Yazar:
Nermin Yıldırım
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 6 dk.
Sayfa Sayısı:
392
Basım Tarihi:
Ocak 2025
Yayınevi:
Everest Yayınları
ISBN:
9786253693343
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Avutulmak istemiyorum ki ben, anlaşılmak istiyorum.Edebiyat
Öyle bir tanıtım cümlesi var ki eserin, "Yüreğin yeterse okuma!" diye haykırıyor adeta:
"
Misafir, normalini yitirmiş, çokça incinmiş, bolca incitmiş bir dünyada, kırılmış hayallerin,
Bu dünyada hangimiz misafir değiliz?·392 syf.·
✯Bellisperennis✯ Evet,Kitabın Işığın Olsun grubu kızlarıyla birlikte okuduğumuz Misafir adlı kitabın söyleşisine hoş geldiniz.
Öncelikle, bu yolculukta bana eşlik eden arkadaşlarıma yürekten teşekkür
10/10
2026 39. kitabı
Nermin Yıldırım’ın Misafir romanında okur, başta anlatılan mekânı bir ev gibi algılar. Abla, baba, misafirler ve günlük düzen bu algıyı destekler. Ancak ilerledikçe fark edilir ki bu “ev” aslında bir akıl hastanesidir. Hemşireler “abla”, hastalar “misafir”, başhekim ise “baba” olarak adlandırılır. Bu bilinçli adlandırma, romanın en çarpıcı kırılma noktalarından biridir ve okurun bakışını tamamen değiştirir.
Romanın merkezinde Rikkat karakteri yer alır. Rikkat, hayatın kenarında kalmış, yaşadıklarını yüksek sesle dile getirmek yerine içine gömmeyi tercih eden bir kadındır. Onun hikâyesi, dış dünyada olup bitenlerden çok iç dünyasında yaşadığı kırılmalar üzerinden ilerler. Rikkat, çoğu zaman kendi hayatında bile bir “misafir” gibi hisseder.
Nermin Yıldırım’ın anlatımı sade, doğrudan ve yer yer serttir. Yazar, süslü cümlelerden kaçınarak duyguyu çıplak hâliyle okura sunar. Psikolojik çözümlemeler güçlüdür ancak abartıya kaçmaz; sessizlikler, söylenmeyenler ve ima edilen duygular anlatımın temel yapı taşlarını oluşturur. Bu yönüyle Misafir, okuru yormayan ama düşündüren bir romandır.
Sonuç olarak Misafir, aile, ev, evlilik ve bireyin yalnızlığı üzerine kurulu, sade ama derin bir eserdir. Nermin Yıldırım, büyük laflar etmeden, bağırmadan, sessiz bir dille insanın kendine bile yabancılaşabileceğini gösterir. Kitap bittiğinde geriye şu his kalır:
Aynı evin içinde olmak, aynı hayata ait olmak anlamına gelmez.
Keyifli okumalar, kitaplarla kalın :)
"Basit bir savunma yöntemiydi benimki aslında. Zihnimdeki boşluktan rahatsız olunca, kimse daha güzel bir hikâye anlatmadığı için kendiminkine inanmayı seçmiştim (sf.22)."
"İnsan tek
Dünya denilen şu tımarhanede hepimiz misafiriz.
Romanın merkezinde mekan bir akıl hastanesi olarak kurgulanmış. Burası hastalar için aslında bir “ev” dir. Hastaların “misafir”,hemşirelerin “abla”, başhekimin ise “baba” diye adlandırıldığı tuhaf bir akıl hastanesi. Kitabı okurken sizde o akıl hastanesinin koridorlarında dolaşarak olanı biteni anlamaya çalışıyorsunuz. Yazar romanı tek bir kahraman gözünden anlatmak yerine çok sesli bir anlatımı seçmiştir.
Rikkat, yalnızlıktan ve sevgisizlikten kendi hayal dünyasını inşa etmiş vicdanlı bir hemşire olarak karşımıza çıkıyor. Annesi ile yaşadıkları,yaşayamadığı aşkı…
Esin ,geçmişin yüklerini taşıyan,unutmamanın sancısını çeken ve olayların merkezinde olan bir karakterdir.
Hastane yönetimi ,bürokrasiyi ve toplumu tek tipleştirmeye çalışan düzenin soğuk yüzünü simgeliyor.
Kısacası ”Misafir” sadece bir delilik ve akıl hastanesi hikayesi değil;vicdan,aidiyet ve insan kalabilme mücadelesi üzerine yazılmış bir romandır.
Belki kitabın bazı yerlerinde kendi misafirliğinizden de bir şeyler bulabilirsiniz. (:
Dünya denen şu koca tımarhanede, hepimiz 'misafir'iz…
“Gezegenimiz acaba evrenin tımarhanesi mi diye düşünmeden edemiyorum.”
Johann Wolfgang Von Goethe
Nermin Yıldırım altıncı romanı olan
Nermin Yıldırım’ın okuduğum 2. eseri. İlk okuduğum eseri dokunmadan daha başarılıydı. Kitap karakterlerin duygularını anlatmada çok başarılı. Sonu biraz yarım kalmış gibi geldi, bir bölüm eksikmiş gibi sanki. Nermin Yıldırımın kitaplarında hissettiğim o depresif hava bu kitapta da hakim. Ama bu kadar depresif karakterlerin bile hayalleri olması, onların güzelliklere inanç ve ihtiyaçlarını görmek bambaşka bir hava katmış. Ben severek okudum, okumanızı öneririm
Evet insanlar gibi kitaplarda kaderdir. Karşılaştığın cümlede, insanda,kitapta her şeyin bir mesajı vardır.
Hayatta asla okuyacağım bir kitap değildi. O kadar rastgele hayatıma dahil oldu ki. Çalıştığım yerde arkadaşların çok beğenmesi ve övmesi üzerine başlamış oldum. Kalemini bilmediğim, fikir edinmediğim kişilerin ilk kitaplarını almam. Önce öneren kişiden ödünç alırım. Nitekim aldım. Sonra sarmadı tam geri verecektim ki baktım kitabın kenarı soyulmuş... buse emanete hıyanet mi ettin aferin sana diyerek gittim kitabı sipariş verdim ve yanlışlıkla soyulmuş kitabı kendi kütüphaneme almış bulundum. Dedim ki demek ki okumam gerekiyor. Yoksa bu niye başıma gelsin. Tam vazgeçmiştim çünkü. Aramızda abarttın bence bu kadar mesaj odaklı olma diyen arkadaşlar olabilir ama bu bakış insana çok şey katar kesinlikle tavsiye ederim. Özellikle olumsuz bir olayda arkanıza yaslanın ve bunda ki hikmet ne olabilir diye sorgulayın. Bulamasanızda içinde hikmetin gizli olduğunu bilmek dahi ferahlatıyor.
Çok uzattım.
Kitabın dili çok iyi ama bir daha bu yazarı okur muyum hayır.
Okuduğum satırlar benimle konuştu mu? Evet. Ama daha mı iyi etti daha mı delirtti tartışılır.
Kitap genel olarak hüzün dolu pişmanlıklar barındıran ve kendimi sorgulatan bir eser oldu.
Okunabilir 7/10
kitapta olaylar iki farklı karakterin gözünden anlatılıyor.Ama karakterlerin bir araya geldikleri bir yer var ,ev... Yani ev dedikleri çalışanların abi abla oldugu hastaların da misafir edildiği bir akıl hastanesi.
Rikkat abla ve misafir Esin in kendilerini bulmaya çalışmaları daha doğrusu içlerindeki boşluğu doldurma uğraşları anlatılıyor .
Olaylar hakkinda spoiler vermek istemiyorum o yüzden oralar okuyucuya kalsin diye hiç değinmeyeceğim.
Üzerinde durulan esas konulardan biri de şu, evet bazıları var ki gerçekten akıl sağlığını yitirmiş ve tescillenmis deli onlar. Peki ya tescillenmeyenler?
Okura cok fazla ipucu veriyor kitap, çevrenize bir bakın akıllı diye dolaşan kimselere bir bakın; akıl hastanesinde olmayip tedavi görmüyor olmaları onların akıl sağlığını yitirmedigini göstermez, Rikkat abla evinde ölmüş annesiyle yaşıyor akşamları çekirdek çıtlıyorlar, Doktorlar sinirlerini duygularını sozlerini kontrol etmekten yoksunlar . Kim deli kim değil?
Nermin Yıldırım in dilini ve anlatımını olayları betimleme şeklini cok beğeniyorum, bir roman evet ama sanatsal ve samimi bir roman. Okuyucuya bunu hissettirebilmek... Usta yazarların yapabileceği bir şey, kesinlikle okunmaya değer bir kitaptı
Avutulmak istemiyorum ki ben, anlaşılmak istiyorum.Misafir
Bir akıl hastanesi düşünün. Adına “ev” diyorlar. Hastalara da “misafir”. Hastabakıcılar, hemşireler ise “abla-abi” burada.
Kitabın baş karakterleri Esin ve Rikkat. Esin evde misafir, Rikkat ise abla. Esin henüz 19 yaşında, “ev”e neden geldiğini hatırlayamayan, “misafir” olamayacak kadar akıllı bir kız. Rikkat ise 60 yaşlarında, geceleri ölmüş annesi ile çekirdek çitleyen, gündüzleri “ev”de ablalık yapan bir hemşire. Bir Esin anlatıyor hikayesini bizlere, bir Rikkat anlatıyor. Rikkatin geçmişinde yaşadığı eksiklikleri, korkuları, mutsuzlukları, sorgusuzca kabullenişleri... Esinin kendi bulma çabaları, umutları…. “Ev” de ise durumlar hiç de öyle göründüğü gibi değil aslında. Peki evde kim akıllı… Kim deli… Kim iyi… Kim kötü… Doktor Kerem, Adalı, Canan…. Ahh Canan
Farklı karakterler, onların hikayeleri ve Nermin Yıldırım nefis kalemiyle nefis bir kitap çıkmış ortaya. Okurken keyif aldım, kendimi sorguladım, ufak tefek dersler çıkardım. Naçizane tavsiyemdir . Keyifli okumalar….Edebiyat & Roman
Puan vermedi·332 syf.··
Beğendi
·2024 16. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 05 Eylül 2024 14:07
Yazar Hakkında
Nermin YıldırımYazar · 9 kitap
1980 yılında Bursa'da doğdu. Yalova, İstanbul, Ankara ve İzmit hattında büyüdü. 1987 yılında yazar olmaya karar verdi. İki sene sonra, ilk yazılarından ve şiirlerinden oluşan defteri "Yarını Bekliyorum" amcası tarafından daktiloya çekilip fotokopiyle çoğaltıldıktan sonra ciltlenerek kitap haline getirildi. Bu çalışma, kısa sürede ailenin en çok okunanlar listesinin üst sıralarına yerleştiyse de edebiyat dünyasında pek ses getirmedi.
1997 yılında gazeteci olmaya karar verdi; beş sene sonra da Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Basın Yayın Bölümü'nden mezun olarak İstanbul'a yerleşti. Çeşitli dergi ve gazetelerde yazdı, reklam ajanslarında metin yazarlığı yaptı. 2010 yılında Barselona'ya yerleşti.
İlk romanı Unutma Beni Apartmanı 2011, ikinci romanı Rüyalar Anlatılmaz ise 2012 yılında Doğan Kitap tarafından yayımlandı.
Sosyal Medya: instagram.com/nnerminyildirim
