Yazar:
Ivan Turgenyev
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
80
Basım Tarihi:
Eylül 2021
Yayınevi:
Simurq Neşriyat
Orijinal Adı:
Муму
ISBN:
2
Ülke:
Azerbaycan
Dil:
Azerbaycanca
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ah benim zâif hüznüm..Edebiyat
Turgenev’in okuduğum ikinci eseri (hikaye türünde) #Mumu
SPOİLER İÇERMEKTEDİR️️!
Oku sonra beğen!Edebiyat
Oscar'ı kaybettikten sonra hayatıma bir daha köpek almadım, alamadım. Sanırım Gerasimiyle tek ortak noktamız bu olsa gerek.
Okunmaya değer çok etkileyici bir kitap.
Mumu
SPOİLER İÇERMEKTEDİR️️!
Köyden şehire getirilen ve bir konakta günlük işlerin yapılması için görevlendirilen sağır ve dilsiz Gerasim’i sevdiği kadının başkasıyla evlendirilip konaktan ayrılmasıyla hayatına şans eseri tanıştığı köpeği Mumu'yu alır. Odasını, yemeğini ve hayatını paylaştığı köpekle aralarında sıkı bir dostluk yaranır. Fakat huysuz ve yaşlı ev sahibesi köpeği bir türlü kabullenemez. Gerasimanın haberi olmadan satılan köpek, sahibine geri döner. Bunu duyan ev sahibesi onun ortadan kaldırılması için emir verir ve köşeye sıkıştığını anlayan Gerasim’i köpeyi de alıp evden uzaklaşır. İlk önce köpeğin karını güzelce doyurur, sonraysa bir nehre götürüp orada boğularak öldürülmesine sebep olur. Ve köyüne geri döner. Bu olay sonrasında hayatına bir daha ne kadın ve ne de köpek almaz.
Kitapı okuyan herkesin kafasını kurcalayan tek soru Gerasimanın köpeği neden kendisiyle köye götürmediği olsa gerek.
Mumu1000Kitap
Merhaba...
Çoğumuz “Babalar ve Oğullar” romanıyla biliriz İvan Sergeyeviç Turgenyev’i…
Oysa pek çok edebiyat dostu, “En önemli eseri, kısa bir öykü olan Mumu’dur” der. Ben de o görüşte olanlardanım.
Liberal bir hayat görüşüne sahip olan Rus yazar, artan yoksulluğa ve sosyal sorunlara karşı yepyeni bir yaşam anlayışı getiren aydınlanma çağının değerlerini savunur.
Ivan Turgenyev'den okuduğum ilk kitap. Fazlasıyla geç kalmış olsamda Mumu sayesinde yazarla tanışabilme fırsatı buldum. Sağır ve dilsiz bir adamın şans eseri küçük bir köpekle tanışması ve sonrasında çok sevimli dostluklarının olması okurken bile yüzümde bir gülümseme uyandırdı. Ancak kitapta anlamakta güçlük çektiğim nokta karakterin evi terkedecekken neden Mumu'yu da yanında götürmediğidir. Oysa onunla beraber de gidebilirdi. Ve böylelikle dostlukları sonsuza dek sürerdi. Hiçbir şekilde Mumu'yu böyle bir sonun beklediğini düşünmemiştim. Mumu'nun sonu beni çok üzdü. Karakterin dostuna kıyabileceğini hiç düşünmemiştim. Bir an kalemi alıp hikayenin sonunu değiştirmek istedim. Uzun bir süre etkisinden çıkamayacağım.
İtiraf edeyim ki, bana en şaşırtıcı gelen şudur: Turgenyev hayatının yarısından fazlasını ülkesinden uzakta, Avrupa’da yaşamışken, nasıl olur da halkını bu kadar iyi yansıtabilir eserlerinde?
Dilsiz küçük kardeşlerimizEdebiyat
Hikaye, histerik karakteriyle tanınan bir rus hanımına hizmet eden sağır-dilsiz kapıcı Gerasim'in kaderini anlatıyor.
Hikayenin ilk sayfalarında, Gerasim'in evlenmek istediği çamaşırcı
Madem gideceksin niye kıydın Mumuya? Çıkar beklemeden seven hayvanlar insandan daha kıymetli ola biliyor. Bu arada insan yapısı hiç değişmez, bin yıllardır aynı. Sahip olamadığı şeylere nefretle bakar. İyi ki ben insan değilim. Tekrar okur muyum? - Keşke bu kadar üzücü olmasaydı.
Rus edebiyatı deyince akla ilk gelenlerden olan İvan Sergeyeviç Turgenyev bizleri yine 18. 19. yy Rusyasının ortasına çekiyor.
Kitabın içinde yer alan 6 öykü bizleri hem düşündürürken hemde bizlere öğütler veriyor.
Sevginin iyileştirici gücü, adaletin terazisi, kontrolü olmayan şeylerin bir gün zarar dönmesi gibi bizleri derinden sarsan olaylara şahit oluyoruz.
Okunmadan anlanmayacak duygularla bezeli bir derleme bizleri beklemekte.
Kitap altı öyküden oluşuyor ama ben özel olarak Mumu'dan bahsedeceğim.
Öykünün adı pekala "Gerasim" de olabilirdi, öykünün kahramanı o sonuçta. Hem öyle bir öykü kahramanı ki sağır-dilsiz. Fareler ve İnsanlar'da Lenny, sanki bu öyküdeki Gerasim'in yansımasıdır. Gerasim akıllıdır, sezgileri kuvvetlidir, içlidir, sevgi doludur, kuvvetlidir. Herkes ondan çekinir, işini çok iyi yapar.
Bundan sonrasını anlatırken insanın boğazı düğümleniyor. Hİç konuşmayan, düşünceleri yazar tarafından bile dile getirilmeyen Gerasim acaba tam olarak neler hisseder? Hiçbir şey duymadan köyüne kadar yürüdüğü yollarda neler düşünür, ne kararlar alır?
(Bundan sonrası içeriğe dair bilgi içerir)
Madem ki gideceksin, neden yine de gönlünün istediğini yapmazsın? Kalmak için çare aramaz, kimseyle savaşmazsın? Nasıl bir vazgeçme hali bu?
Eşref vaktinize denk geldiğinde sizi darmadağın edebilecek bir öykü.
Yazar Hakkında
Ivan TurgenyevYazar · 57 kitap
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.
Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.
Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.
Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.
Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.
Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.
1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.
Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.
Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.
Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.
