Gülden Kale Düştü

7,2/10  (5 Oy) · 
19 okunma  · 
5 beğeni  · 
538 gösterim
İlk romanı Yağmur Hüznü'yle edebiyat çevrelerinin dikkatini çeken ve 1998 Orhan Kemal Roman Ödülü'nü alan Ahmet Karcılılar, Gülden Kale Düştü adlı romanıyla ikinci kez okurların karşısına çıkıyor. Gülden Kale Düştü, küçüldükçe daha da karmaşık hale gelen dünyaya bir Anadolu kentinden bakıyor. Roman, modern hayatın karmaşasından sıkılıp kendi kozasına çekilerek yalnızlığı tercih eden bir yazarın, kimi zaman yaşama bakışını, kimi zaman da anlattığı metinlerliyle desteklenen polisiye bir kurgu içeriyor. Ayrıldığı eşinin intihar mı, cinayet mi olduğu belirsiz ölümüyle başlayan ve yazarın sorgulanmasıyla devam eden olay örgüsünün yanı sıra aşk, cinsellik, sadakat ve ihanetin değişen anlamları sorgulanıyor. Gülden Kale Düştü'de Ahmet Karcılılar, yalın bir dil ve anlatımla okuru, beklemediği şaşırtıcı bir -sona ya da başlangıca- götürüyor. (Arka Kapak)
  • Baskı Tarihi:
    2000
  • Sayfa Sayısı:
    204
  • ISBN:
    9756719079
  • Yayınevi:
    Doğan Kitap
  • Kitabın Türü:

Genç yaşta okuduğum icin mi bilmiyorum , bir erkeğin kalbinden ve kaleminden ihanetin acısını satır satır okumak beni gerçekten altüst etmişti o dönem ..
Hala ezberimde olan çok fazla cümlesi vardır kitabın ..

" Sen gidince iki kişi oldum; biri sakin emin güvenli diğeri korkak huysuz Ve kıskanç ..
Kendimle olduğumda sakin başkalarıyla olduğumda tam aksiydim."

"Seninle oynadığımıza benzer oyunlar oynadim onlarla ..
Yemek yerken , sarap içerken hep seninle olduğumu düşündüm .Onlara dokunduğumda sana dokundum onları optugumde seni öptüm "

lokman fındık 
06 Oca 2016 · Kitabı okudu · 1 günde · Beğendi · Puan vermedi

Karmaşık ve iç içe hersey bazen hikayenin içinde hikaye bazen de düşün içinde düş yinede güzel . Sonunda ise başında vermiş olduğu izlenimleri farklı kılıyor

Kitaptan 6 Alıntı

Sen gidince iki kişi oldum.
Biri huzurlu, sakin, güvenli ve emin
diğeri aksi, hırçın, içten pazarlıklı, kıskanç ve güvensiz.
Biri ben kaldım, birini senin yerine koydum. bazen biri oldum, bazen diğeri ama hiç ikisi birden olmadım.
Kendimle kaldığımda huzurlu, başkalarıyla olduğumda aksiydim ..

Gülden Kale Düştü, Ahmet KarcılılarGülden Kale Düştü, Ahmet Karcılılar

"Sen gidince hücremin duvarlarını yıktım. Çırılçıplak ortada durdum ki isteyen herkes gelsin...
Geldiler.... Duvarsız bir mabette toplanan, bilinmeyen bir mezhebin dervişleri gibi toplandılar çevreme. İçlerinde sahte aşkları bile olmayan yalnızlar vardı. Çevresindeki kalabalığa aldırmayan , hep yalnız olduğunu bilenler vardı.Acılarını gömüp gelenler, yaralarını yalayanlar, yaralanacaklarını bilenler de vardı. Yola yeni çıkanlar,yolun sonuna gelmişler vardı. Seninle oynadıklarımıza benzer oyunlar oynadım onlarla. Yemek yerken, şarap içerken, el ele dolaşırken, kendime bile hissettirmeden hep seninle olduğumu düşündüm. Onları kıskandığımda seni kıskandım. Onlarla seviştiğimde seninle seviştim."

Gülden Kale Düştü, Ahmet KarcılılarGülden Kale Düştü, Ahmet Karcılılar

Her şey biter.
Su taşı bitirir,
güneş suyu.
Zaman güneşi bitirir,
aşk zamanı.
Söz aşkı bitirir,
ben sözü...

Gülden Kale Düştü, Ahmet KarcılılarGülden Kale Düştü, Ahmet Karcılılar

Sana sürekli "Seni seviyorum" demezdim, ama sevdiğimi bilirdin. Öyle sanırdım. Bu yüzden gittin; bunu çokça söyleyenlere inandığın için. Bu kadar kutsal bir sözü kolaylıkla söyleyebilenlere inandığın için.
Sana, seni sevdiğimi söylemek, kendimi sevdiğimi söylemek kadar kutsaldı çünkü. Sen de anlamışsındır sanırım, ne kadar çok söylersen, o kadar kolay gidiyorlar...!

Gülden Kale Düştü, Ahmet KarcılılarGülden Kale Düştü, Ahmet Karcılılar

Ben de isterdim aşklar hiç bitmesin.
İsterdim ki bir dudağa değdiğinde dudaklarımız, artık başka dudağa değmesin.
Ellerimiz başka eller tutmasın, gözlerimiz başka gözlere bakmasın.
İsterdim ki akıllarımıza başka akıllar, bedenlerimize başka bedenler düşmesin.
isterdim ki biri öldüğünde, diğeri "sen öldüğünde ben öldüm, biliyorsun" desin, "hiç düşünme sevgilim, çok kolay olacak" desin. isterdim ki bunları bu kadar kolay söyleyebilenler, diğeri öldüğünde bir nefes dahi alamasın ..

Gülden Kale Düştü, Ahmet KarcılılarGülden Kale Düştü, Ahmet Karcılılar

''Ölum mü istediğim bilmiyorum ,hayır bilmiyorum. Degil aslında ,yine okumak, yine yazmak, gökyüzüne bakmak en çok da denize girmek istiyorum. Keske yaz olsaydı...

Bazen yaşamaya zaman ayıramayacak kadar yorgun ve yoğun hissediyorum.Sessizlik ve boşluk istiyorum ama yaşarken bu mümkün değil.
Yemek , içmek, giyinmek, yürümek, tuvalete gitmek, para kazanmak gerekiyor. Bunlari yapmak istemiyorum, hiçbir şey istemiyorum. Boyle zamanlarda kendimi ölüme çok yakın hissediyorum. Komik olan ne biliyor musun? Buna rağmen olmadık şeyler düşünüyorum. Saçlarımı boyamak, kulağıma bir delik daha açmak ya da yeni giysiler almak gibi.
Bir tabancayla çok kolay olurdu intihar etmek. Dusunecek ,pişman olacak, geri dönecek zaman kalmazdı...
İlac ya da jilet "dikkat çekmeye çalışıyorum, ilgi istiyorum," demek zaten. Bunu hiç kimseye ulaşamayacağın bir yerde yapmazsan geri dönecek bol bol vaktin var.

Belki ölmeliyim. Belki sana yeniden kavuşabileceğime dair umut taşıyan tüm gemileri yakmalıyım.Kendimi asla bağışlayamayacağım şeyler yapmalıyım ki senin de beni bağışlamayacağından emin olabileyim. Gunaha batmalıyım, hatalar yapmalıyım, belki tanımadığım o kadına tamamen teslim etmeliyim bedenimi, onu çağırıp o olmalıyım belki.''

Gülden Kale Düştü, Ahmet KarcılılarGülden Kale Düştü, Ahmet Karcılılar