Hasta Öyküler ve Kulağakaçan

7,5/10  (2 Oy) · 
2 okunma  · 
1 beğeni  · 
419 gösterim
Bir kızım var. Annemin beni çok sevdiği gibi seviyorum onu. Herkesten, her şeyden koruyup kolluyorum. Babası kim bilmiyorum. Bilmem ne teyze biliyor. Ama bilmemek daha iyi... Kızımın saçları çok güzel. Sokakta çocuklar saçlarını çekiyor. Telleri birbirine dolanıyor. Önüme oturtup tarıyorum; acıtmadan. Diplerinden deniz kokusu yayılıyor... Varsayalım güneş batıyor, sene bilmem kaç. Üç masalı bir meyhane var ileride… Rüzgâr, sokağın dar girişinde kalakalmış. Sokaktan çocuk sesleri geliyor, cızırtıları evlere doluyor. Korna sesleri, uzun kısa. Güveler şehri istila ediyor. Kırt kırt. Bütün elbiselerin potu var. Kırt kırt. Herkes kendi kuyusunda kayboluyor, kendi kuyusundan zuhur ediyor. Gökçe Bezirgan, ince bir koyuluk anlatıyor, sızım sızım. Kader varsa eğer acıdan besleniyor muhakkak. Hasta Öyküler ve Kulağakaçan, biri Yaşar Nabi Nayır Ödülü almış iki öykü destesini birleştiriyor. Kaderi anlamak için masumiyet gerekiyor.
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Haziran 2015
  • Sayfa Sayısı:
    139
  • ISBN:
    9789750517747
  • Yayınevi:
    İletişim Yayınları
  • Kitabın Türü:
Burcu Bergen 
31 Oca 18:09 · Kitabı okudu · 2 günde · 7/10 puan

Ne zamandır elime gelip gelip bıraktığım kitabı bu kez okudum çok şükür. İyi ki de okumuşum. 140 sayfaya 23 öykü sığdırılmasıyla bir hayli şaşırdım. Öykü kitabında aradığım bir özellik bu. Anlatacağını 20 sayfada anlatana göre 3 sayfada anlatanı daha çok seviyorum sanırım. Detaylarda boğulmaktansa bıçak gibi bir anda saplayan bir yazarmış Gökçe Bezirgan bunu da öğrenmiş oldum. Bir kaç öykü beni çok etkiledi mesela, Hayatı sulamayı unutma ile bir heyecanlandım, Ötekiler ve On yedi'de depreşti kalbim. Kitabın ikinci yarısı Kulağakaçan ise Zeliha ile meraklandırdı. Sonuç olarak çok kalabalık bir öykü şöleniydi.

Kitaptan 4 Alıntı

Çiğdem Aksoy Kahraman 
23 Kas 2015 · Kitabı okudu · 8/10 puan

Kader... Kader varsa eğer acıdan besleniyor olsa gerek. Her kötü şeyin arkasında onu ararız, onu anarız.

"Kader işte," der geçeriz ama o kaderi yaşayanlar öyle kolay kolay geçemez. Orada kalır, o günde, o anda...

Hasta Öyküler ve Kulağakaçan, Gökçe Bezirgan (Sayfa 15)Hasta Öyküler ve Kulağakaçan, Gökçe Bezirgan (Sayfa 15)
Çiğdem Aksoy Kahraman 
23 Kas 2015 · Kitabı okudu · 8/10 puan

İnsan sevecenliği, cimriliği, kibirliliği, iyi niyetliliği, umursamazlığı, açgözlülüğü hep kendi yaratır.

Hasta Öyküler ve Kulağakaçan, Gökçe Bezirgan (Sayfa 10)Hasta Öyküler ve Kulağakaçan, Gökçe Bezirgan (Sayfa 10)
Çiğdem Aksoy Kahraman 
23 Kas 2015 · Kitabı okudu · 8/10 puan

İnsan bu sokakta yürürken gökyüzü yok olurdu. Gökyüzü yok ise, yağmur da yoktu, kar da. Gökyüzü yoksa Tanrı olur muydu? Hayır, Tanrı bu sokakta oturmuyordu...

Hasta Öyküler ve Kulağakaçan, Gökçe Bezirgan (Sayfa 37)Hasta Öyküler ve Kulağakaçan, Gökçe Bezirgan (Sayfa 37)