Luisito: Bir Sevgi Öyküsü

7,3/10  (24 Oy) · 
74 okunma  · 
17 beğeni  · 
1.075 gösterim
Anselma, yaşlı ve emekli bir öğretmendir. Roma'daki evinde yıllardır yalnız başına yaşamakta, artık tanıyamadığı bu dünyada kendini gereksiz hissetmektedir. Her günü acı ve hüzün doludur. Bir yaz gecesi çöp tenekesinin dibinde terk edilmiş olağanüstü bir papağan bulur. Luisito adını verdiği papağan, Anselma'nın yüreğindeki buzları eritecek, sevgiyi yeniden keşfetmesini sağlayacaktır. Tüm bir yaşamıyla hesaplaşmayı göze alan Anselma, Luisito sayesinde, dünyanın ona unutturmaya çalıştığı yaşama sevincini yeniden duymaya başlayacaktır. Ta ki...

Yüreğinin Götürdüğü Yere Git'in yazarı Susanna Tamaro, bir gazete haberinden esinlenerek yazdığı yeni romanı Luisito: Bir Sevgi Öyküsü'nde, sevginin kurtarıcı gücünü yüceltiyor. Luisito, okurunu şaşırtan, duygulandıran ve eğlendiren çağdaş bir masal. Tekdüze ve sevgisiz bir yaşamın bağrındaki şiiri, güzelliği ve sevgiyi ortaya çıkaran küçük bir roman.
  • Baskı Tarihi:
    Ocak 2009
  • Sayfa Sayısı:
    104
  • ISBN:
    9789750710278
  • Orijinal Adı:
    Luisito: Una Storia D'amore
  • Çeviri:
    Eren Cendey
  • Yayınevi:
    Can Yayınları
  • Kitabın Türü:
Hakan Can 
18 Şub 20:33 · Kitabı okudu · 6 günde · Beğendi · Puan vermedi

Yüreğimde sevginin sıcaklığını ve güzelliğini hissedebildiğim kısa ve hoş bir öykü, Luısıto.

Hayattan hiçbir beklentisi kalmamış, çocuklarından ve insanlardan kalbindeki sevgiye karşılık görememiş emekli bir öğretmenin; geçmişiyle, yalnızlığıyla ve ölümle yüzleşmesi hengâmında hiç ummadığı bir şekilde hayatına dahil olan bir papağan.Bu papağanın kalbindeki sevme pırıltısını alevlendirmesi ve tekrar yaşama umutla bakmaya vesile olması.Onunla yaşadığı dostluğun; düşündüren, hüzünlendiren, mutlu eden sıcacık hikayesi.

Sait Faik’in dediği gibi, “Bir insanı sevmekle başlar herşey.” bazen bir insanı, bazen bir hayvanı, belki bir çiçeği sevmekle de başlayabilir herşey.
Yine Sait Faik’in dediği gibi, “Burada herşey bir insanı sevmekle bitiyor.” sonucuyla yüzyüze kalmamak için biz, iyisimi herşeyin sahibine verelim gönlümüzü ve onun namına, yani razı olacağı şekilde sevelim herşeyi sevgili okur.
O zaman biten herşey, öldürmeyen şey güçlendirir misali, uyanışımıza ve varoluşumuzu gerçekleştirmemize vesile olur umarım.

Kitapla ilgisi olmasada, en azından konuyla alakası olması bakımından sözümü zamanın bedi’sine, yani Bediüzzaman’ın özlü bir sözüne yer vererek bitirmek istiyorum. Keyifli okumalar dilerim.
“Kimin için Allah var, ona herşey var; ve kimin için yoksa, herşey ona yoktur, hiçtir.”
Sözler