·
Okunma
·
Beğeni
·
5196
Gösterim
Adı:
Gazoz Ağacı
Baskı tarihi:
Mart 2005
Sayfa sayısı:
347
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789753632614
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Sabahattin Kudret Aksal (1920-1993), şairliği ve oyun yazarlığı yanında, çağdaş öykücülüğümüzün belki az yazmış, ama her yazdığında belli bir dil ve biçem kalitesini titizlikle korumayı bilmiş, alçakgönüllü ustası.

Ustalığı, öykülerinin önemli ödüller almasıyla da belgelenmiş durumda: Gazoz Ağacı ile 1955 Sait Faik Hikâye Armağanı'nı, Yaralı Hayvan ile 1957 Türk Dil Kurumu Sanat Armağanı'nı alan Aksal, 1985 yılında da "Vav'lar" adlı öyküsüyle ENKA ödülünü kazandı.

Dr. Arif Yılmaz'ın, yeni bulduğu kitaplaşmamış öyküleri ekleyip bütün yayımları karşılaştırarak hazırladığı notlarla zenginleştirdiği bu eleştirel basımda, Aksal'ın, 20 Haziran 1940'ta Servetifünun'da çıkan ilk öyküsü "Semtin Kahvesi"nden son yazdığına kadar, öykü alanındaki bütün verimi yer alıyor:
347 syf.
·5 günde·7/10
Kitapta en çok dikkatimi çeken nokta çok fazla virgül kullanılması oldu. Yani, çoğunlukla uzun cümlelerden oluşan tanımlamalar, betimlemeler vardı. Benim "tahmin oyunu" diye adlandırdığım; ne zaman yalnız kalsam kendi kendime oynadığım bir oyunu oynuyor yazar da sürekli olarak. Öyküler çoğunlukla kesin olaylara değil, tahminlere dayalı. Yüksek bir binadan yoldan geçen insanları incelediğinizi düşünün; her biri hakkında ne yaşadığına dair fikirler üretiyorsunuz; yanındaki insan kimdir, nereden gelip nereye gidiyor gibi. Ve neden mutlu olduğu, özellikle de bu konu hakkında tahminler yürütmekten hoşlanıyorsanız kitabı seveceğinize eminim. Zira en çok vurgulanan konu da buydu; insan ne kadar farklı koşullarda da en sıradan durumlarda da mutluluğu içinde duyabilir.
347 syf.
·Puan vermedi
Sözü uzatmadan bu kitap için şunu söyleyebilirim: "Gazoz Ağacı, küçük insanların hikayelerinden oluşuyor." Evet küçük insanlar... İstanbul'un kenar mahallelerine itilmiş insanlarını. Memuru, yalnızlığın son demlerinde yaşlı çiftleri, her gün rutin işine gidip gelen sıradan vatandaşlarını... Okurken orta ve alt sınıfın tüm insanlık biçimlerini ve duygularını görebilirsiniz öykülerde. Üzülür, sevinir, şaşırır, kızarsınız yer yer. Aksal'ın gözlem gücü hemen her sayfada kendini hissetirir.

Gazoz Ağacı nedir peki? Bir küçük insan da bu öyküde vardır. Her kağıt oyununda yenilen ve arkadaşlarına gazoz ısmarlayan Saim'in hikayesi. Saim'in aşkı, evliliği ve yine mahalleye dönüşü. Farklı hiçbir şeyi olmayan bu insanları, bu kadar başarıyla okutan yazarın kalemini de tebrik etmek, kimbilir belki bizim gibilere düşmez bile.

Öykülerin dili çok sade. Zaten cümleler de kimi yerde sadece tek bir sözcükten oluşuyor. Hemen hepsi gayet akıcı. Merak unsuru çok fazla yok ama bu durum öykülerde bir eksiklik olarak hissedilmiyor. Çünkü yazar, bu insanların merak edilecek hiçbir şeyinin olmadığı hissini serpiştiriyor sayfalara. " Bütün bu insanların, bu uzaktan hiçbir manası olmayan insanların durumlarını bilince bu meydan müthiş surette değişiyor."

Sabahattin Kudret Aksal'ı neden okumalıyız? Öncelikle onun müthiş gözlem gücünü görebilmek için. Böylesine dikkatli bir gözlemin yansıttığı hayatlar, pek tabi hepimizin yabancısı olmadığı bir hayat serüvenini anlatıyor...

İyi okumalar
347 syf.
·6 günde·Beğendi·8/10
Benim uzun zamandır okumak istediğim, okurken büyük zevk aldığım, Sait Faik severlerin de severek okuyacaklarını düşündüğüm güzel bir eser.
Hikayeler genel olarak 1940 ve 1950'li yılların İstanbul'undaki insanların sosyal hayatlarından izler taşıyor. Kahramanların hemen her öyküde sık sık uğrak verdiği; oturdukları mahallelerde, Fatih dolaylarında ya da Beyoğlu'nda bulunan kahvehanelere rastlamak mümkün. Hatta hikayelerin önemli bir kısmı buralarda geçiyor diyebilirim. Ayrıca eser İstanbul'un eski silueti hakkında da bilgiler veriyor..
Ben eseri genel olarak beğenerek okudum; yalnızca eserin beklediğimden uzun olması ve yazarın tüm öykülerinin tek kitapta toplanmış olması nedeniyle arka arkaya bu kadar hikayeyi okumak beni biraz sıktı açıkçası. Ama her şeye rağmen tavsiye edebileceğim güzel bir eser.
347 syf.
·2 günde·Puan vermedi
Avare insanların anlık yaşamları, aile içindeki sarsıntılar, yakınların ölümü, ihaneti, çocukluğunda ve ilerleyen yaşamında gözlemlediği olaylar hikayelerinin konusunu oluşturuyor.
347 syf.
·1 günde·Beğendi·8/10
Gazoz ağacı okuduğumda hem tebessum ettiğim hemde düşünmeye sevk olduğum bir kitap bir aşk hikayesi kitabın başında yer alıyor tabiki kitaba isimde burdan naks ediliyor
347 syf.
·Beğendi·9/10
Pek çok yazarın değindiği, gözlemlediği konuları kendine özgü usulüyle yazmış Sayın Aksal. Metaforlarına hayran kalmamak elde değil. Sıradan giden bir öykünün içe öyle bir paragraf yerleştiriyor ki tüm sıradanlık mükemmeliğe dönüyor. Kesinlikle okunmalı!
347 syf.
·2 günde
Öncelikle Yapı Kredi Yayınları'nın bastığı versiyon pek hoşuma gitmedi. "Gazoz Ağacı" ve "Yaralı Hayvan" hikâye kitapları, birkaç öyküyle beraber tek kitapta toplanmış. Daha anlaşılabilir olsun düşüncesiyle eserin dili bozulmuş ve 700 kadar kelime günümüzdeki hâline çevrilmiş (en azından 14.baskısı bu şekilde). Ve bu kelimeler de öyle eski kelimeler değil. Örneğin: "kentin" yerine "şehrin" yazılmış, "nedenini" yerine "sebebini" yazılmış, "kez" yerine "kadar" yapılmış. Çok gereksiz yere cidden. Her neyse.

Kitabın içeriğine geçecek olursak; maalesef, kitaba ismini veren Gazoz Ağacı öyküsü haricinde diğer hikâyeleri pek beğenemedim. Özellikle "Yaralı Hayvan"da geçen hikâyeleri başarısız buldum. Yazar nedense çoğu öyküsünde öyküyü tasarlama evresini de anlatmış hatta bununla yetinmeyip öyküyü anlatmamış bile. Hep bir yarım kalmışlık, hep bir gereksiz karakter ve tasvirlerle çevirli hikâyelerle süslemiş... Beklentimin altında kaldı.
347 syf.
·7/10
Kanımca edebi olarak güzel öyküler var. Lakin hemen hepsinde kasvetli bir hava , buruk , acıklı bir tad da mevcut. Belki yaşamı, tarzı böyleydi, bilemiyorum. Okunabilir, faydalanabilir, kanımca.
347 syf.
·Beğendi·Puan vermedi
1954 yılında yayınlanan Gazoz Ağacı,  Sait Faik Hikaye Ödülü’nü almıştır. Avare insanların anlık yaşamları, aile içindeki sarsıntılar, yakınların ölümü, ihaneti, çocukluğunda ve ilerle­yen yaşamında gözlemlediği olaylar hikayelerinin konusunu oluşturur. 
347 syf.
·Beğendi·8/10
Değişik öykülerden oluşan, toplumun farklı kesimlerinin başından geçen, bizden hikayeler. Her şey insana ait.. sevgi, nefret, aşk, ayrılık hatta ölüm bile.
347 syf.
·3 günde·9/10
İçerdiği hikayelerle beni çok etkiledi ve çok hoşuma gitti. Okumanızı tavsiye ederim. İyi okumalar..
Ah bu gerçekleşmemiş istekler, niyetler ne zaman nasıl tepeceği belli olmayan bir ukde gibi siner insanın içine.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Gazoz Ağacı
Baskı tarihi:
Mart 2005
Sayfa sayısı:
347
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789753632614
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Sabahattin Kudret Aksal (1920-1993), şairliği ve oyun yazarlığı yanında, çağdaş öykücülüğümüzün belki az yazmış, ama her yazdığında belli bir dil ve biçem kalitesini titizlikle korumayı bilmiş, alçakgönüllü ustası.

Ustalığı, öykülerinin önemli ödüller almasıyla da belgelenmiş durumda: Gazoz Ağacı ile 1955 Sait Faik Hikâye Armağanı'nı, Yaralı Hayvan ile 1957 Türk Dil Kurumu Sanat Armağanı'nı alan Aksal, 1985 yılında da "Vav'lar" adlı öyküsüyle ENKA ödülünü kazandı.

Dr. Arif Yılmaz'ın, yeni bulduğu kitaplaşmamış öyküleri ekleyip bütün yayımları karşılaştırarak hazırladığı notlarla zenginleştirdiği bu eleştirel basımda, Aksal'ın, 20 Haziran 1940'ta Servetifünun'da çıkan ilk öyküsü "Semtin Kahvesi"nden son yazdığına kadar, öykü alanındaki bütün verimi yer alıyor:

Kitabı okuyanlar 262 okur

  • Yusuf Umut
  • Meral ekşi
  • Berem demir
  • piktobet
  • ahmed rauf
  • İslim Kaplan
  • rumeysa çakır
  • OYA ARDIÇ
  • Erkam
  • M. Ağca

Yaş gruplarına göre okuyanlar

0-13 Yaş
%1.8
14-17 Yaş
%9.1
18-24 Yaş
%30.9
25-34 Yaş
%34.5
35-44 Yaş
%9.1
45-54 Yaş
%10.9
55-64 Yaş
%1.8
65+ Yaş
%1.8

Cinsiyetlerine göre okuyanlar

Kadın
%56.8
Erkek
%43.2

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%13 (9)
9
%10.1 (7)
8
%26.1 (18)
7
%21.7 (15)
6
%17.4 (12)
5
%8.7 (6)
4
%0
3
%1.4 (1)
2
%0
1
%1.4 (1)