Meleğin ÇürüyüşüYukio Mişima

·
Okunma
·
Beğeni
·
542
Gösterim
Adı:
Meleğin Çürüyüşü
Baskı tarihi:
Haziran 2014
Sayfa sayısı:
228
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789750719813
Kitabın türü:
Orijinal adı:
Tennin gosui
Çeviri:
Püren Özgören
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Can Yayınları
"Meleğin Çürüyüşü" ile birlikte "Yukio Mişima"nın dünyaca ünlü "Bereket Denizi" dörtlemesi tamamlanıyor. Japonya'nın yirminci yüzyıl deneyiminin bir özeti olarak nitelenen dörtlemenin, eleştirmenler, bir epik, toplumsal bir belge, bir sızlanma, bir ağıt olduğu kanısındalar. "Bahar Karları"ndaki genç öğrenci, "Kaçak Atlar"ın saygın hakimi, "Şafak Tapınağı"ndaki filozof Honda, son roman olan "Meleğin Çürüyüşü"nde 1960'lı yıllarda yaşamının sonuna yaklaşmış yaşlı ve zengin bir adamdır. Dörtlemeyi noktalayan son sahnede Honda, Geşu Tapınağına tırmanırken "Bereket Denizi" dörtlemesi de son eğretilemesel anlatımını bulur: Yalnızca Honda'nın ölümünü değil Mişima'nın kendisinin intiharını haber veren çırılçıplak güneş ışığı seli bir boşluğu aydınlatmaktadır. Bütün düşüncelerini, duygularını bu dörtlemeye aktardıktan sonra kendini bomboş hissettiğini dostlarına söyleyen Mişima, dörtlünün son sözcüğünü yazdığı 25 Kasım 1970 sabahı intihar etmişti.
 
Bereket Denizi serüvenim sonunda bitti. Bir sıralama yapayım önce:
Kaçak Atlar mükemmeldi serinin en iyi kitabı.
Bahar Karları ikinci güzel kitaptı.
Meleğin Çürüyüşü üçüncü.
En son Şafak Tapınağı'ydı çünkü bitirene kadar canımdan bezmiştim! Meleğin Çürüyüşü final kitabı olması dolasıyla hüzünlü bir hava verdi bana. Sonunda beklediğim gibi ne evet ne hayır dercesine kafa karıştırdı, öyle de bitirdi. Mişima'nın hayatını da aynı bu kitap serisinde olduğu gibi yaşadığına yürekten inanıyorum. Finalden sonra bir ''intihar ekibi'' düzenlemesi de bunun en net kanıtıydı. Çok sevdiğim bir seriydi, bitirmek garip hissettirdi çünkü Japonya'nın uzun süreli siyasi hayatını, inançların insan üzerindeki etkisini, kültür kaybını vs... birçok şeyi verebiliyordu. Farklı bir dünyaya girmiştik. Honda'yı en baştan beri sevemedim, soğuk nevale geldi bana hep ama sonunda sempatimi kazandı. ^^
"Senin beklentilerin ile bir başkasının beklentilerinin örtüştüğünü, umutlarının senin adına bir başkası tarafından kolayca gerçekleştirilebileceğini mi sandın? İnsanlar salt kendileri için yaşarlar ve salt kendilerini düşünürler. Herkesten daha çok kendini düşünen sense, çok ileri gittin ve gözlerini gerçeklere yumdun."
Yeni insanlarla tanışmak giderek daha katlanılmaz bir hal alıyor, gülümsemek gittikçe zorlaşıyordu.
Dünya, uçmayı onaylamaz. Kanatlar, tehlikeli silahlardır. Kanatlar daha kullanılmadan bile, öz yıkıma çağırırlar.
Hayır, ömrüm boyunca bir anlığına bile olsa zamanı durdurmam gerekmedi. Alın yazısı diye bir şey varsa, benim alın yazım da zamanı durdurmayı becerememektir.
Benim için, gençliğimin doruğu denilebilecek hiçbir dönem yoktu; dolayısıyla o anı dudurmak zorunda hissetmedim kendimi. İnsan tam doruktayken durdurmalı zamanı. Yaşamımda hibir doruk noktası saptayamıyorum. Üstelik ne tuhaf; pişmanlık filan da hissettiğim yok.
"Ama yakın bir arkadaşının olmaması biraz tuhaf değil mi?"
"Arkadaşlık kurma ihtiyacı duymuyorum."
"Böyle bir yanıtı kesinlikle veremezsin. İnsanlar böyle bir yanıtla karşılaşınca, senin normal olmadığını düşeceklerdir. Hadi bana doğru dürüst bir cevap ver bakalım."

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Meleğin Çürüyüşü
Baskı tarihi:
Haziran 2014
Sayfa sayısı:
228
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789750719813
Kitabın türü:
Orijinal adı:
Tennin gosui
Çeviri:
Püren Özgören
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Can Yayınları
"Meleğin Çürüyüşü" ile birlikte "Yukio Mişima"nın dünyaca ünlü "Bereket Denizi" dörtlemesi tamamlanıyor. Japonya'nın yirminci yüzyıl deneyiminin bir özeti olarak nitelenen dörtlemenin, eleştirmenler, bir epik, toplumsal bir belge, bir sızlanma, bir ağıt olduğu kanısındalar. "Bahar Karları"ndaki genç öğrenci, "Kaçak Atlar"ın saygın hakimi, "Şafak Tapınağı"ndaki filozof Honda, son roman olan "Meleğin Çürüyüşü"nde 1960'lı yıllarda yaşamının sonuna yaklaşmış yaşlı ve zengin bir adamdır. Dörtlemeyi noktalayan son sahnede Honda, Geşu Tapınağına tırmanırken "Bereket Denizi" dörtlemesi de son eğretilemesel anlatımını bulur: Yalnızca Honda'nın ölümünü değil Mişima'nın kendisinin intiharını haber veren çırılçıplak güneş ışığı seli bir boşluğu aydınlatmaktadır. Bütün düşüncelerini, duygularını bu dörtlemeye aktardıktan sonra kendini bomboş hissettiğini dostlarına söyleyen Mişima, dörtlünün son sözcüğünü yazdığı 25 Kasım 1970 sabahı intihar etmişti.
 

Kitabı okuyanlar 17 okur

  • Sertaçhan Turhan
  • Mahmut Demir
  • Veysi Yavuz
  • Sezgi
  • Hinata
  • Eda
  • Veronika
  • Gülen Tokay
  • Merve K.
  • Gülşah Şahin

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%50 (2)
9
%0
8
%25 (1)
7
%25 (1)
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0