Kafes Beyaz Çığlıklar

7,4/10  (11 Oy) · 
20 okunma  · 
10 beğeni  · 
307 gösterim
Toprağın üzerinde ne varsa hepsi kökten gelir; bütün korkular ölümden
kaynaklanır. Güven duymak cesaret ister. Güveni engelleyen korkudur.
Sadece korkusuz bir insan güvenebilir. Güvensiz insan, doruklardan
uzak durmak ve düz yerde yürümek ister. Ne doruklar, ne derin vadiler;
hiç doruğu ve vadisi olmayan sıradan bir yaşam sürmeyi yeğler. Bu;
akılsız, sıkıcı, tekdüze, sönük, durgun bir yaşamdır. Fakat bunun iyi
bir tarafı vardır; iki şeyle karşılaşmaz: Dorukların soğuğu, vadilerin
rüzgârları. Ama buna karşılık, asla büyümeyecek ve gelişmeyecektir.

Anlayarak büyüme; sadece doruktan vadiye, vadiden doruğa hareket
edilince gerçekleşir. Büyüme ve yaşamın manası; sadece karanlık
ve aydınlık arasında ışıktan karanlığa doğru olan o sürekli ve çetin
yolculukla gerçekleşir. Dalgalar üzerinde alçalıp yükselmeden yaşamın
ne olup ne olmadığı anlaşılamaz.

Osman Pamukoğlu çevresel yıkımlardan aşırı nüfusa, aşırı tüketimden
kirliliğe, ormanların yok edilmesinden kıtlığa kadar insanlığı ilgilendiren
birçok konuya dikkat çektiği son romanı Kafes: Beyaz Çığlıklar ile
insanoğlunun doğayı anlamadığını ve açgözlülüğü nedeniyle kaçınılmaz
yıkımı öne çekmek için elinden geleni yaptığına vurgu yapıyor.
  • Baskı Tarihi:
    Mart 2016
  • Sayfa Sayısı:
    176
  • ISBN:
    9789751036735
  • Yayınevi:
    İnkılap Yayınevi
  • Kitabın Türü:
Özlem Yılmaz 
22 May 2016 · Kitabı okudu · 3 günde · 7/10 puan

Osman Pamukoğlu bu kitabında doğa hakkındaki düşüncelerini romanlaştırmış. Tabiatın döngüsü ve toprağın bizlere verdikleri. Hoş bir dille anlatılmış.
Çağrı okulunu bitirdikten sonra askere gitmeden önce doğayı okumayı öğrenmek için tek başına bir doğa gezisine çıkar. Bu gezide 2 ayrı yerde 2 ayrı kişiyle karşılaşır ve bu karşılaşmalarda çok özel ve önemli bilgiler edinir.