Adı:
Hayat Bir Kere
Baskı tarihi:
Nisan 2013
Sayfa sayısı:
185
ISBN:
9786051416090
Kitabın türü:
Yayınevi:
Everest Yayınları
Kim bu adamla kadın? Eski, bildik birilerine benziyorlar ama hatırlayamıyorum. O kadar çok insan gördüm ki… Ölüler birbirine benziyor, diriler birbirine. Sonra diriler ölülere, ölülerde dirilere benziyorlar.
Bilmiyorum.
Her ne kadar çaba göstersem de görmemek ve duymamak için, beceremiyorum.
Adamın haykırdığını işitiyorum:
“Hayat bir kere!” diyor.
Sonra derin bir sessizlik.
Arada onu bozan hışırtılar.
Kendimi zehirliyorum, kendimi boğuyorum.
Üşüyorum. Ne kadar ılık olsa da hava.

İnsanlığın binlerce yıldır peşinden koştuğu ölümsüzlük ve efsanelerle kurgulanmış bir hikâye…

Özen Yula; ölüm, yaşam, insan, tanrı, zaman ve sonsuzluk üzerine olağanüstü bir roman sunuyor bizlere…
Kitaba henüz inceleme eklenmedi.
Bir gerçekliği görmek için karşısındakinin gözlerinin en derin yerine bakmalı kişi. O yer pek dardır ve gizlenecek, saklanacak hiçbir boşluk kalmamıştır orada. Hayat, olanca çıplaklığıyla o derin yerdedir.
Özen Yula
Sayfa 26 - Yapı Kredi Yayınları
Hiçbir şeyin kesin olmadığı bu dünyada artık kesin karar bildiren cümlelere ihtiyaç var. "Ben boşluğu tercih ediyorum" gibi. Öyle anlar olur ki insan hayatında, boşluk en tercih edilen konum haline gelebilir.
Özen Yula
Sayfa 8 - Yapı Kredi Yayınları
İnsanda müthiş bir yaşama içgüdüsü var. İstemese de. Ölüm şaka gibi geliyor.
Özen Yula
Sayfa 113 - Yapı Kredi Yayınları
"Kayıkçı!" dedi bana fısıltıyla, "İnsan bazı şeyleri öğrenmeden yaşamalı ve ölmeli. Bütün hayat, aslında çok basit olmalı.
Hayatın böyle devam ettiğini bana insanoğlu öğretmişti. Onların basit ve zalim dünyasında ancak kurnazlık geçerliydi. Ucuz mucuz ama, kullanışlı. İnsanı en kolay yok edebileceğiniz durum, onun kalbini ve beynini ele geçirmektir.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Hayat Bir Kere
Baskı tarihi:
Nisan 2013
Sayfa sayısı:
185
ISBN:
9786051416090
Kitabın türü:
Yayınevi:
Everest Yayınları
Kim bu adamla kadın? Eski, bildik birilerine benziyorlar ama hatırlayamıyorum. O kadar çok insan gördüm ki… Ölüler birbirine benziyor, diriler birbirine. Sonra diriler ölülere, ölülerde dirilere benziyorlar.
Bilmiyorum.
Her ne kadar çaba göstersem de görmemek ve duymamak için, beceremiyorum.
Adamın haykırdığını işitiyorum:
“Hayat bir kere!” diyor.
Sonra derin bir sessizlik.
Arada onu bozan hışırtılar.
Kendimi zehirliyorum, kendimi boğuyorum.
Üşüyorum. Ne kadar ılık olsa da hava.

İnsanlığın binlerce yıldır peşinden koştuğu ölümsüzlük ve efsanelerle kurgulanmış bir hikâye…

Özen Yula; ölüm, yaşam, insan, tanrı, zaman ve sonsuzluk üzerine olağanüstü bir roman sunuyor bizlere…

Kitabı okuyanlar 2 okur

  • onbesincieylul
  • Levent Göven

Kitap istatistikleri