşte o kişinin tüm gücünü elinden alın.
Bir baston verin eline, bir köşede oturmasını izleyin.
O engin bakışlı kişinin, günden güne, içten içe çürüyüşünü izleyin.
Bir karahindiba gibi. Üflediğinizde tüm heybetini yitiren.
.
İşte o kişi bir fil. Daha doğrusu ona fil diyorlar.
Heybetinden ve tabii çok yemesinden.
Kızı,torunları ve torunlarının çocukları ile büyük bir ailede yaşıyor.
Bir süre öncesine kadar; üç adamın aynı anda yapamadığı işi o,tek başına yaparak ailesine baktı.
Ancak hayat, elinde sonsuz gençlikle gelen bir misafir değil bizler için. O da yaşlandı.
Hesaba katmadığı, vicdanının almadığı şeyler de oldu.
.
Elio Vittorini, 2. Dünya Savaşı dönemindeki bir haneye çekiyor bizi. İşin, aşın olmadığı toprakların üzerinde duyguların da artık bir önemi kalmadığı döneme. Hızla yozlaşma ve bir o kadar hızlı unutuş..
En sonunda şöyle diyoruz:
“insan. insan böyle değil midir zaten?”
.
Vittorini ile tanışmak ne güzeldi..
Gönül Çapan çevirisi, Melike Oran kapak çalışmasıyla..
"... insan bazen sağır olmaz, sadece duymaktan bıkmış olabilir. Böyle olunca da, hiç karşılık vermez kendisine söylenenlere. Ama bu gerçekten duymuyor demek değildir.”
Fil olmak, sadece
30 kısa bölümden oluşan ve yazarın bir sayfalık notuyla son bulan Fil, beni çok etkileyen kitaplar arasında yerini aldı. 20.yy İtalya'sının kırsal kesiminde yaşayan yoksul bir aile üzerinden dönemin ekonomik şartlarını okura tüm gerçekliği ile yansıtmayı başarmış Elio Vittorini. Aslında amacı sadece gerçekçilik akımına uygun eser vermekten ziyade toplumun bir kesiminin yaşama tutunmaktaki zorluğunu bizlere hissettirmek ve bu gerçekliği kendi varsıllığımızla ölçmek.
Fil lakablı yaşlı bir adam ve onun orta yaşlı kızı ve ailesinin çevresinde gelişen olaylar kitabın üst metni. Bu yaşlı adama fil demelerinin sebebi gençliğinde bir fil gibi çok güçlü olması ve el ayaktan düşene dek durmadan çalışması.
Zaten kitabın alt metinde vermek istedikleri mesaj da işte bu filin el ayaktan düşmesinden sonra başlıyor. Yıllarca yılmadan çalışan insanların, yaşlanınca hiçbir yere sığamaması ve ülkenin ekonomik şartlarının ailelerin parçalanmasına sebep olması en baskın konusu kitabın.
Şöyle bir düşününce bu ailenin yaşadığı o yoksulluğu ne yüzyıllar öncesinden farklı ne de şimdiden. Sanırım insanoğlunun aşmayacağı ya da aşamayacağı, belki de aşmayı istemeyeceği tek şey eşit ekonomik dağılım.
Çok güzel, su gibi akıp giden ve çok etki bırakan bir kitaptı.
Tavsiyemdir dostlar
Puan vermedi·120 syf.··
Beğendi
·2020 251. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 22 Aralık 2020 21:10
Elio Vittorini’nin Fil’i defalarca okumak için elime alıp, son anda bıraktığım bir kitaptı.Yıl bitmeden okumayı başardığım Fil’i iyi ki okumuşum.
İtalya’nın kırsal kesiminde geçen Fil, dönemin işsizliğini, perişanlığını yoksulluğunu bir aile üzerinden çok etkileyici bir şekilde anlatıyor.
Ailesinin Fil olarak nitelendirdiği yaşlı adam, düşkün, sessizliğe gömülmüş biridir.Gençliğinde ekmeğini taştan çıkaracak kadar güçlü olan adam, kızının hem övünç kaynağı hem de iştahı nedeniyle sürekli şikayet odağıdır.
Fil lakabını da bu yüzden yakıştırmışlardır yaşlı adama.
Kitabı okurken açlığı iliklerimde hissettim.Karahindiba çorbası da aklıma kazındı.
Yaşlılık çok zor yoksullukla birlikteyse daha da zor.
Çok etkileyici bir kitaptı Fil.
Yazar Hakkında
Elio VittoriniYazar · 3 kitap
Elio Vittorini (d. 23 Temmuz 1908 - ö. 12 Şubat 1966) İtalyan yazar ve romancı.
Cesare Pavese'nin de çağdaşı olan yazarın en bilinen (Anti-Faşist) eseri Sicilya Konuşmaları'dır. Bu yüzden kitabın yayınladığı yıl Faşist dikta tarafından hapse atılmıştır. Diktatörlük zamanında eserleri sık sık sansüre uğramış ve yayınlanamamıştır. İspanya'daki sivil savaşta Cumhuriyetçiler'i destekleyen yazılarından dolayı Ulusal Faşist Parti tarafından kovulmuştur. 1939 yılında Milan'a taşındı ve tekrar Faşist yönetim tarafndan sansürlenen Amerikan Edebiyat Antolojisi'ni hazırladı. 1942 yılında Benito Mussolini'ye getirdiği eleştiriler yüzünden suçlandı ve tekrar cezaevine atıldı. Daha sonra İtalyan Komünist Partisi'ne katıldı ve Faşistlere karşı başlatlan ve bunu Uomini e no adlı romanına da konu eden harekette (Resistenza italiana ya da sadece Resistenza) aktif rol oynadı. Ayrıca 1945 yılında Komünist gazete L'Unità'nın editörü oldu. Savaştan sonra kendini daha çok editörülüğe ve aralarında Italo Calvino ve Beppe Fenoglio'nun da bulunduğu genç İtalyan yazarların gelişimine adadı. Yazarlığı bırakmasına da yarım kalan eserlerine de son vermesine neden olacak olan Macar Devrimi'nde gelişen olaylar Vittorini'nin Komünizme olan inancını derinden sarstı. Bundan sonraki hayatı boyunca editörlüğe devam etti ve 12 Şubat 1966'da Milan'da hayata gözlerini yumdu.
