Güvercinler Gittiğinde

6,6/10  (5 Oy) · 
8 okunma  · 
2 beğeni  · 
247 gösterim
"İç savaştan bugüne İspanya'da yayımlanan en güzel roman."
-Gabrıel García Márquez, El País, 1983-

Pek çok dile çevrilen, çevrildiği her dilde büyük beğeni toplayan bir modern klasik.

1930'lu yılların Barcelona'sında, tarihin sancılı bir döneminde hayat, basit ve sıradan bir varoluşa tutunmaya çalışan Natàlia'nın müthiş ayrıntılı dilinden anlatılıyor.

Natàlia bu canlı, dokunaklı anlatısıyla Madam Bovary ve Anna Karenina'dan sonra dünya edebiyatına kazandırılmış en büyük kadın karakterlerden birisi olmuştur.
  • Baskı Tarihi:
    Ağustos 2016
  • Sayfa Sayısı:
    224
  • ISBN:
    9789944494892
  • Çeviri:
    Suna Kılıç
  • Yayınevi:
    Alef
  • Kitabın Türü:
Esengül 
27 Oca 00:43 · Kitabı okudu · 3 günde

Yazarının 'Şiddetle iddia ediyorum, Güvercinler Gittiğinde bir gıdım duygusallık içermese de her şeyden çok bir aşk romanıdır.' sözleriyle tanımladığı eserinin kadın karakteri Natàlia, Anna Karenina ve Madam Bovary'nin ardından dünya edebiyatına kazandırılmış en büyük kadın karakterlerinden biri olduğu ileri sürülüyor.

Kitabı okuduğum süre içerisinde bu karakterin peşine düşüp onun farkını fark etme hissine kapıldım.

Evet, düşününce bir aşk romanı bu kitap. Bir meydanın ortasında başlayan tanışma hikayesi, ardından evlilik... Ve evlilik süreci içerisinde Natàlia'nın tüm tahlil, tasvirleri dikkate değerdi benim gözümde.

Onun bir başınalığı, hayatı anlamlandırma çabası, güvercinlerle olan ilişikliği... Tüm psikolojisi dinamik bir yapıdan biraz uzak, hafif hareketli ilerliyor. Kimi noktalarda ruhunu tanımlayamadığım anlar olsa da onun içindeki mücadeleye hayran kaldım diyebilirim. Bazı durumlar adına riskleri göze almayı seven biri.

Madam Bovary ve Anna Karenina karakterleriyle kıyaslayacak olursam onların yaşam biçimi, psikolojileri ve sonlarından farklı bir özgünlüğü var Natàlia'nın hayatının.

Natàlia'nın yanı sıra ilk eşi Quimet'in de farklı kişilik özelliklerinin yanı sıra ilginç, bir o kadar da iğrenç huylarının da olması Natàlia'nın hayatının tepetaklak olmasında ilk etken olduğu için bu aşamada yazarının feminist kalemi baskınlaşıyor ve kadın karakteri üstün konuma çıkarıyor. İlginç ki yazar, kitabının sonlarına doğru erkeği mükemmelleştirerek hayatı yaşanılır kılıyor.

Kitabın bir yönü de daima sevdiğim özellik olan varoluş sancılarının sıkıntısı. Bunu da elbette ki yazar yansıtabilmiş. Natàlia'nın içindeki sızılar, gücü, fedakarlığı, ne istediğini bilmesi... Kesinlikle edebiyata kazandırılmış güçlü kadın karakterlerden biri.

Kimi zaman okurken sıkıldığımı, anlatım bozukluklarının verdiği rahatsızlığı gözardı ederek kitabı beğendim. Kütüphaneden alırken biraz tereddütlüydüm, ya arka kapağındaki izlenimi vermezse diye. Okuduktan sonra tereddümün yersiz olduğunu fark ettim.

Güvercin kokusu bir süre boyunca zihnimden çıkmayacakmış gibi.

Kitaptan 5 Alıntı

Elçin 
13 Eki 2017 · Kitabı okudu · 6/10 puan

Bazı şeyler vardır ki hiç söylenmemesi daha iyidir, bilhassa bazı anlarda...

Güvercinler Gittiğinde, Merce RodoredaGüvercinler Gittiğinde, Merce Rodoreda
Elçin 
11 Eki 2017 · Kitabı okudu · 6/10 puan

Bir kedinin yaşadığı gibi yaşıyordum: Bir aşağı bir yukarı, kâh kuyruk aşağıda kâh kuyruk dimdik, şimdi yemek vakti, şimdi uyku vakti; tek farkla, kedilerin yaşamak için çalışması gerekmez.

Güvercinler Gittiğinde, Merce RodoredaGüvercinler Gittiğinde, Merce Rodoreda
Esengül 
26 Oca 21:17 · Kitabı okudu · İnceledi

"... kimseye bir kötülüğümüz dokunmuyordu ve kimse bizi sevmiyordu."

Güvercinler Gittiğinde, Merce Rodoreda (Sayfa 153 - İlk Baskı, Haziran 2016, Alef Yayınları)Güvercinler Gittiğinde, Merce Rodoreda (Sayfa 153 - İlk Baskı, Haziran 2016, Alef Yayınları)
Esengül 
26 Oca 23:32 · Kitabı okudu · İnceledi

"Senyora Enriqueta bana pek çok hayatımız olduğunu söylemişti, birbirlerine bağlanmış hayatlar, fakat bir ölüm ya da evlilik, bazen, her zaman değil, bunları ayırıyordu, fakat hakiki hayat, küçük hayatı kendisine bağlayan bütün iplerden her şekilde bağımsız olan hayat, küçük ve kötü hayatlar onu yalnız bıraksa daima yaşaması gerektiği gibi yaşayabilirdi. Ve diyordu ki, birbirlerine bağlanmış hayatlar karışırlar ve bize acı çektirirler ve biz kalbin atışını ya da bağırsakların büyük hareketini bilmediğimiz gibi hiçbir şey bilmeyiz..."

Güvercinler Gittiğinde, Merce Rodoreda (Sayfa 209 - İlk Baskı, Haziran 2016, Alef Yayınları)Güvercinler Gittiğinde, Merce Rodoreda (Sayfa 209 - İlk Baskı, Haziran 2016, Alef Yayınları)
Esengül 
26 Oca 22:39 · Kitabı okudu · İnceledi

"İçlerindeki kır çiçekleriyle iki cam fanus: gelincikler, başaklar, mavi kantaronlar ve yabangülleri. Ve iki fanus arasında kulağınıza tuttuğunuzda denizin sesini duyduğunuz denizkabuklarından bir tane. İçine denizin bütün iniltilerini sığdırmış olan o denizkabuğu benim için bir insandan daha fazla bir şeydi. Hiçbir insan içindeki o dalgaların gelgitleriyle asla yaşayamazdı."

Güvercinler Gittiğinde, Merce Rodoreda (Sayfa 165 - İlk Baskı, Haziran 2016, Alef Yayınları)Güvercinler Gittiğinde, Merce Rodoreda (Sayfa 165 - İlk Baskı, Haziran 2016, Alef Yayınları)