Kırmızı Papağan

8,3/10  (3 Oy) · 
22 okunma  · 
4 beğeni  · 
757 gösterim
Arkadaşları arasında kısaca Ze Mauro olarak tanınan, Jose Mauro de Vasconcelos 26 Şubat 1926'da Rio de Janeiro yakınlarında Bangu'da doğdu. Kızılderili ve Portekizli karışımı bir ailenin çocuğuydu. Okumayı çok genç yaşta tek başına öğrendi. Tıp, desen çizimi, hukuk ve felsefe öğrenimine başlayıp yarıda bıraktı. Öğrenim hayatında olduğu gibi iş hayatında da balıkçılık, öğretmenlik, modellik, dansçılık, garsonluk, tiyatro, sinema ve televizyon oyunculuğu gibi çeşitli meslekleri denedi. Hayatı boyunca Kızılderili haklarını korudu. Can Yayınları arasında çıkan "Şeker Portakalı", Güneşi Uyandıralım, Delifişek, Kayığım Rosinha, Yaban Muzu, Çıplak Sokak adlı yapıtlarıyla ülkemizde çok sevilen bu Brezilyalı yazar 24 Haziran 1984'te Sao Paulo'da öldü. "Kırmızı Papağan"ı yazmak amacıyla uzun süre Kızılderililerle yaşadı. Kitabı 1953 yılında bitirdi. Yazar, bu romanıyla günümüze dek süregelen Kızılderili sorunlarını, Kızılderililerin gizemli yaşamlarını, 'garimpeiro' adı verilen maden arayıcılarının çalışmalarını, yağmur ormanlarında avlanan ırmak avcılarını, Kızılderili gerçeğini, o yöreden uzakta oturan Brezilyalılara ve bütün dünyaya duyurmayı amaçlamıştır. (Arka Kapak)
  • Baskı Tarihi:
    Temmuz 2011
  • Sayfa Sayısı:
    236
  • ISBN:
    9789755107936
  • Orijinal Adı:
    Arara Vernelha
  • Çeviri:
    Şehsuvar Adil
  • Yayınevi:
    Can Yayınları
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 3 Alıntı

Ali Dağdelen 
22 Haz 11:32 · Kitabı okudu · Beğendi · 7/10 puan

Gecenin geri kalan kısmını yıldızları avlayarak geçirmişti Kanau.

Kırmızı Papağan, José Mauro De Vasconcelos (Sayfa 278 - Can Yayınları)Kırmızı Papağan, José Mauro De Vasconcelos (Sayfa 278 - Can Yayınları)
Ali Dağdelen 
22 Haz 11:31 · Kitabı okudu · Beğendi · 7/10 puan

Elmas arayıcılarının hepsinde taş gibi ifade olurdu. Bıkmadan usanmadan bütün yaşamları boyunca şans peşinde koşarlardı, çoğu da aradığını bulamazdı. Sonra gözleri donuklaşır, güneşin hırpaladığı yüzler duyarsızlaşırdı. Soğuk bir sessizliğe gömülürler ve içlerine acı bir umutsuzluk dolardı. Ancak yüreklerini hırs bürüyüp onları cinayetlere sürükleyince yine bir anlam kazanırdı yüzleri. Aslında başkalarından ne daha kötüydüler ne daha iyi. O ellerden iyilik geldiği gibi insanın göğsüne saplanacak bir bıçak da çıkabilirdi.

Kırmızı Papağan, José Mauro De Vasconcelos (Sayfa 143 - Can Yayınları)Kırmızı Papağan, José Mauro De Vasconcelos (Sayfa 143 - Can Yayınları)