Adı:
Hevesi Kirpiğinde
Baskı tarihi:
Eylül 2017
Sayfa sayısı:
112
ISBN:
9786059679000
Kitabın türü:
Yayınevi:
Notabene Yayınları
Ölüyorduk…
Çocuklar ölüyordu, kadınlar ölüyordu, gençler ölüyordu, travestiler ölüyordu, seks işçileri ölüyordu, kediler ölüyordu, köpekler ölüyordu, güvercinler ölüyordu…
Bir erkeğin, bir erkin elinde ölüyorduk. Sonra yine çocuklar, yine kadınlar, yine hepimiz… bir döngünün içinde durmadan ölüyorduk. Bazen yaşarken, bazen yaşama gözlerimizi kapatırken bir heves kalıyordu kirpiğimizde, dudağımızın kenarında, boşluğa bıraktığımız sesimizde. Bazen gelincikler kusuyorduk ölürken, tabutumuzun üstünde bir peruğun yanına sıkışıyordu al yazmalar, çocukluk canavarlarımıza yem oluyorduk herkesin gözü önünde.
İkinci kitabı “Hevesi Kirpiğinde” Polat Özlüoğlu, heveslerden heves beğenin ama çoğunun kirpiklerinizde asılı kalacağını aklınızdan çıkartmayın diyor. Bildiğimizi unutmayalım diye, büyük harflerle bir satır başı olarak yazıyor öykülerine: Tenimizi parçalayan bıçakları, günlerce buzda bekletilen cansız bedenlerimizi, çocuk yaşta çarşaflara akan kanımızı, dikine kestiğimiz bileklerimizi, Ankara’nın garında bıraktığımız sevinçlerimizi.
Çünkü hepimiz ölüyorduk, hevesimiz kirpiğimizde…
İç burkan, yer yer beni karamsarlığı ve üsluptan dolayı sıkıntıya sokan bir çok öykünün bulunduğu bir kitaptı. Acıyla dolu olması okumamı biraz zorlaştırsa da gerçeklerin acı olduğu gerçeğini yüzüme yüzüme vurdu açıkçası.
İçimde atamadığım bir çığlık ile okudum, ağlayamadan, derin nefes almaya çalışıp alamayarak okudum... Ne çok ölüyoruz, ne çok diye diye...

Çok zarif bir anlatım ile çok çarpıcı kısa hikayelerin yer aldığı güzel bir kitaptı. Kesinlikle tavsiye ederim.

Keyifli okumalar
Kitaba henüz alıntı eklenmedi.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Hevesi Kirpiğinde
Baskı tarihi:
Eylül 2017
Sayfa sayısı:
112
ISBN:
9786059679000
Kitabın türü:
Yayınevi:
Notabene Yayınları
Ölüyorduk…
Çocuklar ölüyordu, kadınlar ölüyordu, gençler ölüyordu, travestiler ölüyordu, seks işçileri ölüyordu, kediler ölüyordu, köpekler ölüyordu, güvercinler ölüyordu…
Bir erkeğin, bir erkin elinde ölüyorduk. Sonra yine çocuklar, yine kadınlar, yine hepimiz… bir döngünün içinde durmadan ölüyorduk. Bazen yaşarken, bazen yaşama gözlerimizi kapatırken bir heves kalıyordu kirpiğimizde, dudağımızın kenarında, boşluğa bıraktığımız sesimizde. Bazen gelincikler kusuyorduk ölürken, tabutumuzun üstünde bir peruğun yanına sıkışıyordu al yazmalar, çocukluk canavarlarımıza yem oluyorduk herkesin gözü önünde.
İkinci kitabı “Hevesi Kirpiğinde” Polat Özlüoğlu, heveslerden heves beğenin ama çoğunun kirpiklerinizde asılı kalacağını aklınızdan çıkartmayın diyor. Bildiğimizi unutmayalım diye, büyük harflerle bir satır başı olarak yazıyor öykülerine: Tenimizi parçalayan bıçakları, günlerce buzda bekletilen cansız bedenlerimizi, çocuk yaşta çarşaflara akan kanımızı, dikine kestiğimiz bileklerimizi, Ankara’nın garında bıraktığımız sevinçlerimizi.
Çünkü hepimiz ölüyorduk, hevesimiz kirpiğimizde…

Kitabı okuyanlar 2 okur

  • Kapı Zili
  • Burcu Bergen

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%0
9
%0
8
%50 (1)
7
%50 (1)
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0