Kapıları Açmak

8,3/10  (62 Oy) · 
215 okunma  · 
56 beğeni  · 
2.151 gösterim
Türk edebiyatı ve sinemasında göç olgusu işlenirken, taşradan büyük şehre gelip orada savrulan, talihsizce batağa ve çukura sürüklenen bilhassa genç kızlarımızın hikayesi çokça anlatılmıştır. Kapıları Açmak bu çerçevede tam bir “ters hikaye” dir. Eserin kahramanı Zehra olmaz denilen şeyi oldurmak üzere, büyük şehir batağından kaçıp evine, baba ocağına döner. Orada yeni ve temiz bir hayat kurmak için mücadele verir. Bu elbette zor bir süreçtir. Yazar bu süreci işlerken fonda son elli yılın Türkiye’sinde, kıyı kasabalarında vücut bulan sosyal değişimi kırık bir aşk hikâyesi etrafında işliyor.
  • Baskı Tarihi:
    Mayıs 2010
  • Sayfa Sayısı:
    182
  • ISBN:
    9789759953355
  • Yayınevi:
    Dergah Yayınları
  • Kitabın Türü:
Melike 
21 Oca 17:54 · Kitabı okudu · 2 günde · Beğendi · Puan vermedi

Güçlü Öykü! Kadını anlatan ayna olacak kadar güçlü.

Öykü tanıdık, kapama kulaklarını! Yan komşum, alt kat ya da üst kat komşum belki. Sabah okuduğun gazetede küçücük pencereye sığdırılmış birkaç satırdan almış yazar sanki. Yazmış, açmış kapıları buyurun diyor okurlara. Hadi bakalım bir çırpıda okuruz okuruz da kitabı bitirip kapatınca bitecek mi?

Bir kadının güçlü duruşu, hayata sarmaşıklar gibi sarılışı, mücadelesi, tam teslimiyetinin hikayesi bu. Zehra'ya açılan kapıdaki tüm kadınların hikayesi aslında.

Zehra, vakur duruşlu güçlü kadın, tuttuğunu koparan akıllı kahraman. Elinde olmayan türlü sebeplerle sürüklendiği korkunç hayattan yine tek başına çıkmak icin mücadelededir. Onu koruyacak, destekleyecek, hadi uzat elini diyecek ne baba vardır ne abi ne de sevdiği sevildiği biri. Vardır aslında, mesela babası vardır hasta ve kendine zor yeten; bir abisi vardır, hani şu gücü yumuklarında patlayan cinsten, dünyaya meyil etmiş hırslı, gözü paradan başka bir şey görmeyen. Kalbinin attığı da vardır Cihan, kendine uzanan eli tutmaktan ürken, hep geride, hep uzak, kendini bile anlayamayan güzel sesli Cihan. Bunların yanında bir de Kemal vardır, canavar Kemal. Zehra'nın hayattaki cehennemi Kemal...

Zehra zorlu mücadelesinde yalnızdır ancak kalbi tam ve doğru. Zorluklarla başeder, yılmaz. Mücadelesine sonuna kadar devam eder. Kitap der ki (sayfa 127) " kadınlar böyledir, mekanı benimser onu sular süpürür, yuva kılar evin direği erkektir derler inanmayın"  öyle yapar Zehra. Yanıltmaz yazarı. Tüm kadınların yüzünü ak çıkarır. O, iradenin üzerinde bir irade daha olduğunu bilir yaşantısına böyle bakar. Zorlukları bu pencereden karşılar.

Güçlü kadının güçlü hikayesi...
 
"Babalar kızlarını daha çok sever ama belli etmez." diyor yazar.

Öyle ya da böyle Siz kızlarınızı sevin Sayın Babalar. Belli de edin korkmayın!
Ve siz sessiz-kararsız Beyefendiler, pişman olmamak, "Aslında..." ile başlayan cümlelerde boğulmamak için kalbinizin aktığı kalbe yönelin.
gerisi Kader.
Amenna.


Zorlu yaşam mücadelesinde direnen ve bayrağı yalnız taşıyan tüm kadınlara...