Adı:
Gazoz Ağacı
Baskı tarihi:
Mart 2005
Sayfa sayısı:
347
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789753632614
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Sabahattin Kudret Aksal (1920-1993), şairliği ve oyun yazarlığı yanında, çağdaş öykücülüğümüzün belki az yazmış, ama her yazdığında belli bir dil ve biçem kalitesini titizlikle korumayı bilmiş, alçakgönüllü ustası.

Ustalığı, öykülerinin önemli ödüller almasıyla da belgelenmiş durumda: Gazoz Ağacı ile 1955 Sait Faik Hikâye Armağanı'nı, Yaralı Hayvan ile 1957 Türk Dil Kurumu Sanat Armağanı'nı alan Aksal, 1985 yılında da "Vav'lar" adlı öyküsüyle ENKA ödülünü kazandı.

Dr. Arif Yılmaz'ın, yeni bulduğu kitaplaşmamış öyküleri ekleyip bütün yayımları karşılaştırarak hazırladığı notlarla zenginleştirdiği bu eleştirel basımda, Aksal'ın, 20 Haziran 1940'ta Servetifünun'da çıkan ilk öyküsü "Semtin Kahvesi"nden son yazdığına kadar, öykü alanındaki bütün verimi yer alıyor:
Kitapta en çok dikkatimi çeken nokta çok fazla virgül kullanılması oldu. Yani, çoğunlukla uzun cümlelerden oluşan tanımlamalar, betimlemeler vardı. Benim "tahmin oyunu" diye adlandırdığım; ne zaman yalnız kalsam kendi kendime oynadığım bir oyunu oynuyor yazar da sürekli olarak. Öyküler çoğunlukla kesin olaylara değil, tahminlere dayalı. Yüksek bir binadan yoldan geçen insanları incelediğinizi düşünün; her biri hakkında ne yaşadığına dair fikirler üretiyorsunuz; yanındaki insan kimdir, nereden gelip nereye gidiyor gibi. Ve neden mutlu olduğu, özellikle de bu konu hakkında tahminler yürütmekten hoşlanıyorsanız kitabı seveceğinize eminim. Zira en çok vurgulanan konu da buydu; insan ne kadar farklı koşullarda da en sıradan durumlarda da mutluluğu içinde duyabilir.
Benim uzun zamandır okumak istediğim, okurken büyük zevk aldığım, Sait Faik severlerin de severek okuyacaklarını düşündüğüm güzel bir eser.
Hikayeler genel olarak 1940 ve 1950'li yılların İstanbul'undaki insanların sosyal hayatlarından izler taşıyor. Kahramanların hemen her öyküde sık sık uğrak verdiği; oturdukları mahallelerde, Fatih dolaylarında ya da Beyoğlu'nda bulunan kahvehanelere rastlamak mümkün. Hatta hikayelerin önemli bir kısmı buralarda geçiyor diyebilirim. Ayrıca eser İstanbul'un eski silueti hakkında da bilgiler veriyor..
Ben eseri genel olarak beğenerek okudum; yalnızca eserin beklediğimden uzun olması ve yazarın tüm öykülerinin tek kitapta toplanmış olması nedeniyle arka arkaya bu kadar hikayeyi okumak beni biraz sıktı açıkçası. Ama her şeye rağmen tavsiye edebileceğim güzel bir eser.
Gazoz ağacı okuduğumda hem tebessum ettiğim hemde düşünmeye sevk olduğum bir kitap bir aşk hikayesi kitabın başında yer alıyor tabiki kitaba isimde burdan naks ediliyor
Sıcak, samimi ve özen gösterildiği belli olan bir üsluba sahip öyküler var içinde. 1950li yılların İstanbul'undan kareleri gözünüzün önüne getiriyor, insanlar arası iletişim üzerine düşündürüyor, günümüzde kaybolan ve kaybolmaya yüz tutmuş bazı değerlere dokunuyor. Okurken epey keyif aldım.
Kanımca edebi olarak güzel öyküler var. Lakin hemen hepsinde kasvetli bir hava , buruk , acıklı bir tad da mevcut. Belki yaşamı, tarzı böyleydi, bilemiyorum. Okunabilir, faydalanabilir, kanımca.
1954 yılında yayınlanan Gazoz Ağacı,  Sait Faik Hikaye Ödülü’nü almıştır. Avare insanların anlık yaşamları, aile içindeki sarsıntılar, yakınların ölümü, ihaneti, çocukluğunda ve ilerle­yen yaşamında gözlemlediği olaylar hikayelerinin konusunu oluşturur. 
İçerdiği hikayelerle beni çok etkiledi ve çok hoşuma gitti. Okumanızı tavsiye ederim. İyi okumalar..
Uzun zaman önce okumuştum ve beğenmiştim o zaman tarzıma uygun olmadığındandır sanırım bir daha okumayı düşünüyorum çünkü kitap bana şu an çok güzel geliyor.
Ah bu gerçekleşmemiş istekler, niyetler ne zaman nasıl tepeceği belli olmayan bir ukde gibi siner insanın içine.
İnsanların benden uzaklaşırken alıp götürdükleri, yaklaşırken de getirmedikleri bir şey vardı ki adını bulabilmek için neler vermezdim.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Gazoz Ağacı
Baskı tarihi:
Mart 2005
Sayfa sayısı:
347
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789753632614
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Sabahattin Kudret Aksal (1920-1993), şairliği ve oyun yazarlığı yanında, çağdaş öykücülüğümüzün belki az yazmış, ama her yazdığında belli bir dil ve biçem kalitesini titizlikle korumayı bilmiş, alçakgönüllü ustası.

Ustalığı, öykülerinin önemli ödüller almasıyla da belgelenmiş durumda: Gazoz Ağacı ile 1955 Sait Faik Hikâye Armağanı'nı, Yaralı Hayvan ile 1957 Türk Dil Kurumu Sanat Armağanı'nı alan Aksal, 1985 yılında da "Vav'lar" adlı öyküsüyle ENKA ödülünü kazandı.

Dr. Arif Yılmaz'ın, yeni bulduğu kitaplaşmamış öyküleri ekleyip bütün yayımları karşılaştırarak hazırladığı notlarla zenginleştirdiği bu eleştirel basımda, Aksal'ın, 20 Haziran 1940'ta Servetifünun'da çıkan ilk öyküsü "Semtin Kahvesi"nden son yazdığına kadar, öykü alanındaki bütün verimi yer alıyor:

Kitabı okuyanlar 123 okur

  • çalıkuşu
  • Bahar ÇELIK
  • Aycan
  • Zeliha KRAL
  • pessoa*
  • Simay
  • Ali Aktaş
  • hiekinci
  • Ömür Hanım
  • Bibliosmia

Yaş gruplarına göre okuyanlar

0-13 Yaş
%1.8
14-17 Yaş
%9.1
18-24 Yaş
%30.9
25-34 Yaş
%34.5
35-44 Yaş
%9.1
45-54 Yaş
%10.9
55-64 Yaş
%1.8
65+ Yaş
%1.8

Cinsiyetlerine göre okuyanlar

Kadın
%56.8
Erkek
%43.2

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%11.1 (4)
9
%11.1 (4)
8
%30.6 (11)
7
%36.1 (13)
6
%2.8 (1)
5
%5.6 (2)
4
%0
3
%2.8 (1)
2
%0
1
%0