Yazar:
André Gide
Çevirmen:
Yalçın Tura
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 24 dk.
Sayfa Sayısı:
85
Basım Tarihi:
1968
İlk Yayın Tarihi:
1911
Yayınevi:
Varlık Yayınları
Orijinal Adı:
Isabelle
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
9 diğer baskı · Tümünü Göster
Isabelle
714 okunmaCan Yayınları · Eylül 2011 · 112 s.
Isabelle
351 okunmaCan Yayınları · Ekim 2020 · 120 s.
Isabelle
310 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2025 · 96 s.
Isabelle
158 okunmaBordo Siyah Yayınları · Ocak 2003 · 120 s.
Isabelle
60 okunmaTimaş Yayınları · 27 Şubat 2023 · 128 s.
Isabelle
51 okunmaVarlık Yayınları · 1968 · 85 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Isabelle, gençlik hayallerinin kırılganlığı içinde, bir aşkın melankolik hüznünü, zamanın unuttuğu fakat ruhu hala büyüleyici bir güzelliğin yankılarıyla dolu olan bir geçmişin gölgesinde yaşanan derin bir tutku. Hikayenin kalbinde silinmez izler bırakan bu gizemli kadın, zamanla gerçeğin sert yüzüyle çarpışarak, idealize edilmiş bir hayale dönüşüyor…
Isabelle André Gide
Çölde Mecnûn, bir kayanın üstüne çizilmiş Leylâ'ya ait bir tasvir görür, üzerini karalar. İnsanlar kınar Mecnûn'u. Bunca âşık olduğun kızın resmini neden karaladın a Mecnûn? Mecnûn şöyle cevap verir:
Çağdaş Fransız edebiyatının öncülerinden Andre Gide'nin çok billinmeyen bir kitabı Isabelle. İlk gençlik çağlarında, özellikle yazarın yaşadığı dönemde, erkeklerin kadınlarda yüceltme ile ulaştıkları hayranlığın aşk sanrısına dönüştüğü bir fenomene dayanıyor konusu itibarı ile. Hristiyan tasavvuf edebiyatı donanımıyla ahlaki olgunluk kazandırılmış kahramanın bir ailenin özel yaşamına girip ahlaksal değerlerine kaçamak bir göz attığı hikayeyi birinci ağızdan dinliyoruz. Yine bir keşişe yüklenen rol ile yazar bu değerlerle kendisi arasına bir mesafe koymaya gayret ediyor. Dönem ve coğrafyaya aşina okurlar için seçilmiş ve es geçilmiş ayrıntılarla 'macera'nın sonuna odaklanan hikaye ufku klasik romanlarda alışageldiğimiz pastoral ya da kentli sahne hayali yaratamadığından roman, içinde yaşamaktan ziyade seyirlik bir eser. Okumuş olduğum baskı eserin dilimizde yayımlanan ilk çevirisi. Orijinal yer, kişi ve ünvan adlarının yazılışı konusundaki çevirici ısrarı okumayı bir miktar zorlaştırsa da edebi akış ve doğallığın korunduğunu söyleyebilirim. Andre Gide hakkında seri okuma hedefiniz yok ise yazarın diğer eserlerini tavsiye ederim.
IsabelleEdebiyat
Bu sefer bir resme aşık olacak karakterimizin ismi Gérard. Çok kısa bir süreliğine geldiği evde tam dönecekken, Isabelle'nin fotoğrafını gördüğü anda vazgeçiyor bu düşüncesinden. Çok fazla karakter, gereksiz verilmiş. Uzun bir roman olsa, onları tanıma fırsatımız olurdu ama Gérard'in minik gözlemlerinden öteye geçemiyoruz. Belki de bilerek yapmıştır yazar; empati kurmamızı istememiştir. Sevdiğim yönü, Isabelle'yi ilk gördüğünde göksel bir güzellik olarak tanımlarken, bir diğer sahnede, annesinin mücevherleri yere attığı kısımda kadının hamlesini aç bir köpeğin kemiklere saldırdığı gibi tanımlaması. Ve nihayetinde, âşkını öldüren bir katile dönüşür. Ürkütücü olan ise Gérard'in duygularında hiçbir değişimin olmaması. Ben yazarın bu romantizmle alay ettiğini düşünüyorum; bir resme aşık olursan, kadın böyle çıkar diyor. Zaten üslubunda da romantizm kırıntısı dahi yok.
8/10
2021 3. kitabı
Güzel bir kısa romandı. Kısa romanların genel özelliği olduğundan olaylar çok hızlı aktı, daha karakterleri tam kavrayamadan hikaye bitti. Dili ağır değildi, bir oturuşta bitirilebilecek bir kitap. Okumanızı öneririm.
Andre Gide / Isabelle
Başlangıç biraz durağan gelse de sayfalar ilerledikçe, bir portrede görünen yüze duyulan aşkla hikaye derinlik kazandı. Kısa ama insanın ruhuna dokunan psikolojik bir eserdi.
Gerard hikayenin anlatıcısı ve başkahramanı. Tez çalışması için gittiği Quart-Fourche Şatosu’nda, rutinlerle geçen günleri Isabelle’in portresini gördüğü anda değişti. Önce bir hayale aşık oldu. Ulaşılmaz oluşu büyülü bir güzelliği temsil ediyordu ama gerçekler hiçbir zaman büyülü olmazdı. Okurken beklediğim büyük buluşma o kadar sönük kaldı ki “Bu kadar mıydı?” demekten alamadım kendimi. Yazarın daha önce okuduğum kitabında da aynı duyguyu hissetmiştim. Hayal ve gerçek arasındaki çatışmayı yaşatıp, görünenin yanıltıcılığını ustalıkla gözler önüne seriyor.
Bir hayalin yıkılışı, bir gerçeğin fark edilişi. İster istemez şunu düşünüyorsunuz: Gerçekle yüzleşmek mi zor olan, yoksa hayalin içinde kaybolmak mı?
Keyifli okumalar…
“O zamanlar beni hayatın içine atan sabırsızlığı anlamakta güçlük çekiyordum. Yirmi beş yaşındaydım, hayat hakkında kitaplardan öğrendiklerimden başka neredeyse hiçbir şey bilmiyordum ve bu sebeple şüphesiz bir romancı olduğuma inanıyordum…”
.
Güzellik iyiliği de beraberinde getirir mi? Yani şunu sormak istiyorum bir şeyi sırf güzel olarak adlandırmamız veya imgesini canlandırmamız onu kendiliğinden iyi kılar mı? Tez araştırması için Quartfourche Şatosu’na giden Gerard Lacase bu sorunun yanıtını yaşadıklarıyla öğreniyor.
Araştırmasını yapıp Paris’e dönmeye hazırlanırken o şatoda biraz daha kalmasına sebep ise gördüğü bir portre oluyor..
.
Isabelle, 19. yüzyıl atmosferinde geçen, oldukça kısa bir hikaye. Andre Gide kitaplığımda birkaç eseri daha olan bir yazar ve diğer kitaplarını da çok bekletmeden okumayı istiyorum:)
.
Ozan Kırıcı çevirisi, E.S Kibele Yarman çevirisiyle ~
Isabelle; Gizem Ve Tutku Üzerine Bir Kadın..
André Gide'in "Isabelle" eseri, psikolojik derinliği ve karmaşık karakterleriyle dikkat çeken bir novella.. Hikaye, aslında bana biraz Sabahattin Ali’nin “Kürk Mantolu Madonna” eserini
Güzel bir konu, yavan anlatım.1000Kitap
Fransız elitinin yaşadığı malikane tarzı taşra hayatının içinde bir resim ve mektup ile başlayan aşk daha güzel bir olay örgüsü ile anlatılabilirdi. Konusu ve betimlemeler bakımından güzel olan bir kitap yavan bir anlatımla biraz askıda kalmış.
Gérard Lacase, 1800'lü yıllarda eğitimini tamamlamak adına hazırlaması gereken tez için öğretmeninin aracılığıyla Floche ailesinin malikanesine konuk olur.
Burada ailenin konukseverliği ile kapılarını açtığı kütüphanelerinde araştırmalarını yaparken çok daha farklı birşey ilgisini çeker.
Ailenin gizemli sırrını Isabelle'in çizilmiş resmini görmesiyle çözmeye karar verir.
İnsan hiç tanımadığı birine sevgi, ilgi, merak besleyebilir mi? Sesini duymadan, hakkında hiç bir bilgiye sahip olmadan gecelerini onu düşünerek geçirebilir mi? Ve böyle bir yolun sonu sizce nereye varır.
Gérard'ın kısa öyküsünü yazar ancak bu denli güzel ve ilgi çekici anlatabilirdi. Anlatımı akıcı ve sade.
Okunmasını tavsiye ederim.
Yazar Hakkında
André GideYazar · 40 kitap
André Paul Guillaume Gide (22 Kasım 1869 Paris - 19 Şubat 1951 Paris) Fransız yazar. 1947 yılı Nobel Edebiyat Ödülü sahibi.
Gide, 22 Kasım 1869 tarihinde Paris, Fransa`da dünyaya geldi. Babası Protestan ve köylü kökenli, annesi Katolikti. 8 yaşında Paris'te Alsace Okulu'na gönderildi. Sık sık hastalandığı için öğrenimi kesintiye uğradı. Gide henüz 11 yaşındayken (1880) Paris Üniversitesi`nde hukuk profesörü olan babasını kaybetti. Ailedeki kadınların etkisi ve annesinin katı otoritesi altında büyüdü.
1889'da okuldan mezun oldu. Yaşamını yazarak geçirmeye karar verdi.Yazı hayatına 1891’de 21 yaşındayken yayımladığı André Walter'in Günlükleri(Les Cahiers d'André Walter) ve Narsis Üstüne İnceleme ile başladı. Ama ikisi de başarısız bulundu.
1893'te Kuzey Afrika gezisine çıktı. Arap dünyasının tümüyle farklı değerleriyle tanıştı. Fransa'ya döndüğünde oradaki katı Victorya dönemi yaşantısının olumsuzluklarından rahatsız oldu. 1894'te tekrar Kuzey Afrika'ya gitti. Burada Oscar Wilde ve Lord Alfred Douglas'la tanıştı. Onların yüreklendirmesiyle baskı altında tuttuğu eşcinselliğini kabul etti. Annesi hastalanınca Fransa'ya döndü.
1895'te kuzeniyle evlendi. 1896`da Normandiya`da bir komüne belediye başkanı oldu.
1908`de bazı seçkin yazarlarla birlikte Nouvelle Revue Française adında bir edebiyat dergisi kurdu. 1916`da 16 yaşındaki Marc Allégret ile sevgili oldu. Marc Allegret ile eşcinsel ilişkisi ailesinde huzursuzluk yarattı. Eşi Gide'nin kendisine yazdığı mektupları yok etti.
I. Dünya Savaşı yıllarında Kızılhaç ile gönüllü insani kuruluşlarda çalıştı. 1923'te ilk feministlerden ünlü Elizabeth van Byyselberghe ile olan yasak ilişkisinden tek çocuğu kızı Catherine doğdu. 1924 yılında Corydon adlı homoseksüelliği savunan bir kitap yayımladı, fakat eser ilk etapta kınandı.
1925'te Fransız Ekvator Afrikası'na gitti. Burada gördüklerinden de etkilendi. Dönüşünde sömürgeciliği eleştiren yazılar yazdı. 1925 yılında yayımladığı Kalpazanlar Gide`nin en önemli eserlerinden biri olarak görülür. 1926`da otobiyografik eser olan "Si le grain ne meurt"u yayımladı.
Komünizme ilgi duydu. 1936'da büyük umutlarla gittiği Sovyetler Birliği'nden hayal kırıklığı ile döndü. 1938'de eşini kaybetti.
II. Dünya Savaşı'nın başlamasından sonra 1942'de tekrar Kuzey Afrika'ya gitti. Savaşın sonuna kadar burada yaşadı. 1947'de Oxford Üniversitesi'nden "Edebiyat Doktoru" unvanı aldı. Aynı yıl Kasım ayında da Nobel Edebiyat Ödülü'nün sahibi oldu. 19 Şubat 1951'de yaşamını yitirdi.
Yaşamı boyunca toplumsal ve bireysel ahlakın en önemli ölçütünün, bireyin içtenliği ve kendisini tanıması olduğunu savundu. Edebi, siyasal ve toplumsal sorunlara karşı hoşgörülü bir tutum benimsedi. Genel ahlak anlayışının karşısında bireysel özgürlüklerin savunucusu oldu. Ama aynı zamanda 19'uncu Yüzyıl Fransız edebiyatının en önemli hümanist ve ahlakçı yazarı olarak tanındı. Düşüncelerindeki bütünlük ve soyluluk, üslubundaki arılık ve uyumla Fransız edebiyatının saygın isimleri arasında yer aldı.
Katolik kilisesi André Gide'in eserlerini 1952 yılında Yasak kitaplar listesi'ne koymuştur.
