Günce 1953-1955

0,0/10  (0 Oy) · 
4 okunma  · 
0 beğeni  · 
366 gösterim
"Ölüm ne kadar birdenbire olursa olsun, şaşırtmıyor insanı. Herhalde beni şaşırtmıyor. 'İnanamıyorum öldüğüne' diyenleri anlamıyorum, ölen kim olursa olsun,
ben inanıyorum öldüğüne. Ben asıl yaşamağa şaşıyorum, yaşamağa inanamıyorum. Ciğerlerimizin, yüreğimizin işlemesi, bu güzelim yeryüzünü görmemiz, işitimemiz,
koklamamız doyulmaz bir mucize değil mi? 'Mucize' diye baktığımız bir halin kesilivermesine şaşılacak, inanılmayacak ne var?"

Nurullah Ataç Türk eleştirisine dürüstlüğü, içtenliği, gösteride uzak yalın bir anlatımla düşünceyi düpedüz söyleyebilme tutarlığını getirdi. Ne büyük sözlerin ardında düşüncesini gizledi ne de bilmediği bir konuda bilgiçlik tasladı.

Nurullah Ataç'ın Günce'sini okumak sevimli, aksi, heyecanlı, öfkeli, bilge, kendiyle barışık bir amcayla yolculuk etmeye benziyor.

Kitaptan 8 Alıntı

Belkin 
20 Tem 23:03 · Kitabı okudu · Puan vermedi

herkes perdeleri çeker geceleri,
benim perdelerim, benim pencerelerim yok ki.

Günce 1953-1955, Nurullah AtaçGünce 1953-1955, Nurullah Ataç
Belkin 
20 Tem 23:16 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Doğrusunu isterseniz. anlaşılacak bir şey yok ta onun için anlaşılmıyor..

Günce 1953-1955, Nurullah AtaçGünce 1953-1955, Nurullah Ataç
Belkin 
20 Tem 23:07 · Kitabı okudu · Puan vermedi

evinizin önüne
her gün kayıp bir yüz
sen gideli ne kadar değiştim
çagırır durur beni.

Günce 1953-1955, Nurullah AtaçGünce 1953-1955, Nurullah Ataç