Roman boyunca Kadınların yaşamini ele alarak bir kimlik ile başlayan Naciye karakteri, yalnızca bir kişi olarak değil; bastırılmış duyguların, ertelenmiş hayatların ve söylenememiş sözlerin bir temsili gibi ilerliyor. Anlatım, büyük olaylardan çok küçük anların ağırlığıyla güç kazanıyor.
Kitabın en dikkat çekici yönü, dramatik olaylardan ziyade sessizlikleri anlatabilmesi. Konuşulmayanlar, söylenmeyenler ve içinde kalmış duygular, metnin asıl yükünü oluşturuyor. Bu da okuru, olaylardan çok karakterin iç dünyasına yakınlaştırıyor.
Zaman zaman temposu yavaşlasa da bu yavaşlık, anlatının duygusal tonuna hizmet ediyor. Okur, hikâyeyi hızlı tüketmekten çok, hissederek okumaya yönlendiriliyor.
Sonuç olarak Naciye, büyük iddialarla değil, küçük ama derin yaralarla konuşan; sakin ama etkili bir roman olarak öne çıkıyor.