Yazar:
Anton Çehov
Çevirmen:
Mehmet Harmancı
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 51 dk.
Sayfa Sayısı:
136
Basım Tarihi:
2001
İlk Yayın Tarihi:
2006
Yayınevi:
Epsilon Yayınevi
Orijinal Adı:
Rasskazy
ISBN:
97810877832
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
66 diğer baskı · Tümünü Göster
Seçme Hikayeler
1.208 okunmaAntik Kitap · 2012 · 176 s.
Anton Çehov'dan Hikayeler
373 okunmaBilge Kültür Sanat · 2007 · 160 s.
Çehov’dan Seçme Öyküler
262 okunmaArkadaş Yayınları · Haziran 2016 · 104 s.
Hikayeler
170 okunmaElips Kitap · Ocak 2008 · 145 s.
Seçme Öyküler
140 okunmaBordo Siyah Yayınları · Ağustos 2013 · 175 s.
Öyküler
121 okunmaOkuryazar Yayınevi · Mart 2012 · 160 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
8/10
2023 84. kitabı
Çehov için Rusların Sait Faik’i diyebilirim.
Okuduğum ‘Seçme Hikayeler’ kitabı beş farklı durum öykülerinden oluşuyor.
'' ANTON ÇEHOV’DAN HİKAYELER ''Hikaye-Öykü
Kitabın Adı: 
Anton Çehov'dan Hikayeler
Kitabın Yazarı: Anton Çehov
Tür: Hikayeler
Rus yazar Anton Çehov'un 
Vişne Bahçesi ve 
Altıncı Koğuş kitaplarından sonra okuduğum 3. kitabı. Çehov ve hikayeleri okumak gerçekten ilginç bir deneyim. Hikayelerinin çoğu etkileyici ve kaliteli. Yazarın hayatına baktığımızda dünya edebiyatında kısa öykü türünde en büyük yazar olarak gösterilmesini fazlasıyla hakediyor.
Rus Edebiyatının nadide bir parçası olarak görüyorum Çehov'u. Klasik müzik dinleyerek okuyunca bir nehrin kıyısında çay içerken bulabilirsiniz kendinizi. :)
Öykülerinde tipik rus karakterlerine rastlıyoruz.
Okurken keşke çevirilerde biraz daha gelişmiş olsaydık diye üzülmedim değil tabiki..
Dili yalın fakat şu fiilimsilerden, bağlaçlardan, edatlardan sonra noktalama gelmediğini artık bir masaya yatıralım bence.
Kısa hikâyelerden oluşan güzel bir kitap. Hikâyelerden her biri farklı bir olayı anlatıyor. Bazıları öğretici amaçlar içeriyor gibi. Rus toplumuna yönelik eleştirilerini yazar, hikâyelerdeki kahramanlar üzerinden dile getirmiş. Okunmaya değer.
Çehov Anton için Rusların Saik Faik ‘i diyorlar .Kitabımız seçme beş öyküden oluşmaktadır.
Çehov’un kalemi hem ülkesini,hem bürokrasiyi yoksulların ezilmesini,eşitsizlikleri kınayan,bunları eleştiren,dalga geçen öykülerle bir kaç sayfaya sığdırabildiği etkileyici, can alıcı cümleler anlamlar yüklüyor karakterlerlere.Yıllar önce yazılmış olmasına rağmen günümüz ile örtüşmektedir.
Öykülerini, kitapları oldukça sevdim Çehov’u asıl mesleğinin doktor olduğunu öğrendiğimde sevdim daha da arttı. Gözlemlerimden oluşan kesitler sade ,temiz bir dille aktarmış.Sokakta ,dışarda ,köyde ,sokağımız da şahit olduğumuz bir olayı anlatır gibi üslubu ,tasvirleri yerinde; öykülerin sonunu okuyucunun hayal gücüne bırakmış ama yarım kalmış hissi de uyandırmıyor.
Hikaye severlere önerimdir.
Öyküleri okurken acaba nereye bağlayacak beklentisi ile hızlıca okumam, kitaba başlarken yaptığım en büyük hatadır. Aslında bu tarz öykülerin sonunun tamamen okuyucuya bırakıldığını, onun hayal gücü ile harmanlanıp şekilleneceğini sonradan anlamış oldum.
Çehov öykülerindeki ana unsur gözlemdir. Olaylara sanki bir pencereden bakıyormuşuz gibi tanık oluruz. Konularında ise günlük, sıradan hayatı ele almıştır.
Öykülerdeki olaylar yıllar önce yazılmış olmasına rağmen günümüz ile kolaylıkla örtüşmektedir. Bu, Çehov öykülerinin evrensel oluşunun kanıtıdır.
Bu kitap sayesinde durum hikâyelerinin temsilcisi olan Anton Çehov ile tanışmış oldum. Kendisi. gerçekten uzak olduğum durum(kesit) hikâyeciliğini sevmeme neden oldu.
Beğenerek okudum. MEB Tavsiyeli 100 Temel Eser içinde olması ve öğrencilerin anlayabileceği bir dil ve anlatımla olması güzel. Hikayeler güncel hayattan alınması güzel.
"Kime anlatayım yüreğimdeki acıyı"1000Kitap
》Asıl mesleğinin doktor olduğunu öğrendiğimde saygımın bir kat daha arttığı Anton Çehov'u neden daha önceden okumamışım acaba diye hayıflandım kitabı bitirince.
》Kendisi tiyatro yazarı ve
Öykü dalında,özellikle kısa öyküde ,dünyanın bir numaralı ustası Çehov'un,249 öyküsünden seçilerek derlenen bu kitapta yazarın 40 öyküsü yer almaktadır.
Yazarın en çok bilinen Altıncı Koğuş,Bozkır,Duello,Taşralı,Köyluler gibi uzun öykuleri yok bu kitapta ama seçilen bu 40 öykuyu 472 sayfaya sıgdırmış Cem yayınevi.
Elbette öykü severler için muazzam bir eser bu,fakat ben okurken nasil desem yanlış bir okuma yöntemi mi uyguladim bilemiyorum.Aralıkli zamanlarda mı okusaydım her defasinda bir kac öykü mesela bilemedim.Elime alınca bitirdim kitabı,o yuzden artık sonlara dogru yazılanlar beni içine çekmemeye başladi.Her birinin ayri bir guzellikte oldugunu bilsemde kitaptan koptugum anlar oldu.Hatta dedim ki icimden (amman! öyku severler kizmasin) 1000 sayfa olsun roman olsun beni icine ceksin karakterlerle bütunleşeyim.
Seçilmiş Öykuler icerisinde bakin en çok hangi öykuleri severek okudum yazayim.Aralarinda sizlerinde denk gelip okuduklariniz varsa yorumda belirtirseniz sevinirim. ~Hanımefendi
~Unvanlar Kaldırıldı
~Korku Ustüne ~Ariadna
~Küçük Köpekli Kadın
~Bir Yaş Günü ~Atla Ilgili Soyadı
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
