Kırmızı Işıkta Yürümek

9,0/10  (4 Oy) · 
16 okunma  · 
6 beğeni  · 
785 gösterim
Arka Kapak
Sevgimiz kırmızı ışıkta
Aşkımız kırmızı ışıkta
İçimiz kırmızı ışıkta
Dışımız kırmızı ışıkta
Günümüz kırmızı ışıkta
Gecemiz kırmızı ışıkta

Kırmızı ışığa dur diyoruz
Artık dur, artık sen dur
Gökkuşağında yaşamak istiyoruz
Yaşamın bin bir rengini istiyoruz
İnsan insana yaşamak istiyoruz
İnsan İnsana...
Altın Kitap Ödülü
  • Baskı Tarihi:
    1995
  • Sayfa Sayısı:
    230
  • ISBN:
    9754052879
  • Yayınevi:
    Altın Kitaplar
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 4 Alıntı

Sinem Akdemir 
15 May 18:55 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan

Beni kimse anlamıyor. Ne annem, ne babam, ne de arkadaşlarım. Kimse anlamıyor. Ben de artık onlara anlatmak çabasına girmiyorum. Kimsenin beni anlamadığını biliyorum. Artık beni anlayacak birinin çıkacağından umudum da yok. İnanın yok. Ama birinin beni anlaması gerek. Dünyada beni anlayacak bir kişinin bile olmaması ne acı. Kitaplara kapanıyorum, müzik dinliyorum. Onlar beni anlıyor mu bilmiyorum ama hiç değilse ben onları anlamaya çalışıyorum. Bu da bir şeydir.

Kırmızı Işıkta Yürümek, Erdal Atabek (Sayfa 93 - Altın Kitaplar)Kırmızı Işıkta Yürümek, Erdal Atabek (Sayfa 93 - Altın Kitaplar)
Sinem Akdemir 
15 May 18:59 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan

"Kadınlığımla oynadı." dedi. "Yıllar geçti, bunu unutamadım. Ne çok şeyi unuttum oysa, neleri unuttum. Düşünüyorum da, gerçekten neleri unuttum. Ama işte bunu unutamıyorum. Kadınlığımla oynayışını yani."

Kırmızı Işıkta Yürümek, Erdal Atabek (Sayfa 99 - Altın Kitaplar)Kırmızı Işıkta Yürümek, Erdal Atabek (Sayfa 99 - Altın Kitaplar)
Sinem Akdemir 
15 May 18:50 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan

İnsan insanı kaybediyor. Ve bulamıyor.
Aynı kentte olsa da.
Aynı semtte olsa da.
Aynı evde olsa da.

Kırmızı Işıkta Yürümek, Erdal Atabek (Sayfa 59 - Altın Kitaplar)Kırmızı Işıkta Yürümek, Erdal Atabek (Sayfa 59 - Altın Kitaplar)
Sinem Akdemir 
15 May 18:53 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan

Beni anlamadı. Ona neler anlatmak istemiştim. Anlamadı. Bilseniz nasıl kırıldım. Anlaşılmamak çok acı geldi bana. Neden bilmem, anlayacak sanmıştım. Size söyleyebilirim, anladığını da sanmıştım. Hep beni anlıyor diye bakmıştım. Boşunaymış, anlamamış. Başından beridir anlamamış hem de. Çok yazık. Şimdi kendimi öyle boş hissediyorum ki. Öyle boş. Ne diyeceğimi bilmiyorum.

Kırmızı Işıkta Yürümek, Erdal Atabek (Sayfa 93 - Altın Kitaplar)Kırmızı Işıkta Yürümek, Erdal Atabek (Sayfa 93 - Altın Kitaplar)