Tamamen aklı başında görünüyordu, insanlarla sohbet etti. Herkes gibi davranıyordu; ama dehşetengiz bir boşluk vardı içinde, ne endişe ne de arzu duyuyordu artık, varlığı onun için vazgeçilmez bir yüktü.
Böylece yaşayıp gitti.
Sayfa 52 - Everest Yayınları
Johann Friedrich Oberlin
Herkes kendi mizacına (zaten başka türlüsü de mümkün değildir) ve büyük resme ilişkin şahsi fikirlerine göre hüküm verir; gel gör ki bu yargıların doğru ve gerçek olması mümkün değildir zira en azından zincirin bizim ötemizde ve dışımızda sadece Tanrı'nın bilebileceği sonsuz sayıda halkası olduğunu göz ardı etmektedirler. Çünkü onları aslına sadık kalarak tasvir etmek imkânsızdır ve çoğu zaman bir tonda, tarif edilemeyen bir bakışta, önceki anlatılabilir eylemlerden daha fazla anlam ifade eden bir şeyler vardır.
Sayfa 73 - Everest Yayınları
Çağıl çağıl içimde ilahi keder,
Dipsiz kuyuları taşırsın;
Çektiğim cefa cümle mükâfatım,
Çektiğim kahır ibadetim sayılsın.
"Biliyor musunuz, sevgili peder, artık şunları işitmek zorunda olmasam ne kadar da iyi gelirdi bana." - "Neyi, yavrucuğum?" - "Siz hiçbir şey duymuyor musunuz? Bütün ufuk boyunca ciyak ciyak yankılanan, sessizlik deyip geçtiğimiz şu dehşet verici sesi işitmiyor musunuz? Bu sessiz vadiye geldiğimden beri durmadan o sesi işitiyorum ben, uyku uyutmuyor; ya sevgili peder, ah bir uyuyabilsem tekrar!"
Tanrım tam bir çocuk; dünya onun için çok genişti sanki; öylece kendi içine çekilir, koca evde en dar yeri arar ve bütün mutluluğu küçücük bir noktada toplanmışçasına orada otururdu, o zaman ben de aynı şeyi hissederdim; çocuk gibi oynayasım gelirdi. Şimdi her yer öyle dar, öyle dar ki, yani bazen uzatsam ellerim gökyüzüne çarpacak gibi geliyor; oh, boğuluyorum!
Tamamen aklı başında görünüyordu, insanlarla sohbet etti. Herkes gibi davranıyordu; ama dehşetengiz bir boşluk vardı içinde, ne endişe ne de arzu duyuyordu artık, varlığı onun için vazgeçilmez bir yüktü.
Böylece yaşayıp gitti...