1000Kitap Logosu
Güneşi Uyandıralım

Güneşi Uyandıralım

Okuyacaklarıma Ekle
TAKİP ET
8.4
5,4bin Kişi
20,7bin
Okunma
5,4bin
Beğeni
85,6bin
Gösterim
280 sayfa ·
Tahmini okuma süresi: 7 sa. 56 dk.
Basım
Türkçe · Türkiye · Can Yayınları · 18 Şubat 2018 (İlk yayınlanma: 1995) · Karton kapak · 9789750725050
Orijinal adı
Vamos Aquecer O Sol
Diğer baskılar
Güneşi Uyandıralım
Güneşi Uyandıralım
Güneşi Uyandıralım
Güneşi Uyandıralım
Güneşi Uyandıralım
Güneşi Uyandıralım
"Şeker Portakalı"nın sevimli, küçük kahramanı "Zeze", işte yine karşınızda. Gözlerinin içi yine ışıl, ışıl, yüreği yine sevgi dolu. Ama hüzünleri, biraz daha büyümüş bir çocuğun hüzünleri. Küçüklüğündeki küçük "Şeker Portakalı" yok, ama bu kez de yüreğinde sevgili kurbağa'sı var. Zengin ve aşırı alıngan bir aile onu evlat edinmiştir. Ama Zeze, babalığının iyi niyetli davranışlarına bir türlü karşılık verememektedir. Evdeki tek dostu, aşçı Dadada'dır. Bir de düşlerindeki, yeri hiçbir zaman doldurulamayacak olan, yüreğine sokulup yerleşen kurbağa'sı ve filmlerde görerek gerçek babasının yerine koyduğu ünlü Fransız şarkıcı ve oyuncu Maurice Chevalier vardır. Çok parlak bir öğrencidir Zeze. Şimdi ergenlik dönemindedir; sinirlidir, huysuzdur. Üstelik sırılsıklam aşıktır. Şeker Portakalı'nın devamı olan Güneşi Uyandıralım'ı da çok seveceğinizi biliyoruz. Bu kitabın da devamı var: Delifişek. O kitapta Zeze'yi daha da büyümüş bulacak, artık onun delikanlılık serüvenlerini izleyeceksiniz. (Arka Kapak)
8.4
10 üzerinden
5,4bin Puan · 726 İnceleme
güler k.
Güneşi Uyandıralım'ı inceledi.
280 syf.
·
8 günde
·
9/10 puan
Bu da benden Zeze' ye....
Kitabın adı " Güneşi Uyandıralım " ama " Büyükler güneşi uyandırmayı bilmez." demişti Zeze kitabın sonunda. Haklı da aslında; biz büyükler çocukların güneşini çaldık, karanlıklara çağ açıp onları fenersiz bıraktık. Şimdi güneş nasıl uyandırılır nerden bilelim?... Şeker Portakalı kitabının devamı olan kitabımız Zeze ' nin son çocukluk ve ilk ergenlik maceralarını yine Zeze' nin o kendine has hüznüyle, yüreğinize dokunarak anlatıyor. Zeze yine yaramaz ve yine hayalperest... Hayatın kazdığı karanlık çukurlardan hayalleriyle çıkmaya çalışırken gerçeklerin acımasız soğuğunda üşüyen bir çocuk. Gerçek hayatta bulamadığı sevgiyi, yine bu kitapta da hayali arkadaşlarında- Cururu kurbağası ve bir şarkıcı olan Maurice- arıyor. Özellikle hayallerinde baba karakteri yerine koyduğu Maurice ile ilgili olan bölümler bir babanın insan hayatına neler katacağı yada hayatından neleri çalacağının kanıtı gibi. Bir çocuğun başını okşayıp, yanağına sıcak bir öpücük kondurup iyi geceler dileyen bir babası varsa dünya hazineleri onun önünde demektir. Aslında kitap hakkında uzun uzun anlatacaklarım yok; çocuk olan, çocuk kalan tüm yürekler severek okuyacak, kendilerine dersler çıkarıp yavrularına en güzel miras olarak sevgi bırakacaklarına bir kez daha iknâ olacaklardır. Benim asıl yazacaklarım, asıl cümlelerim Zeze' ye ve yeryüzündeki tüm Zezelere.... Ah benim küçük Zezem hani birgün " Çok mutsuz bir çocuğum ben" demiştin ya; Şimdi sana bir sır vereyim Zeze artık büyükler de çok mutsuz. Mutluluğa giden yollarımızı kaybettik galiba. Uyandıramadık içimizde karanlıkta boğulan umut güneşini, veremedik can suyunu, yeşertemedik yeniden... Azıcık gözünü açacak olsa "kapat" diyerek karanlığımıza itti bilmediğimiz kanlı eller. Şimdi gel desem sana, kırılan kanatlarımızı saralım, yaralarımıza güneşin umut ışıklarından merhem yapalım desem mutlu olur musun? Rüzgarlarda koşup, bulutlarda uyuyup, yağmurlarda yıkanalım. Birazda biz yukarılardan bakalım bu dünya denen küflü manzaraya. Yeni pencereler açalım hayatımıza, güvercinler salalım barışa ve ağlamayan çocuklara... Var mısın uçurtmalar uçuralım sevdaya; rengârenk, kocaman tıpkı çocuk yüreği gibi Zeze, senin yüreğin gibi.... Ama hâlâ ağlayan çocuklar var Zeze. Dağlarına kuşlar aç gezmesin diye buğday serpilen ümmetin çocukları açlıktan ağlıyor Zeze. Onların da kalpleri senin gibi acıyor, acıkıyor; hem sevgiye hem ekmeğe.... Biliyorum Zeze, bütün yaramazlıkların hayallerinin büyüklüğündendi; anlamadık, anlamadılar seni. Çünkü bizim ufuklarımız seninkine yaklaşmadı, birleşmedi çizgimiz aynı derinliklerde. Biz sığ sularda yüzerken, sen engin denizlere kulaç açtın. Bilemedik özgür olma fikrinin seni yaktığını, hissedemedik... Aynı yangını biz içimizde yakıp, güneşimizi uyandıramadık. Gözlerimizle birlikte gönüllerimizde gaflet uykusunda. Aralıklardan gördüğümüz hiçbir gerçek silkinip uyandırmadı bizi.... Bu çağ kötü Zeze, bu çağ zulüm, bu çağ ölüm kokuyor. Parayla satın aldığımız zevklerimizi, para için satıyoruz şimdilerde. Zalimler çocuk kanıyla gideriyor susuzluklarını. Toprağı kanla suluyoruz Zeze. Yağmurlar bile bereketini çekti üzerimizden. Başaklar yangın yeri, tarlalar çatlak... Ayakları çıplak çocuklar aldı yağmurlarımızı. Ama biz hâlâ uyanmadık Zeze. Uykunun sorumsuz tatlılığı nefsimizi okşuyor, acı tatların dilimize değmesinden çok korkuyoruz. Gözümüz hep başka yüreklerde, kendi gönlümüz yalnızlıkta ziyan. Cucuru kurbağamiz yok bizim gelip gönlümüze oturan, bizi yatıştıran, bizi insan olmaya yaklaştıran. Kalp odalarımız zindan,karanlık, girdap...Merhamet, paylaşmak, anlamak, sevmek alıp başlarını kaçmışlar...Bencillik kök salmış içimize, söküp atamıyoruz ne gam.... Çocukların ellerinden önce sokakları, meyve bahçelerini çaldık. Koşacak bir parça toprakları yok artık. Şimdi de saflıklarını, masumluklarını, hayallerini çalıp ufuksuz bırakıyoruz. Korku salıyoruz kalplerine sokağa çıkarken bile. Cümlelerimizden zehir akıyor ; " Kimseye güvenme anneciğim, kimseye yaklaşma..." En büyük kötülüğü insan insana etti Zeze, ötesi boş, dipsiz... Diyeceğim o ki Zeze yalnız değilsin. Yalnız kalabalıklarda yürüyor hepimizin ayakları. Hepimizin kalbi sıkılan ellerimiz arasında nefes almaya çalışıyor, bir yudum ferahlamak için. Ama yok Zeze olmuyor. Ciğer dolusu nefeslerimiz yok , kenarda köşede hep bir gam...Bu çağın imtihanı bu Zeze; herşey var, huzur yok, güven yok, mutluluk ve dahi "İNSANLIK " yok.... Sen benim kalemi elime yeniden alışım, çocukluğumun yüreğime değen yanısın... Sen de dünya da sevgiyle kalın Zeze... Hergün güneş doğsa da ufuktan, biz her gece kendi güneşimizi yakalım... Ve bir tek mutluluk kalsın tüm çocuklara.....
Güneşi Uyandıralım
Okuyacaklarıma Ekle
1
73
Sena Gümüş
Güneşi Uyandıralım'ı inceledi.
280 syf.
·
6 günde
·
Beğendi
·
8/10 puan
Yüreği sevgi dolu Zeze; Güneşi uyandıralım kitabında karşımıza bir ergen olarak çıkıyor. Şeker portakalı fidanı yok onun yerine ”Adam” isminde sevimli bir kurbağası var. Kurbağasını yüreğinde taşıyor. Şeker portakalı kitabında ki tadı bu kitabında bulamadım ama Zeze'nin haylazlıkları ile çok eğlendim. Zeze sırılsıklam aşık aşkını okuduğumuz satırlarda aşkın en çok yüreği sevgi, iyilik dolu insanlara yakıştığını bir kes daha görüyoruz. Büyükler güneşi uyandırmayı bilmezler. Öyleyse Tanrı'nın iyiliği, yarın olur da, güneşi uyandırıverir. Tüm dingin sonsuzluk için yaptığı gibi. Önemi yok, kendim için şarkı söylemeyi sürdüreceğim, çünkü ne mutlu bana ki hâlâ pişmanlık sözcüğünün ne anlama geldiğini biliyorum. Ne mutlu sana Zeze pişmanlık sözcüğünün ne anlama geldiğini bilmeyen katran karası kalplere inat senin gibi güzel yürekli çocuklar hep olsun. Zeze’nin haylazlıklarına gülmemek elde değil.
Güneşi Uyandıralım
Okuyacaklarıma Ekle
34
Dilan
Güneşi Uyandıralım'ı inceledi.
280 syf.
·
4 günde
·
Puan vermedi
Bu kitap, ilk kitap olan Şeker Potakalı kadar duygusal değil. Ama bu kitapta da bir çocuğun hayal gücünün büyüklüğünü, eğlenceli maceraları, sonuna doğru da hafif bir hüznü bulacaksınız. Keyifli bir okuma oldu. İlk kitabı okuyanlar zaten beğenecektir. Okumayanlara Zeze'yi sırasıyla okumaları tavsiye olunur.
Güneşi Uyandıralım
Okuyacaklarıma Ekle
22
Tarık T.
Güneşi Uyandıralım'ı inceledi.
280 syf.
·
9 günde
·
Beğendi
·
10/10 puan
Kitapta;Zeze'nin evlat edinilişinden sonraki hayatının ve ergenlik döneminin anlatılıyor. Bu kez içsel konuşmalarını yüreğine giren bir kurbağa ve babası yerine koyduğu şarkıcı Maurice ile sürdürüyor. Zeze'nin hayal dünyası çok geniş bu hayaller onun yapmış olduğu yaramazlıklarla süsleniyor. Portugası yoktur ama bu kez de Peder Fayolle vardır. Bir çok kez Zeze yi kurtarmıştır ve ona defalarca yardım etmekten çekinmemiştir. Zeze'nin düşleri ve yaşamın gerçekliğinin birleştiği kitap.
Güneşi Uyandıralım
Okuyacaklarıma Ekle
22