Modernitenin İronisi Olarak Globalleşme

·
Okunma
·
Beğeni
·
265
Gösterim
Adı:
Modernitenin İronisi Olarak Globalleşme
Baskı tarihi:
2004
Sayfa sayısı:
139
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789752891616
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Everest Yayınları
"Tüketimciliğin getirdiği bir yüz göz olma, teknolojik imkânların sağladığı hedonizmin bir bananeciliği, maddi çıkarların sildiği duygudaşlık sadece günlük hayatın olağanlığının göstergeleri olarak işlemedi; Baudelaire'in deyimiyle, modernitenin ve postmodernitenin ressamları olarak dünya ahvalini de resmetti. Artık ortalıkta ne Simmel'in saygılı ne de Schopenhauer'in ıstırap duyan insanı var. Ama Durkheim'in anomik, Veblen'in gösterişçi figürleri hâkim konumda. Ve bir kısır döngü yeni yüzyılda da süregidiyor: Kriz bireyleri insansızlaştırarak derinleşiyor, derinleştikçe insansızlaştırma yeni bir kültürel form ve hayat tarzı olarak kendini gösteriyor. Bu durum ise, krizi kriz olmaktan çıkarıp günlük hayatta olağan hale getiriyor: Bireyler ıstırap duymadıkları sözde bir kriz karşısında kaçışcı bir tavır alarak o krizi sanal şekilde alt etmeye yöneliyorlar: Yani tüketiyorlar, teknolojiyle oynuyorlar, egoist çıkarları maksimum kılmanın acımasız savaşını veriyorlar, somut ve maddi olanı baş tacı ediyorlar. Yeni bir medeniyet değil, âdeta insansızlaştırılmış bir dünya kuruyorlar."
Kitaba henüz inceleme eklenmedi.
Kitaba henüz alıntı eklenmedi.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Modernitenin İronisi Olarak Globalleşme
Baskı tarihi:
2004
Sayfa sayısı:
139
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789752891616
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Everest Yayınları
"Tüketimciliğin getirdiği bir yüz göz olma, teknolojik imkânların sağladığı hedonizmin bir bananeciliği, maddi çıkarların sildiği duygudaşlık sadece günlük hayatın olağanlığının göstergeleri olarak işlemedi; Baudelaire'in deyimiyle, modernitenin ve postmodernitenin ressamları olarak dünya ahvalini de resmetti. Artık ortalıkta ne Simmel'in saygılı ne de Schopenhauer'in ıstırap duyan insanı var. Ama Durkheim'in anomik, Veblen'in gösterişçi figürleri hâkim konumda. Ve bir kısır döngü yeni yüzyılda da süregidiyor: Kriz bireyleri insansızlaştırarak derinleşiyor, derinleştikçe insansızlaştırma yeni bir kültürel form ve hayat tarzı olarak kendini gösteriyor. Bu durum ise, krizi kriz olmaktan çıkarıp günlük hayatta olağan hale getiriyor: Bireyler ıstırap duymadıkları sözde bir kriz karşısında kaçışcı bir tavır alarak o krizi sanal şekilde alt etmeye yöneliyorlar: Yani tüketiyorlar, teknolojiyle oynuyorlar, egoist çıkarları maksimum kılmanın acımasız savaşını veriyorlar, somut ve maddi olanı baş tacı ediyorlar. Yeni bir medeniyet değil, âdeta insansızlaştırılmış bir dünya kuruyorlar."

Kitabı okuyanlar 1 okur

  • Mustafa Kara

Kitap istatistikleri